Zakres usług

Spirometria

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG Doppler żył kończyn dolnych i górnych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Specjalistyczne USG Dopplera pozwalające na ocenę przepływu krwi i wydolności żył kończyn. Badanie kończyn dolnych wykonuje się w pozycji stojącej i trwa ok. 20min. Wskazania do badania: teleangiektazje i tzw „pajączki”, żylaki kończyn dolnych, zakrzepica w układzie żył głębokich i powierzchownych, stan po przebytej zatorowości płucnej, obrzęki kończyn dolnych, drętwienie, parastezje objawy ciężkich nóg, dolegliwości bólowe. USG Doppler żył kończyn górnych wykonuje się w przypadku: obrzęku kończyn górnych, poszerzenia żył na powierzchni kończyny, drętwienia, mrowienia, bólu l kończyny po zastrzykach dożylnych, wenflonach, przebarwieniach, zasinieniach kończyny, po usunięciu stuka, po usunięciu węzłów chłonnych pachowych, po urazach kończyn górnych

USG Doppler tętnic kończyn dolnych i górnych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Wskazaniem do badania USG dopplerowskiego tętnic kończyn są: miażdżyca w obrębie kończyn górnych lub dolnych, stan po urazie naczyń, ból kończyn, drętwienie, parestezje, marznięcie kończyn, złe gojenie się ran na kończynach, kontrola po zabiegu rekonstrukcji naczyń

USG Doppler tętnic szyjnych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Głównym celem badania jest ocena obecności zwężeń tętnic, które są związane z podwyższonym ryzykiem udaru mózgu, które najczęściej wywołane jest obecnością blaszek miażdżycowych. Badanie wykonywane jest za pomocą małej głowicy pokrytej żelem. Głowica jest przykładana po obu stronach szyi w miejscu przebiegu naczyń. Wskazania do wykonania badania: udar mózgu, wywiad rodzinny obciążony udarem mózgu lub zawałem serca, objawy neurologiczne sugerujące niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego, miażdżyca, podwyższone ciśnienie krwi, cukrzyca, wysoki poziom cholesterolu, bóle i/lub zawroty głowy, stan po urazie szyi, szmer nad tętnicami szyjnymi

USG Doppler aorty brzusznej

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Badanie wykonywane najczęściej w celu: diagnostyki opornego nadciśnienia tętniczego spowodowanego zwężeniem tętnic nerkowych, badania przesiewowego w kierunku malformacji naczyniowych (tętniaki, anomalie anatomiczne), oceny zmian miażdżycowych i ich zaawansowania, kwalifikacji do zabiegów na aorcie i tętnicach biodrowych

Skleroterapia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Skleroterapia (obliteracja, ostrzykiwanie żylaków) jest szeroko stosowaną, skuteczną metodą nieoperacyjnego leczenia żylaków i pajączków kończyn dolnych. Zabiegi skleroterapii polegają na ostrzyknięciu w miejscu uszkodzenia żył lekami, które powodują zwłóknienie naczynia, co następnie prowadzi do zarośnięcia światła naczynia. Wskazaniem lekarskim do wykonania zabiegu skleroterapii jest stan, kiedy żylaki powodują ciągłe dolegliwości bólowe, stany zapalne, zmiany troficzne takie jak przewlekły wyprysk skórny czy owrzodzenia goleni. Skleroterapię często wykonuję się także ze względów kosmetycznych. Sam zabieg na 1 nodze trwa ok. 20 min. i nie wymaga znieczulenia. Dopełnieniem zabiegu skleroterapii jest terapia uciskowa za pomocą pończoch lub bandaży, która w zależności od wskazań lekarza trwa 5-14 dni. Przewagą skleroterapii nad leczeniem operacyjnym jest: możliwość przeprowadzenia jej w warunkach ambulatoryjnych, czyli brak konieczności pozostania w szpitalu po zabiegu, brak konieczności znieczulenia, brak blizn, niski koszt zabiegu. Po zabiegu mogą pojawić się drobne "powikłania" m.in. zaczerwienienie, siniaki czy pokrzywka w miejscu ostrzyknięcia. Lekarze wykonujący skleroterapię: lek. med. Artur Heringlek. med. Szymon Mleczko.

Flebogrif

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Flebogrif to innowacyjna metoda walki z żylakami. Jest to metoda chemiczno-mechaniczna polegająca z jednej strony na wprowadzeniu cewnika z elementem tnącym wewnętrzną warstwę żyły i jednocześnie podanie w sposób kontrolowany środka obliterującego w postaci piany. Przed zabiegiem wykonuje się USG z opcją naczyniową w celu skontrolowania drożności i wyznaczenia przebiegu wybranej do obliteracji żyły powierzchownej, ze szczególnym uwzględnieniem jej ujścia do układu głębokiego. •     Wyższa skuteczność obliteracji żył kończyn dolnych, mniejszy odsetek konieczności przeprowadzenia powtórnych sesji skleroterapii, •     poszerzenie wskazań do leczenia skleroterapią o duże żyły (>8mm), •     zmniejszenie stężenia i ilości podawanego środka obliterującego, •     zmniejszenie ilości powikłań pooperacyjnych, •     redukcja kosztów leczenia powikłań czy przeprowadzenia reoperacji, •     lepszy efekt kosmetyczny, mniejszy odsetek przebarwień. Zalety: •     skuteczniejsza metoda niż skleroterapia i tańsza od laserowej terapii, •     zabieg bez anestezjologa i bezbolesny, •     krótki czas zabiegu, •     bez konieczności hospitalizacji. Przeciwwskazania: •     czynny proces zakrzepowy żył głębokich oraz ich niedrożność, •     ciąża, •     ostre choroby infekcyjne, •     znaczne niedokrwienie tętnicze kończyn dolnych, •     nasilony obrzęk limfatyczny, •     skaza krwotoczna, •     uczulenie na środek obliterujący, •     zakażenie miejscowe.

Badania laboratoryjne - krew, mocz, kał

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badania laboratoryjne w ginekologii i położnictwie

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badania laboratoryjnie i pobieranie materiału do badań od dzieci

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badanie cytologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Cytologia jest podstawowym i najważniejszym badaniem profilaktycznym w walce z rakiem szyjki macicy. To proste i szybkie badanie, które może uratować wiele Polek od raka szyjki macicy. Dzięki cytologii wykrywane są wczesne zmiany nowotworowe, które mogą być w pełni wyleczone. Na podstawie wyników z cytologii można stwierdzić, czy doszło do infekcji wirusem brodawczaka ludzkiego HPV. Cytologię wykonuje lekarz ginekolog lub pielęgniarka-położna. Badanie polega na pobraniu materiału z szyjki macicy specjalną szczoteczką i przekazaniu go do analizy pod mikroskopem do pracowni cytologicznej. Wyniki badania są dostępne po ok. 10 dniach. Badanie jest na ogół bezbolesne, aczkolwiek niektóre Panie mogą odczuwać lekkie uszczypnięcie. Po badaniu może pojawić się lekkie plamienie. Nie trzeba się tym przejmować; jest to normalna sytuacja występująca u wielu kobiet. Pierwsze badanie cytologiczne powinno wykonać się ok. 23 roku życia lub po pierwszym kontakcie seksualnym. Jeśli wyniki są prawidłowe, wystarczy powtarzać badanie raz do roku. Bardzo ważny jest termin wykonywania badania – cytologię najlepiej wykonać 4-5 dni po miesiączce, nie później jednak niż 5 dni przed miesiączką. Jeśli występują upławy lub infekcja dróg rodnych, najpierw trzeba je wyleczyć, a następnie wykonać cytologię, gdyż te dolegliwości mogą zaburzyć wyniki badania cytologicznego. Przed planowanym badaniem cytologicznym na 3 dni wcześniej nie powinno się:
  • aplikować dopochwowo żadnych tabletek i leków,
  • wykonywać irygacji pochwy,
  • używać wibratorów,
  • uprawiać seksu.
Jeśli jesteś dziewicą, nie ma przeciwwskazań do wykonania badania, jednakże powinnaś o tym fakcie poinformować lekarza/pielęgniarkę wykonującą badanie, by z zachowaniem większej ostrożności wykonali badanie i nie narazili Cię na ból. Wynik cytologii powinien być skonsultowany z lekarzem ginekologiem. W CM Skopia można wykonać badanie komercyjne lub wykonać badanie cytologiczne bezpłatnie w ramach Programu Badań Przesiewowych Raka Szyjki Macicy (dotyczy kobiet w wieku 25-59 lat, które w ostatnich 3 latach nie miały wykonywanej cytologii) – wystarczy złożyć deklarację do pielęgniarki położnej w ramach NFZ.

Konsultacje bariatryczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Gastroskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
  Gastroskopia – metoda diagnostyczna, a w niektórych przypadkach i lecznicza (np. polipektomia, mukozektomia, tamowanie krwawienia, itp.), polegająca na wprowadzeniu przez usta do górnego odcinka przewodu pokarmowego giętkiego endoskopu (urządzenia zakończonego kamerą wysokiej rozdzielczości* i źródłem światła), co pozwala na zdiagnozowanie ewentualnych schorzeń. Za pomocą kamery lekarz na monitorze może w dużym powiększeniu obejrzeć wnętrze przełyku, żołądka i dwunastnicy, a w konsekwencji – ocenić elastyczność ścian i wygląd błony śluzowej oraz soku żołądkowego. *w wybranych placówkach – w tym w CM Skopia  

Gastroskopia – cel badania

Gastroskopia umożliwia wczesne rozpoznanie chorób układu pokarmowego – raka przełyku i żołądka czy choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Diagnozowane są również żylaki przełyku, zapalenie błony śluzowej przełyku i żołądka oraz dwunastnicy, a także pozostałe nowotwory żołądka (np. chłoniak, GIST, NET). Dzięki gastroskopii diagnozuje się również zmiany wywołane działaniem środków chemicznych. Pojęcie gastroskopii w języku potocznym używane jest do określenia – z punktu widzenia nomenklatury medycznej – trzech różnych badań:
  • ezofagoskopii (badania przełyku),
  • gastroskopii (badania żołądka),
  • duodenoskopii (badania dwunastnicy).
W trakcie takiego badania oceniane są wszystkie opisywanie odcinki, dlatego spotykamy się również z nazwą esophagogastroduodenoskopii (EGD). W Centrum Medycznym Skopia w ramach gastroskopii wykonywana jest pełna esophagogastroduodenoskopia (EGD).  

Gastroskopia – wskazania

Do najistotniejszych wskazań do wykonania badania gastroskopowego zalicza się:
  • trudności w przełykaniu,
  • nudności, wymioty, odbijania,
  • zgagę i inne objawy refluksu żołądkowo-przełykowego,
  • dolegliwości bólowe w nadbrzuszu,
  • krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego,
  • nagłą i niewyjaśnioną utratę masy ciała,
  • podejrzenie obecności ciał obcych.
Badanie wykonujemy również w:
  • diagnostyce celiakii,
  • przed planowymi zabiegami operacyjnymi,
  • u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku nowotworów górnego odcinka przewodu pokarmowego*.
*w wybranych przypadkach  

Gastroskopia – przebieg badania

Przed badaniem pacjent kładzie się w pozycji leżącej, na lewym boku, z głową ugiętą w kierunku klatki piersiowej; zdejmuje również okulary i protezy zębowe, jeśli posiada. W celu wyeeliminowania dyskomfortu związanego z wprowadzniem aparatu, gardło zostaje znieczulone. Endoskop wprowadzany jest przez specjalny ustnik. W czasie badania nie należy przełykać śliny. Bardzo ważne jest swobodne, miarowe oddychanie. Badanie gastroskopowe standardowo trwa od kilku do kilkunastu minut.  

Gastroskopia terapeutyczna

Nieodłączną częścią gastroskopii jest wykonanie testu ureazowego mającego na celu wykrycie obecności bakterii Helicobacter Pylori (bakteria ta w zdecydowanej większości przypadków odpowiedzialna jest za występowanie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy). W celu wykonania testu pobierany jest wycinek błony śluzowej żołądka. W trakcie gastroskopii możliwe jest również przeprowadzanie dodatkowych zabiegów – biopsji miejsc zmienionych chorobowo, usunięcia polipów czy połkniętego ciała obcego, poszerzenia zwężeń przewodu pokarmowego czy tamowania krwotoków. Część z tego typu zabiegów wymaga znieczulenia ogólnego, a niektóre wykonania badania w ramach hospitalizacji.  

Gastroskopia w znieczuleniu miejscowym i ogólnym (analgosedacji)

Przy wykonywaniu gastroskopii w znieczuleniu miejscowym stosuje się Xylokainę w sprayu, celem osłabienia odruchu wymiotnego i dyskomfortu powodowanego przez ruchy endoskopu. W trakcie znieczulenia ogólnego pacjent otrzymuje leki uspokajające i nasenne oraz leki przeciwbólowe, zapewniające komfortowy i bezpieczny sen. Na badanie należy przyjść z osobą towarzyszącą (w celu odebrania po około 2 godzinach od rozpoczęcia badania). W dniu badania nie wolno prowadzić pojazdów.  

Gastroskopia – przygotowanie do badania

Badanie gastroskopowe musi odbywać się na czczo, czyli z pustym żołądkiem; 6 godzin przed badaniem nie należy nic jeść i pić. Jeśli badanie zaplanowane jest w godzinach dopołudniowych, wieczorem przed badaniem można spożyć lekką kolację najlepiej w formie półpłynnej (np. jogurt), płyny zaś przyjmować do 22:00. Rano nic nie jesć i nie pić. W przypadku gastroskopii wykonywanej popołudniu w dniu badania można zjeść lekkie śniadanie, najlepiej w formie półpłynnej (np. jogurt), a na 6 godzin przed badaniem wstrzymać się z jedzeniem i piciem. Stale przyjmowane leki można w tym dniu zażyć, popijając 1-2 łykami wody, jednak nigdy bezpośrednio przed badaniem. Osoby przyjmujące leki rozrzedzające krew powinny skonsultować się z lekarzem, gdyż przez zabiegiem może być wymagana tymczasowa zmiana lub odstawienie leku.  

Gastroskopia – przygotowanie do badania

Gastroskopia – przygotowanie do badania  

Gastroskopia – przeciwwskazania

Istnieją sytuacje, gdy ryzyko wykonania gastroskopii jest zbyt wysokie. Do najważniejszych przeciwwskazań należą:
  • niewydolność krążeniowa lub oddechowa,
  • ostry zespół wieńcowy,
  • niedawno przebyty zawał serca,
  • podejrzenie perforacji przewodu pokarmowego,
  • tętniak aorty,
  • wczesny okres po operacji jamy brzusznej,
  • poparzenia przełyku.
 

Gastroskopia – najczęstsze pytania

 

Czy, aby wykonać gastroskopię, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać gastroskopię, nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza badanie gastroskopowe?

W CM Skopia nad pacjentem czuwa zespół specjalistów.  

Czy można jednocześnie wykonać gastroskopię i kolonoskopię?

Istnieje możliwość jednoczesnego wykonania gastroskopii i kolonoskopii, w tym również w znieczuleniu (analgosedacji).  

Jak często można wykonywać gastroskopię?

Jeśli zachodzi konieczność, gastroskopię można powtarzać wielokrotnie, nawet mimo krótkich odstępów czasowych.  

Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego?

Po gastroskpii lekarz wydaje pacjentowi opis badania. Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok. 2 tygodniach.  

Gastroskopia – umów się na badanie

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Gastroskopia z testem ureazowym

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Gastroskopia - metoda diagnostyczna, a w niektórych przypadkach (np. polipektomia) i lecznicza polegająca na wprowadzeniu do górnego odcinka przewodu pokarmowego giętkiego endoskopu (urządzenie zakończone kamerą wysokiej rozdzielczości i źródłem światła). Za pomocą tej kamery lekarz na monitorze może w dużym zbliżeniu obejrzeć błonę śluzową przełyku, żołądka oraz dwunastnicy.
Pojęcie gastroskopii używane jest w języku potocznym do określenia formalnie trzech różnych badań: ezofagoskopia - badanie przełyku gastroskopia - badanie żołądka duodenoskopia - badanie dwunastnicy
W naszym ośrodku podczas wykonywania gastroskopii wykonywane są wszystkie powyższe badania.
W trakcie gastroskopii możliwe jest przeprowadzanie dodatkowych zabiegów np. tamowanie krwawień, polipektomia, czy też usuwanie ciał obcych.
Gastroskopia może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym (za pomocą specjalnego żelu) lub w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego podczas którego – mówiąc obrazowo – pacjent zasypia i budzi się po wykonaniu badania.
W trakcie gastroskopii dodatkowo może być wykonany test ureazowy. Jest to test na obecność bakterii Helicobacter pylori w błonie śluzowej żołądka. W celu wykonania testu w trakcie badania gastroskopowego pobierany jest wycinek błony śluzowej żołądka.
Gastroskopia z testem ureazowym - przygotowanie do badania

Kolonoskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Kolonoskopia – kluczowe badanie profilaktyczno-diagnostyczno-terapeutyczne, dzięki któremu lekarz może ocenić jelito grube, usunąć polipy, wykryć zmiany przednowotworowe i wcześnie zdiagnozować raka jelita grubego.  

Kolonoskopia

Kolonoskopia to metoda diagnostyczna, która polega na wprowadzeniu do jelita grubego specjalnego wziernika zakończonego kamerą wideo i źródłem światła (endoskop w tej wersji nazywany jest kolonoskopem). Kolonoskopia umożliwia obejrzenie wnętrza całego jelita grubego, co pozwala ocenić barwę jego błony śluzowej, strukturę, wzór czy siatkę naczyń krwionośnych. Przede wszystkim zaś służy wczesnemu wykrywaniu zmian przednowotworowych i raka jelita grubego. Niektóre pracownie, w tym CM Skopia, dysponują sprzętem wysokiej rozdzielczości, co poprawia jakość i precyzję wykonywanego badania oraz zmniejsza ryzyko przeoczenia patologicznych zmian.  

Kolonoskopia – wskazania

Poza aspektem profilaktycznym do najistotniejszych wskazań do wykonania badania kolonoskopowego zalicza się:
  • krwawienie z dolnego odcinka układu pokarmowego,
  • zaparcia, zaburzenia rytmu wypróżniania,
  • nagłą, nieuzasadnioną utratę masy ciała,
  • przewlekłą biegunkę o niezdiagnozowanej przyczynie.
 

Kolonoskopia – przebieg badania

Pacjent kładzie się na boku, zazwyczaj lewym, ze zgiętymi w kolanach nogami (podciągniętymi w kierunku podbródka). Po wstępnej ocenie okolicy odbytu, następuje badanie per rectum (palcem przez odbyt) równocześnie z wprowadzeniem żelu znieczulającego (najczęściej Lignokainy) lub neutralnego żelu endoskopowego. Następnie wprowadzony zostaje endoskop, który również powleczony jest żelem, aby łatwo się przemieszczał i nie podrażniał kanału odbytu. W trakcie badania wprowadza się pod ciśnieniem gaz, dzięki czemu poszerza się światło jelita, co umożliwia wykonanie badania i ocenę śluzówki. W nowoczesnych pracowniach powietrze zastępuje dwutlenek węgla, który jest bezpieczniejszy, szybciej się wchłania, w rezultacie czego objawy w trakcie i po badaniu są mniejsze – mniej boli a gaz nie zalega w jelitach. Centrum Medyczne Skopia dysponuje takim insuflatorem CO2. Całe badanie kolonoskopowe trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu minut.  

Kolonoskopia w znieczuleniu ogólnym – analgosedacji

Kolonoskopia może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym lub tzw. analgosedacji (rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego). W pierwszym przypadku pacjent zachowuje świadomość, a w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych okolicy odbytu stosuje się żel znieczulający. W drugim – pacjent otrzymuje leki uspokajające i nasenne oraz leki przeciwbólowe, zapewniające komfortowy i bezpieczny sen, dzięki czemu badanie kolonoskopowe staje się zupełnie bezbolesne.  

Kolonoskopia terapeutyczna

Często kolonoskopia diagnostyczna rozszerzona zostaje o działania lecznicze. W czasie przeprowadzania badania istnieje możliwość wykonania dodatkowych zabiegów – usuwania polipów, ciał obcych, poszerzania zwężeń czy elektrokoagulacji. Endoskop posiada specjalny kanał, przez który lekarz wprowadza dodatkowe przyrządy (np. kleszczyki, pętle, itp.). Dzięki temu podczas kolonoskopii możliwe jest pobieranie wycinków z podejrzanych obszarów błony śluzowej czy usuwanie polipów. Materiał następnie zostaje przekazany do badania histopatologicznego celem określenia charakteru zmiany.  

Kolonoskopia – przygotowanie do badania

Do kolonoskopii pacjent musi być specjalnie przygotowany. Jest to warunek absolutnie niezbędny dla poprawnego wykonania badania. Choć większość szczegółów zależy od rodzaju zastosowanego preparatu, niezmiennym elementem poprzedzającym jest zachowanie odpowiedniej diety:
  • na 3 dni przed badaniem: lekkostrawnej, bez warzyw i owoców pestkowych, i pieczywa z ziarnami,
  • na 2 dni przed badaniem: płynnej, bez mleka, z dużą ilością klarownych płynów, w tym większości wody niegazowanej,
  • na dzień przed badaniem: opartej o niegazowaną wodę mineralną i roztwór właściwego preparatu.

Kolonoskopia – przygotowanie do badania – preparaty

Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem FORTRANS (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem FORTRANS (badanie w godzinach popołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CITRA FLEET (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CITRA FLEET (badanie w godzinach popołudniowych)

Kolonoskopia – przeciwwskazania

Istnieją okoliczności, które uniemożliwiają wykonanie kolonoskopii. Do najczęstszych przeciwwskazań należą:
  • zostrzenie chorób zapanych jelita grubego (w tym choroby Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejącego zapalenia jelita grubego),
  • objawy zapalenia otrzewnej,
  • ciężkie choroby serca i płuc (np. zawał serca, niewydolność oddechowa),
  • ciąża,
  • zaburzenia krzepnięcia krwi.
Kolonoskopii nie wykonuje się również, jeśli niedługo wcześniej przeprowadzony został zabieg w obrębie jamy brzusznej lub miednicy.  

Kolonoskopia – najczęstsze pytania

Czy, aby wykonać kolonoskopię, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać kolonoskopię – zarówno prywatnie jak i w ramach jednego z programów profilaktycznych – nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza badanie kolonoskopowe?

W CM Skopia nad pacjentem czuwa zespół specjalistów: lek. Szymon Pietruszka, dr n. med. Marek Winiarski, dr n. med. Mirosława Buczynowska, dr n. med. Krzysztof Bucki, dr n. med. Piotr Major, lek. Tomasz Rusek, dr n. med. Jan Kulawik, lek. Bogdan Niekowal.  

Czy można jednocześnie wykonać kolonoskopię i gastroskopię?

Istnieje możliwość jednoczesnego wykonania kolonoskopii i gastroskopii, w tym również w znieczuleniu (analgosedacji).  

Jak często należy wykonywać kolonoskopię?

Profilaktycznie kolonoskopię zaleca się przeprowadzać co 5-10 lat.  

Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego?

Po kolonoskopii lekarz wydaje pacjentowi opis badania. Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok. 2 tygodniach (rejestracja CM Skopia informuje telefonicznie pacjentów o otrzymaniu wyniku).  

Kolonoskopia prywatnie w CM Skopia – umów się na badanie

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Diagnostyka i leczenie otyłości

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG jamy brzusznej

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
USG jamy brzusznej - służy do szybkiej oceny całej jamy brzusznej, a w szczególności narządów takich jak: trzustka, wątroba, pęcherzyk i drogi żółciowe, śledziona, nerki, nadnercza. Badanie zalecane jest przy objawach typu: ból podbrzusza, zgaga, wymioty, kolka, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha, ból pleców, bezmocz, trudność w oddawaniu moczu. Podczas badania można zdiagnozować m.in. guzy nerek, guzy pęcherza moczowego, guz jelit, skręt jelit, kamicę nerek, "piasek" w nerkach, raka wątroby, itp.

USG przezodbytnicze (rektalne)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Endoskopowe zakładanie balona żołądkowego (balon Orbera)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Balon żołądkowy (balon Orbera) - jak sama nazwa wskazuje - to rodzaj balonu umieszczanego bezpośrednio w żołądku. Balon taki jest odporny na działanie soków trawiennych. Używane przez nas balony wypełnione są roztworem soli fizjologicznej - co jest całkowicie bezpieczne dla organizmu. Balon wypełniając część objętości żołądka doskonale wspomaga terapię otyłości. Pacjent już po spożyciu niewielkiej ilości pokarmu odczuwa bowiem sytość. Zmniejsza się więc ilość pokarmu dostarczanego organizmowi a co za tym idzie zmniejsza też i liczba wchłanianych kalorii. To wraz z odpowiednio dobraną dietą daje doskonałe efekty terapeutyczne. Balon nie powoduje ciągłego uczucia głodu - wręcz przeciwnie - jego działanie polega na tym by jak najszybciej po rozpoczęciu posiłku dać uczucie sytości. Balon sprzyja częstemu jedzeniu w mniejszych porcjach a więc tym samym ułatwia wyrobienie prawidłowych nawyków żywieniowych - niezbędnych po jego usunięciu. Założenie balonu wykonujemy w naszej placówce w trakcie zabiegu podobnego do gastroskopii. Balon jest umieszczany za pomocą specjalnego endoskopu. Zabieg może być wykonany w specjalnym znieczuleniu - tzw. analgosedacji - dając pacjentowi niezbędny komfort a lekarzowi swobodę i czas niezbędny do prawidłowego umieszczenia balonu. Sam zabieg założenia wymaga takiego samego przygotowania jak zwyczajna kolonoskopia. Podobnie wygląda likwidacja balonu - procedura jest podobna - balon usuwany jest za pomocą odpowiedniego endoskopu (gastroskopu)

Badania laboratoryjne - krew, mocz, kał

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje: diagnostyka i leczenie nadwagi

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje: diagnostyka i leczenie niedowagi

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje chirurgiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje chirurga dziecięcego

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Usuwanie zmian skórnych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
W Centrum Medycznym Skopia istnieje możliwość chirurgicznego wycięcia zmian skórnych. Wszystkie wycinki pobrane podczas zabiegu poddawane są specjalistycznemu badaniu histopatologicznemu. Zabiegi – w zależności od uwarunkowań konkretnego pacjenta – mogą być wykonywane w znieczuleniu miejscowym lub na szczególne życzenie w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego. W drugim przypadku pacjenci podlegają tym samym zasadom, co pacjenci naszej poradni chirurgicznej i endoskopowej, czyli – są pod stałą obserwacją zespołu anestezjologicznego (niezależnie od specjalisty anestezjologa), a do ich dyspozycji pozostaje wygodna sala wypoczynkowa (wybudzeniowa).  

Rodzaje zmian skórnych

Zmiany skórne pochodzą z różnych warstw skóry, przez co różnią się wyglądem, kształtem i wielkością.  

Zmiany skórne – brodawki skórne

Najczęstszymi brodawkami skórnymi są brodawki łojotokowe i wirusowe. Pierwsze to łagodne nowotwory skóry (bez skłonności do przemiany rakowej). Drugie wywoływane są przez wirusy, np. wirus HPV powoduje powstawanie brodawek popularnie zwanych kurzajkami.  

Zmiany skórne – włókniaki

W miejscach niewielkich urazów skóry lub zapalenia mieszka włosowego mogą niekiedy występować tzw. włókniaki twarde. Włókniaki miękkie to łagodne nowotwory, których częstotliwość pojawiania się wzrasta wraz z wiekiem. Z kolei na skórze stóp występują odciski, nagniotki i modzele.  

Zmiany skórne – zmiany barwnikowe

Znamiona barwnikowe składają się z komórek barwnikowych skóry. Znamiona dzielimy na wrodzone oraz nabyte. Wymagają one obserwacji, ponieważ mogą być punktem wyjścia czerniaka złośliwego. Kontrola dermatologiczna z dermatoskopią powinna być wykonywana co rok (chyba że w rodzinie występował czerniak). Niezwykle ważna jest także ochrona przeciwsłoneczna.  

Cel usuwania zmian skórnych

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej umożliwia przede wszystkim przeprowadzenie jej oceny pod kątem histopatologicznym poprzez poddanie jej specjalistycznemu badaniu. Samoistne ustępowanie zmian skórnych należy do rzadkości, wobec czego – mając na uwadze ryzyko rozwoju raka – nie warto zwlekać z ich usunięciem.  

Chirurgiczne usuwanie zmian skórnych – przebieg zabiegu

Chirurg przy pomocy skalpela wycina zmianę wraz z niewielkim marginesem zdrowej tkanki. Następnie założone zostają szwy i opatrunek. Zabieg nie jest bolesny, gdyż stosowane jest znieczulenie miejscowe.  

Usuwanie zmian skórnych – wskazania

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej wykonywane jest w celu:
  • szybkiego i skutecznego pozbycia się znamion, brodawek, czy włókniaków,
  • przeprowadzenia oceny zmiany skórnej pod kątem histopatologicznym.

Usuwanie zmian skórnych – przeciwwskazania

Głównymi przeciwwskazaniami do chirurgicznego usunięcia zmian skórnych są:
  • skłonność do bliznowców,
  • niska krzepliwość krwi.

Usuwanie zmian skórnych – najczęstsze pytania

Kto usuwa zmiany?

Zmiany usuwa dermatolog dr n. med. Dorota Wielowieyska-Szybińska.  

Czy po chirurgicznym usunięciu zmiany skórnej pozostaje blizna?

Niemożliwe jest wycięcie skóry, które nie skutkowałoby powstaniem blizny. Jej wygląd zależy od skłonności do gojenia, wielkości i lokalizacji. Najtrudniejsze w gojeniu są blizny pleców, ramion i kończyn dolnych.  

Czy zabieg chirurgicznego usuwania zmian skórnych wymaga specjalnego przygotowania?

Usuwanie zmian skórnych w znieczuleniu miejscowym nie wymaga żadnych procedur przygotowawczych.  

Ile znamion można usunąć w czasie jednego zabiegu?

Zależy to od wielkości – jeśli zmiany są małe to nawet kilka. O ilości usuwanych zmian decyduje lekarz indywidualnie; standardowo nie jest problemem usunięcie 2-3 zmian podczas jednej wizyty.  

Jak długo trwa zabieg usuwania znamion?

W zależności od wielkości, ilości i stopnia skomplikowania zabiegu – najczęściej ok. 20-30 min.  

Jak długo trzeba nosić szwy? Jak długo goi się rana?

Szwy zazwyczaj są ściągane po 7 dniach, w zależności od zaleceń lekarza. Rana goi się szybko.  

Usuwanie zmian skórnych – umów się na konsultację

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Wycięcie wrastającego paznokcia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Zmiany opatrunków

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Usuwanie szwów

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje chirurgiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG doppler żył kończyn dolnych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Badanie USG doppler kończyn jest podstawowym badaniem obrazowym w przewlekłej niewydolności żylnej, które w sposób bardzo precyzyjny lokalizuje patologie całego układu żylnego. Służy do opisu budowy naczyń żylnych, wykrywania zmian, oceny wydolność żył głębokich i powierzchniowych, pozwala wykryć zakrzepicę, ocenić oraz określić przyczynę i stopień zaawansowania choroby żylnej. Jest to badanie nieinwazyjne i zupełnie bezbolesne. Podstawowe wskazania do wykonania USG żył kończyn dolnych to: ból nogi, uczucie ciężkości nóg, podejrzenie zakrzepicy żył głębokich, obrzęk kończyny dolnej, owrzodzenie żylne goleni, żylaki kończyn dolnych, pajączki, - diagnostyka przedoperacyjna i przed planowanymi zabiegami na żyłach, jako metoda monitorująca przebieg leczenia oraz jako metoda oceny efektów zastosowanej terapii.

Skleroterapia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Skleroterapia (obliteracja, ostrzykiwanie żylaków) jest szeroko stosowaną, skuteczną metodą nieoperacyjnego leczenia żylaków i pajączków kończyn dolnych. Zabiegi skleroterapii polegają na ostrzyknięciu w miejscu uszkodzenia żył lekami, które powodują zwłóknienie naczynia, co następnie prowadzi do zarośnięcia światła naczynia. Wskazaniem lekarskim do wykonania zabiegu skleroterapii jest stan, kiedy żylaki powodują ciągłe dolegliwości bólowe, stany zapalne, zmiany troficzne takie jak przewlekły wyprysk skórny czy owrzodzenia goleni. Skleroterapię często wykonuję się także ze względów kosmetycznych. Sam zabieg na 1 nodze trwa ok. 20 min. i nie wymaga znieczulenia. Dopełnieniem zabiegu skleroterapii jest terapia uciskowa za pomocą pończoch lub bandaży, która w zależności od wskazań lekarza trwa 5-14 dni. Przewagą skleroterapii nad leczeniem operacyjnym jest: możliwość przeprowadzenia jej w warunkach ambulatoryjnych, czyli brak konieczności pozostania w szpitalu po zabiegu, brak konieczności znieczulenia, brak blizn, niski koszt zabiegu. Po zabiegu mogą pojawić się drobne "powikłania" m.in. zaczerwienienie, siniaki czy pokrzywka w miejscu ostrzyknięcia. Lekarze wykonujący skleroterapię: lek. med. Artur Heringlek. med. Szymon Mleczko.

Konsultacje chirurgiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Diagnostyka pod kątem wykrycia nowotworów w obrębie ukł. pokarmowego (gastroskopia, kolonoskopia)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Usuwanie zmian skórnych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
W Centrum Medycznym Skopia istnieje możliwość chirurgicznego wycięcia zmian skórnych. Wszystkie wycinki pobrane podczas zabiegu poddawane są specjalistycznemu badaniu histopatologicznemu. Zabiegi – w zależności od uwarunkowań konkretnego pacjenta – mogą być wykonywane w znieczuleniu miejscowym lub na szczególne życzenie w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego. W drugim przypadku pacjenci podlegają tym samym zasadom, co pacjenci naszej poradni chirurgicznej i endoskopowej, czyli – są pod stałą obserwacją zespołu anestezjologicznego (niezależnie od specjalisty anestezjologa), a do ich dyspozycji pozostaje wygodna sala wypoczynkowa (wybudzeniowa).  

Rodzaje zmian skórnych

Zmiany skórne pochodzą z różnych warstw skóry, przez co różnią się wyglądem, kształtem i wielkością.  

Zmiany skórne – brodawki skórne

Najczęstszymi brodawkami skórnymi są brodawki łojotokowe i wirusowe. Pierwsze to łagodne nowotwory skóry (bez skłonności do przemiany rakowej). Drugie wywoływane są przez wirusy, np. wirus HPV powoduje powstawanie brodawek popularnie zwanych kurzajkami.  

Zmiany skórne – włókniaki

W miejscach niewielkich urazów skóry lub zapalenia mieszka włosowego mogą niekiedy występować tzw. włókniaki twarde. Włókniaki miękkie to łagodne nowotwory, których częstotliwość pojawiania się wzrasta wraz z wiekiem. Z kolei na skórze stóp występują odciski, nagniotki i modzele.  

Zmiany skórne – zmiany barwnikowe

Znamiona barwnikowe składają się z komórek barwnikowych skóry. Znamiona dzielimy na wrodzone oraz nabyte. Wymagają one obserwacji, ponieważ mogą być punktem wyjścia czerniaka złośliwego. Kontrola dermatologiczna z dermatoskopią powinna być wykonywana co rok (chyba że w rodzinie występował czerniak). Niezwykle ważna jest także ochrona przeciwsłoneczna.  

Cel usuwania zmian skórnych

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej umożliwia przede wszystkim przeprowadzenie jej oceny pod kątem histopatologicznym poprzez poddanie jej specjalistycznemu badaniu. Samoistne ustępowanie zmian skórnych należy do rzadkości, wobec czego – mając na uwadze ryzyko rozwoju raka – nie warto zwlekać z ich usunięciem.  

Chirurgiczne usuwanie zmian skórnych – przebieg zabiegu

Chirurg przy pomocy skalpela wycina zmianę wraz z niewielkim marginesem zdrowej tkanki. Następnie założone zostają szwy i opatrunek. Zabieg nie jest bolesny, gdyż stosowane jest znieczulenie miejscowe.  

Usuwanie zmian skórnych – wskazania

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej wykonywane jest w celu:
  • szybkiego i skutecznego pozbycia się znamion, brodawek, czy włókniaków,
  • przeprowadzenia oceny zmiany skórnej pod kątem histopatologicznym.

Usuwanie zmian skórnych – przeciwwskazania

Głównymi przeciwwskazaniami do chirurgicznego usunięcia zmian skórnych są:
  • skłonność do bliznowców,
  • niska krzepliwość krwi.

Usuwanie zmian skórnych – najczęstsze pytania

Kto usuwa zmiany?

Zmiany usuwa dermatolog dr n. med. Dorota Wielowieyska-Szybińska.  

Czy po chirurgicznym usunięciu zmiany skórnej pozostaje blizna?

Niemożliwe jest wycięcie skóry, które nie skutkowałoby powstaniem blizny. Jej wygląd zależy od skłonności do gojenia, wielkości i lokalizacji. Najtrudniejsze w gojeniu są blizny pleców, ramion i kończyn dolnych.  

Czy zabieg chirurgicznego usuwania zmian skórnych wymaga specjalnego przygotowania?

Usuwanie zmian skórnych w znieczuleniu miejscowym nie wymaga żadnych procedur przygotowawczych.  

Ile znamion można usunąć w czasie jednego zabiegu?

Zależy to od wielkości – jeśli zmiany są małe to nawet kilka. O ilości usuwanych zmian decyduje lekarz indywidualnie; standardowo nie jest problemem usunięcie 2-3 zmian podczas jednej wizyty.  

Jak długo trwa zabieg usuwania znamion?

W zależności od wielkości, ilości i stopnia skomplikowania zabiegu – najczęściej ok. 20-30 min.  

Jak długo trzeba nosić szwy? Jak długo goi się rana?

Szwy zazwyczaj są ściągane po 7 dniach, w zależności od zaleceń lekarza. Rana goi się szybko.  

Usuwanie zmian skórnych – umów się na konsultację

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Konsultacje internistyczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Konsultacje w zakresie chorób wewnętrznych

Badania laboratoryjne - krew, mocz, kał

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badania laboratoryjnie i pobieranie materiału do badań od dzieci

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Diagnostyka pod kątem wykrycia nowotworów w obrębie ukł. pokarmowego (gastroskopia, kolonoskopia)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Gastroskopia z testem ureazowym

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Gastroskopia - metoda diagnostyczna, a w niektórych przypadkach (np. polipektomia) i lecznicza polegająca na wprowadzeniu do górnego odcinka przewodu pokarmowego giętkiego endoskopu (urządzenie zakończone kamerą wysokiej rozdzielczości i źródłem światła). Za pomocą tej kamery lekarz na monitorze może w dużym zbliżeniu obejrzeć błonę śluzową przełyku, żołądka oraz dwunastnicy.
Pojęcie gastroskopii używane jest w języku potocznym do określenia formalnie trzech różnych badań: ezofagoskopia - badanie przełyku gastroskopia - badanie żołądka duodenoskopia - badanie dwunastnicy
W naszym ośrodku podczas wykonywania gastroskopii wykonywane są wszystkie powyższe badania.
W trakcie gastroskopii możliwe jest przeprowadzanie dodatkowych zabiegów np. tamowanie krwawień, polipektomia, czy też usuwanie ciał obcych.
Gastroskopia może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym (za pomocą specjalnego żelu) lub w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego podczas którego – mówiąc obrazowo – pacjent zasypia i budzi się po wykonaniu badania.
W trakcie gastroskopii dodatkowo może być wykonany test ureazowy. Jest to test na obecność bakterii Helicobacter pylori w błonie śluzowej żołądka. W celu wykonania testu w trakcie badania gastroskopowego pobierany jest wycinek błony śluzowej żołądka.
Gastroskopia z testem ureazowym - przygotowanie do badania

USG jamy brzusznej

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
USG jamy brzusznej - służy do szybkiej oceny całej jamy brzusznej, a w szczególności narządów takich jak: trzustka, wątroba, pęcherzyk i drogi żółciowe, śledziona, nerki, nadnercza. Badanie zalecane jest przy objawach typu: ból podbrzusza, zgaga, wymioty, kolka, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha, ból pleców, bezmocz, trudność w oddawaniu moczu. Podczas badania można zdiagnozować m.in. guzy nerek, guzy pęcherza moczowego, guz jelit, skręt jelit, kamicę nerek, "piasek" w nerkach, raka wątroby, itp.

USG jamy brzusznej dzieci

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje dermatologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Dermatoskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Usuwanie zmian skórnych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
W Centrum Medycznym Skopia istnieje możliwość chirurgicznego wycięcia zmian skórnych. Wszystkie wycinki pobrane podczas zabiegu poddawane są specjalistycznemu badaniu histopatologicznemu. Zabiegi – w zależności od uwarunkowań konkretnego pacjenta – mogą być wykonywane w znieczuleniu miejscowym lub na szczególne życzenie w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego. W drugim przypadku pacjenci podlegają tym samym zasadom, co pacjenci naszej poradni chirurgicznej i endoskopowej, czyli – są pod stałą obserwacją zespołu anestezjologicznego (niezależnie od specjalisty anestezjologa), a do ich dyspozycji pozostaje wygodna sala wypoczynkowa (wybudzeniowa).  

Rodzaje zmian skórnych

Zmiany skórne pochodzą z różnych warstw skóry, przez co różnią się wyglądem, kształtem i wielkością.  

Zmiany skórne – brodawki skórne

Najczęstszymi brodawkami skórnymi są brodawki łojotokowe i wirusowe. Pierwsze to łagodne nowotwory skóry (bez skłonności do przemiany rakowej). Drugie wywoływane są przez wirusy, np. wirus HPV powoduje powstawanie brodawek popularnie zwanych kurzajkami.  

Zmiany skórne – włókniaki

W miejscach niewielkich urazów skóry lub zapalenia mieszka włosowego mogą niekiedy występować tzw. włókniaki twarde. Włókniaki miękkie to łagodne nowotwory, których częstotliwość pojawiania się wzrasta wraz z wiekiem. Z kolei na skórze stóp występują odciski, nagniotki i modzele.  

Zmiany skórne – zmiany barwnikowe

Znamiona barwnikowe składają się z komórek barwnikowych skóry. Znamiona dzielimy na wrodzone oraz nabyte. Wymagają one obserwacji, ponieważ mogą być punktem wyjścia czerniaka złośliwego. Kontrola dermatologiczna z dermatoskopią powinna być wykonywana co rok (chyba że w rodzinie występował czerniak). Niezwykle ważna jest także ochrona przeciwsłoneczna.  

Cel usuwania zmian skórnych

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej umożliwia przede wszystkim przeprowadzenie jej oceny pod kątem histopatologicznym poprzez poddanie jej specjalistycznemu badaniu. Samoistne ustępowanie zmian skórnych należy do rzadkości, wobec czego – mając na uwadze ryzyko rozwoju raka – nie warto zwlekać z ich usunięciem.  

Chirurgiczne usuwanie zmian skórnych – przebieg zabiegu

Chirurg przy pomocy skalpela wycina zmianę wraz z niewielkim marginesem zdrowej tkanki. Następnie założone zostają szwy i opatrunek. Zabieg nie jest bolesny, gdyż stosowane jest znieczulenie miejscowe.  

Usuwanie zmian skórnych – wskazania

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej wykonywane jest w celu:
  • szybkiego i skutecznego pozbycia się znamion, brodawek, czy włókniaków,
  • przeprowadzenia oceny zmiany skórnej pod kątem histopatologicznym.

Usuwanie zmian skórnych – przeciwwskazania

Głównymi przeciwwskazaniami do chirurgicznego usunięcia zmian skórnych są:
  • skłonność do bliznowców,
  • niska krzepliwość krwi.

Usuwanie zmian skórnych – najczęstsze pytania

Kto usuwa zmiany?

Zmiany usuwa dermatolog dr n. med. Dorota Wielowieyska-Szybińska.  

Czy po chirurgicznym usunięciu zmiany skórnej pozostaje blizna?

Niemożliwe jest wycięcie skóry, które nie skutkowałoby powstaniem blizny. Jej wygląd zależy od skłonności do gojenia, wielkości i lokalizacji. Najtrudniejsze w gojeniu są blizny pleców, ramion i kończyn dolnych.  

Czy zabieg chirurgicznego usuwania zmian skórnych wymaga specjalnego przygotowania?

Usuwanie zmian skórnych w znieczuleniu miejscowym nie wymaga żadnych procedur przygotowawczych.  

Ile znamion można usunąć w czasie jednego zabiegu?

Zależy to od wielkości – jeśli zmiany są małe to nawet kilka. O ilości usuwanych zmian decyduje lekarz indywidualnie; standardowo nie jest problemem usunięcie 2-3 zmian podczas jednej wizyty.  

Jak długo trwa zabieg usuwania znamion?

W zależności od wielkości, ilości i stopnia skomplikowania zabiegu – najczęściej ok. 20-30 min.  

Jak długo trzeba nosić szwy? Jak długo goi się rana?

Szwy zazwyczaj są ściągane po 7 dniach, w zależności od zaleceń lekarza. Rana goi się szybko.  

Usuwanie zmian skórnych – umów się na konsultację

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Elektrokoagulacja zmian skórnych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badanie histopatologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Badanie histopatologiczne – laboratoryjne badanie materiału biologicznego pobranego od pacjenta (np. polipa, wycinka błony śluzowej, fragmentu guza, itd.). Badanie histopatologiczne wykonuje się w celu określenia charakteru danej zmiany, np. czy jest to zmiana nowotworowa, zapalna, zwyrodnieniowa lub inna. Badanie histopatologiczne to badanie mikroskopowe, aczkolwiek w bardziej skomplikowanych przypadkach może być ono rozszerzone o inne techniki, przy czym w języku potocznym całą grupę takich badań pobranych próbek określa się mianem histopatologii. Badaniom histopatologicznym poddawane są próbki pobierane w trakcie biopsji, polipy usuwane w trakcie polipektomii, itd.

Trychologia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Trychologia zajmuje się diagnostyką i leczeniem schorzeń związanych z włosami i skórą głowy takich jak: wypadanie włosów, łysienie, łojotokowe zapalenie skóry głowy, łupież, przetłuszczająca się skóra głowy czy łuszczyca. Dermatolog po przeprowadzeniu wywiadu z pacjentem ustala możliwości leczenia (farmakologia, karboksyterapia, mezoterapia igłowa lub osocze bogatopłytkowe).

Osocze bogatopłytkowe

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Karboksyterapia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Mezoterapia igłowa

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Gastroskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
  Gastroskopia – metoda diagnostyczna, a w niektórych przypadkach i lecznicza (np. polipektomia, mukozektomia, tamowanie krwawienia, itp.), polegająca na wprowadzeniu przez usta do górnego odcinka przewodu pokarmowego giętkiego endoskopu (urządzenia zakończonego kamerą wysokiej rozdzielczości* i źródłem światła), co pozwala na zdiagnozowanie ewentualnych schorzeń. Za pomocą kamery lekarz na monitorze może w dużym powiększeniu obejrzeć wnętrze przełyku, żołądka i dwunastnicy, a w konsekwencji – ocenić elastyczność ścian i wygląd błony śluzowej oraz soku żołądkowego. *w wybranych placówkach – w tym w CM Skopia  

Gastroskopia – cel badania

Gastroskopia umożliwia wczesne rozpoznanie chorób układu pokarmowego – raka przełyku i żołądka czy choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Diagnozowane są również żylaki przełyku, zapalenie błony śluzowej przełyku i żołądka oraz dwunastnicy, a także pozostałe nowotwory żołądka (np. chłoniak, GIST, NET). Dzięki gastroskopii diagnozuje się również zmiany wywołane działaniem środków chemicznych. Pojęcie gastroskopii w języku potocznym używane jest do określenia – z punktu widzenia nomenklatury medycznej – trzech różnych badań:
  • ezofagoskopii (badania przełyku),
  • gastroskopii (badania żołądka),
  • duodenoskopii (badania dwunastnicy).
W trakcie takiego badania oceniane są wszystkie opisywanie odcinki, dlatego spotykamy się również z nazwą esophagogastroduodenoskopii (EGD). W Centrum Medycznym Skopia w ramach gastroskopii wykonywana jest pełna esophagogastroduodenoskopia (EGD).  

Gastroskopia – wskazania

Do najistotniejszych wskazań do wykonania badania gastroskopowego zalicza się:
  • trudności w przełykaniu,
  • nudności, wymioty, odbijania,
  • zgagę i inne objawy refluksu żołądkowo-przełykowego,
  • dolegliwości bólowe w nadbrzuszu,
  • krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego,
  • nagłą i niewyjaśnioną utratę masy ciała,
  • podejrzenie obecności ciał obcych.
Badanie wykonujemy również w:
  • diagnostyce celiakii,
  • przed planowymi zabiegami operacyjnymi,
  • u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku nowotworów górnego odcinka przewodu pokarmowego*.
*w wybranych przypadkach  

Gastroskopia – przebieg badania

Przed badaniem pacjent kładzie się w pozycji leżącej, na lewym boku, z głową ugiętą w kierunku klatki piersiowej; zdejmuje również okulary i protezy zębowe, jeśli posiada. W celu wyeeliminowania dyskomfortu związanego z wprowadzniem aparatu, gardło zostaje znieczulone. Endoskop wprowadzany jest przez specjalny ustnik. W czasie badania nie należy przełykać śliny. Bardzo ważne jest swobodne, miarowe oddychanie. Badanie gastroskopowe standardowo trwa od kilku do kilkunastu minut.  

Gastroskopia terapeutyczna

Nieodłączną częścią gastroskopii jest wykonanie testu ureazowego mającego na celu wykrycie obecności bakterii Helicobacter Pylori (bakteria ta w zdecydowanej większości przypadków odpowiedzialna jest za występowanie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy). W celu wykonania testu pobierany jest wycinek błony śluzowej żołądka. W trakcie gastroskopii możliwe jest również przeprowadzanie dodatkowych zabiegów – biopsji miejsc zmienionych chorobowo, usunięcia polipów czy połkniętego ciała obcego, poszerzenia zwężeń przewodu pokarmowego czy tamowania krwotoków. Część z tego typu zabiegów wymaga znieczulenia ogólnego, a niektóre wykonania badania w ramach hospitalizacji.  

Gastroskopia w znieczuleniu miejscowym i ogólnym (analgosedacji)

Przy wykonywaniu gastroskopii w znieczuleniu miejscowym stosuje się Xylokainę w sprayu, celem osłabienia odruchu wymiotnego i dyskomfortu powodowanego przez ruchy endoskopu. W trakcie znieczulenia ogólnego pacjent otrzymuje leki uspokajające i nasenne oraz leki przeciwbólowe, zapewniające komfortowy i bezpieczny sen. Na badanie należy przyjść z osobą towarzyszącą (w celu odebrania po około 2 godzinach od rozpoczęcia badania). W dniu badania nie wolno prowadzić pojazdów.  

Gastroskopia – przygotowanie do badania

Badanie gastroskopowe musi odbywać się na czczo, czyli z pustym żołądkiem; 6 godzin przed badaniem nie należy nic jeść i pić. Jeśli badanie zaplanowane jest w godzinach dopołudniowych, wieczorem przed badaniem można spożyć lekką kolację najlepiej w formie półpłynnej (np. jogurt), płyny zaś przyjmować do 22:00. Rano nic nie jesć i nie pić. W przypadku gastroskopii wykonywanej popołudniu w dniu badania można zjeść lekkie śniadanie, najlepiej w formie półpłynnej (np. jogurt), a na 6 godzin przed badaniem wstrzymać się z jedzeniem i piciem. Stale przyjmowane leki można w tym dniu zażyć, popijając 1-2 łykami wody, jednak nigdy bezpośrednio przed badaniem. Osoby przyjmujące leki rozrzedzające krew powinny skonsultować się z lekarzem, gdyż przez zabiegiem może być wymagana tymczasowa zmiana lub odstawienie leku.  

Gastroskopia – przygotowanie do badania

Gastroskopia – przygotowanie do badania  

Gastroskopia – przeciwwskazania

Istnieją sytuacje, gdy ryzyko wykonania gastroskopii jest zbyt wysokie. Do najważniejszych przeciwwskazań należą:
  • niewydolność krążeniowa lub oddechowa,
  • ostry zespół wieńcowy,
  • niedawno przebyty zawał serca,
  • podejrzenie perforacji przewodu pokarmowego,
  • tętniak aorty,
  • wczesny okres po operacji jamy brzusznej,
  • poparzenia przełyku.
 

Gastroskopia – najczęstsze pytania

 

Czy, aby wykonać gastroskopię, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać gastroskopię, nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza badanie gastroskopowe?

W CM Skopia nad pacjentem czuwa zespół specjalistów.  

Czy można jednocześnie wykonać gastroskopię i kolonoskopię?

Istnieje możliwość jednoczesnego wykonania gastroskopii i kolonoskopii, w tym również w znieczuleniu (analgosedacji).  

Jak często można wykonywać gastroskopię?

Jeśli zachodzi konieczność, gastroskopię można powtarzać wielokrotnie, nawet mimo krótkich odstępów czasowych.  

Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego?

Po gastroskpii lekarz wydaje pacjentowi opis badania. Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok. 2 tygodniach.  

Gastroskopia – umów się na badanie

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Gastroskopia z testem ureazowym

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Gastroskopia - metoda diagnostyczna, a w niektórych przypadkach (np. polipektomia) i lecznicza polegająca na wprowadzeniu do górnego odcinka przewodu pokarmowego giętkiego endoskopu (urządzenie zakończone kamerą wysokiej rozdzielczości i źródłem światła). Za pomocą tej kamery lekarz na monitorze może w dużym zbliżeniu obejrzeć błonę śluzową przełyku, żołądka oraz dwunastnicy.
Pojęcie gastroskopii używane jest w języku potocznym do określenia formalnie trzech różnych badań: ezofagoskopia - badanie przełyku gastroskopia - badanie żołądka duodenoskopia - badanie dwunastnicy
W naszym ośrodku podczas wykonywania gastroskopii wykonywane są wszystkie powyższe badania.
W trakcie gastroskopii możliwe jest przeprowadzanie dodatkowych zabiegów np. tamowanie krwawień, polipektomia, czy też usuwanie ciał obcych.
Gastroskopia może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym (za pomocą specjalnego żelu) lub w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego podczas którego – mówiąc obrazowo – pacjent zasypia i budzi się po wykonaniu badania.
W trakcie gastroskopii dodatkowo może być wykonany test ureazowy. Jest to test na obecność bakterii Helicobacter pylori w błonie śluzowej żołądka. W celu wykonania testu w trakcie badania gastroskopowego pobierany jest wycinek błony śluzowej żołądka.
Gastroskopia z testem ureazowym - przygotowanie do badania

Kolonoskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Kolonoskopia – kluczowe badanie profilaktyczno-diagnostyczno-terapeutyczne, dzięki któremu lekarz może ocenić jelito grube, usunąć polipy, wykryć zmiany przednowotworowe i wcześnie zdiagnozować raka jelita grubego.  

Kolonoskopia

Kolonoskopia to metoda diagnostyczna, która polega na wprowadzeniu do jelita grubego specjalnego wziernika zakończonego kamerą wideo i źródłem światła (endoskop w tej wersji nazywany jest kolonoskopem). Kolonoskopia umożliwia obejrzenie wnętrza całego jelita grubego, co pozwala ocenić barwę jego błony śluzowej, strukturę, wzór czy siatkę naczyń krwionośnych. Przede wszystkim zaś służy wczesnemu wykrywaniu zmian przednowotworowych i raka jelita grubego. Niektóre pracownie, w tym CM Skopia, dysponują sprzętem wysokiej rozdzielczości, co poprawia jakość i precyzję wykonywanego badania oraz zmniejsza ryzyko przeoczenia patologicznych zmian.  

Kolonoskopia – wskazania

Poza aspektem profilaktycznym do najistotniejszych wskazań do wykonania badania kolonoskopowego zalicza się:
  • krwawienie z dolnego odcinka układu pokarmowego,
  • zaparcia, zaburzenia rytmu wypróżniania,
  • nagłą, nieuzasadnioną utratę masy ciała,
  • przewlekłą biegunkę o niezdiagnozowanej przyczynie.
 

Kolonoskopia – przebieg badania

Pacjent kładzie się na boku, zazwyczaj lewym, ze zgiętymi w kolanach nogami (podciągniętymi w kierunku podbródka). Po wstępnej ocenie okolicy odbytu, następuje badanie per rectum (palcem przez odbyt) równocześnie z wprowadzeniem żelu znieczulającego (najczęściej Lignokainy) lub neutralnego żelu endoskopowego. Następnie wprowadzony zostaje endoskop, który również powleczony jest żelem, aby łatwo się przemieszczał i nie podrażniał kanału odbytu. W trakcie badania wprowadza się pod ciśnieniem gaz, dzięki czemu poszerza się światło jelita, co umożliwia wykonanie badania i ocenę śluzówki. W nowoczesnych pracowniach powietrze zastępuje dwutlenek węgla, który jest bezpieczniejszy, szybciej się wchłania, w rezultacie czego objawy w trakcie i po badaniu są mniejsze – mniej boli a gaz nie zalega w jelitach. Centrum Medyczne Skopia dysponuje takim insuflatorem CO2. Całe badanie kolonoskopowe trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu minut.  

Kolonoskopia w znieczuleniu ogólnym – analgosedacji

Kolonoskopia może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym lub tzw. analgosedacji (rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego). W pierwszym przypadku pacjent zachowuje świadomość, a w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych okolicy odbytu stosuje się żel znieczulający. W drugim – pacjent otrzymuje leki uspokajające i nasenne oraz leki przeciwbólowe, zapewniające komfortowy i bezpieczny sen, dzięki czemu badanie kolonoskopowe staje się zupełnie bezbolesne.  

Kolonoskopia terapeutyczna

Często kolonoskopia diagnostyczna rozszerzona zostaje o działania lecznicze. W czasie przeprowadzania badania istnieje możliwość wykonania dodatkowych zabiegów – usuwania polipów, ciał obcych, poszerzania zwężeń czy elektrokoagulacji. Endoskop posiada specjalny kanał, przez który lekarz wprowadza dodatkowe przyrządy (np. kleszczyki, pętle, itp.). Dzięki temu podczas kolonoskopii możliwe jest pobieranie wycinków z podejrzanych obszarów błony śluzowej czy usuwanie polipów. Materiał następnie zostaje przekazany do badania histopatologicznego celem określenia charakteru zmiany.  

Kolonoskopia – przygotowanie do badania

Do kolonoskopii pacjent musi być specjalnie przygotowany. Jest to warunek absolutnie niezbędny dla poprawnego wykonania badania. Choć większość szczegółów zależy od rodzaju zastosowanego preparatu, niezmiennym elementem poprzedzającym jest zachowanie odpowiedniej diety:
  • na 3 dni przed badaniem: lekkostrawnej, bez warzyw i owoców pestkowych, i pieczywa z ziarnami,
  • na 2 dni przed badaniem: płynnej, bez mleka, z dużą ilością klarownych płynów, w tym większości wody niegazowanej,
  • na dzień przed badaniem: opartej o niegazowaną wodę mineralną i roztwór właściwego preparatu.

Kolonoskopia – przygotowanie do badania – preparaty

Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem FORTRANS (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem FORTRANS (badanie w godzinach popołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CITRA FLEET (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CITRA FLEET (badanie w godzinach popołudniowych)

Kolonoskopia – przeciwwskazania

Istnieją okoliczności, które uniemożliwiają wykonanie kolonoskopii. Do najczęstszych przeciwwskazań należą:
  • zostrzenie chorób zapanych jelita grubego (w tym choroby Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejącego zapalenia jelita grubego),
  • objawy zapalenia otrzewnej,
  • ciężkie choroby serca i płuc (np. zawał serca, niewydolność oddechowa),
  • ciąża,
  • zaburzenia krzepnięcia krwi.
Kolonoskopii nie wykonuje się również, jeśli niedługo wcześniej przeprowadzony został zabieg w obrębie jamy brzusznej lub miednicy.  

Kolonoskopia – najczęstsze pytania

Czy, aby wykonać kolonoskopię, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać kolonoskopię – zarówno prywatnie jak i w ramach jednego z programów profilaktycznych – nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza badanie kolonoskopowe?

W CM Skopia nad pacjentem czuwa zespół specjalistów: lek. Szymon Pietruszka, dr n. med. Marek Winiarski, dr n. med. Mirosława Buczynowska, dr n. med. Krzysztof Bucki, dr n. med. Piotr Major, lek. Tomasz Rusek, dr n. med. Jan Kulawik, lek. Bogdan Niekowal.  

Czy można jednocześnie wykonać kolonoskopię i gastroskopię?

Istnieje możliwość jednoczesnego wykonania kolonoskopii i gastroskopii, w tym również w znieczuleniu (analgosedacji).  

Jak często należy wykonywać kolonoskopię?

Profilaktycznie kolonoskopię zaleca się przeprowadzać co 5-10 lat.  

Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego?

Po kolonoskopii lekarz wydaje pacjentowi opis badania. Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok. 2 tygodniach (rejestracja CM Skopia informuje telefonicznie pacjentów o otrzymaniu wyniku).  

Kolonoskopia prywatnie w CM Skopia – umów się na badanie

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Polipektomia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Polipektomia - zabieg usunięcia polipa. W naszym ośrodku wykonujemy polipektomię endoskopowo, w tym podczas kolonoskopii czy też gastroskopii. Podczas usuwania polipa zapobiega się krwawieniu dzięki zastosowaniu elektrokoagulacji. Usunięty polip powinien być przedmiotem badania histopatologicznego. Polipektomia powinna być wykonywana nie tylko w stosunku do polipów nowotworowych złośliwych, ale również w stosunku do łagodnych. Polipy łagodne mogą się bowiem w przyszłości zmieniać w polipy nowotworowe.

Biopsja podczas endoskopii

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Biopsja podczas endoskopii - metoda diagnostyczna polegająca na pobraniu próbek tkanek (np. błony śluzowej) w celu poddania ich badaniu histopatologicznemu (lub innym specjalistycznym badaniom). Biopsję można wykonywać w czasie zwykłego zabiegu endoskopowego (np. podczas kolonoskopii czy gastroskopii).

Sigmoidoskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Sigmoidoskopia - to metoda diagnostyczna, a czasami też lecznicza polegająca na endoskopowym badaniu ostatnich 60–80 cm jelita grubego, czyli odbytnicy, esicy i części zstępnicy. W ramach diagnostyki możliwa jest diagnostyka polipów, guzów, deformacji itd. Możliwe jest też wykonywanie biopsji i ogólnie – pobieranie materiału do badań histopatologicznych. W czasie sigmoidoskopii możliwe jest też stosowanie procedur leczniczych np. tamowania krwawienia, usuwania polipów (polipektomia) itd. Sigmoidoskopia jest badaniem prostszym niż kolonoskopia – przygotowanie pacjenta jest znacznie prostsze, ale też wyniki diagnostyczne są znacznie węższe.

Anoskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Anoskopia - badanie polegające na wziernikowaniu kanału odbytu oraz końcowego odcinka odbytnicy. W odróżnieniu od kolonoskopii, anoskopia jest wykonywana za pomocą sztywnych wzierników. Oczywiście zakres informacji uzyskiwanych podczas badania jest też zdecydowanie węższy niż w przypadku kolonoskopii.

Cystoskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Cystoskopia - to metoda diagnostyczna, a czasami też lecznicza, polegająca na wziernikowaniu (za pomocą specjalnego przyrządu zwanego cystoskopem) pęcherza moczowego poprzez cewkę moczową. Dzięki takiemu wziernikowaniu lekarz może optycznie obejrzeć wnętrze pęcherza moczowego w celu obserwacji zmian w samym pęcherzu i ujściach moczowodów. Jako że cystoskop jest wyposażony w dodatkowy specjalny wewnętrzny kanał, lekarz może też dokonywać np. biopsji i pobierać materiał do badań histopatologicznych. Co więcej, możliwe jest wykonywanie pewnych dodatkowych zabiegów – np. elektrokoagulacji zmian.

Badanie histopatologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Badanie histopatologiczne – laboratoryjne badanie materiału biologicznego pobranego od pacjenta (np. polipa, wycinka błony śluzowej, fragmentu guza, itd.). Badanie histopatologiczne wykonuje się w celu określenia charakteru danej zmiany, np. czy jest to zmiana nowotworowa, zapalna, zwyrodnieniowa lub inna. Badanie histopatologiczne to badanie mikroskopowe, aczkolwiek w bardziej skomplikowanych przypadkach może być ono rozszerzone o inne techniki, przy czym w języku potocznym całą grupę takich badań pobranych próbek określa się mianem histopatologii. Badaniom histopatologicznym poddawane są próbki pobierane w trakcie biopsji, polipy usuwane w trakcie polipektomii, itd.

Znieczulenie ogólne - analgosedacja

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Znieczulenie ogólne - analgosedacja - metoda znieczulenia (jedna z metod znieczulenia potocznie określanych mianem znieczulenia ogólnego) polegająca na podaniu pacjentowi leków o działaniu uspokajającym i nasennym oraz jednoczesnym podaniu leków o działaniu przeciwbólowym.

Konsultacje dietetyczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Konsultacje dietetyczne mające charakter ogólny - bez opracowywania indywidualnego planu żywieniowego

Indywidualne plany żywieniowe dla osób chorych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Opracowanie indywidualnego planu żywieniowego dla osoby chorej ze szczególnym uwzględnieniem rodzaju schorzenia. Podstawowym celem takiego indywidualnego planu żywieniowego jest minimalizacja negatywnych efektów rozpoznanych chorób oraz optymalizacja (zwiększenie tempa lub zwiększenie siły) działania terapii zaleconych przez lekarzy. Odpowiednio dobrana dieta pomaga w zasadniczy sposób zwiększa bowiem efektywność walki z wieloma poważnymi chorobami - począwszy od schorzeń kardiologicznych, przez -co oczywiste - schorzenia układu pokarmowego i leczenie nadwagi (bariatria) po schorzenia układu moczowego

Indywidualne plany żywieniowe dla osób zdrowych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Opracowanie planu żywieniowego dla osoby zdrowej z uwzględnieniem jej preferencji, rodzaju aktywności fizycznej oraz krótko- i długoterminowego celu

Konsultacje endokrynologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Gastroskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
  Gastroskopia – metoda diagnostyczna, a w niektórych przypadkach i lecznicza (np. polipektomia, mukozektomia, tamowanie krwawienia, itp.), polegająca na wprowadzeniu przez usta do górnego odcinka przewodu pokarmowego giętkiego endoskopu (urządzenia zakończonego kamerą wysokiej rozdzielczości* i źródłem światła), co pozwala na zdiagnozowanie ewentualnych schorzeń. Za pomocą kamery lekarz na monitorze może w dużym powiększeniu obejrzeć wnętrze przełyku, żołądka i dwunastnicy, a w konsekwencji – ocenić elastyczność ścian i wygląd błony śluzowej oraz soku żołądkowego. *w wybranych placówkach – w tym w CM Skopia  

Gastroskopia – cel badania

Gastroskopia umożliwia wczesne rozpoznanie chorób układu pokarmowego – raka przełyku i żołądka czy choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Diagnozowane są również żylaki przełyku, zapalenie błony śluzowej przełyku i żołądka oraz dwunastnicy, a także pozostałe nowotwory żołądka (np. chłoniak, GIST, NET). Dzięki gastroskopii diagnozuje się również zmiany wywołane działaniem środków chemicznych. Pojęcie gastroskopii w języku potocznym używane jest do określenia – z punktu widzenia nomenklatury medycznej – trzech różnych badań:
  • ezofagoskopii (badania przełyku),
  • gastroskopii (badania żołądka),
  • duodenoskopii (badania dwunastnicy).
W trakcie takiego badania oceniane są wszystkie opisywanie odcinki, dlatego spotykamy się również z nazwą esophagogastroduodenoskopii (EGD). W Centrum Medycznym Skopia w ramach gastroskopii wykonywana jest pełna esophagogastroduodenoskopia (EGD).  

Gastroskopia – wskazania

Do najistotniejszych wskazań do wykonania badania gastroskopowego zalicza się:
  • trudności w przełykaniu,
  • nudności, wymioty, odbijania,
  • zgagę i inne objawy refluksu żołądkowo-przełykowego,
  • dolegliwości bólowe w nadbrzuszu,
  • krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego,
  • nagłą i niewyjaśnioną utratę masy ciała,
  • podejrzenie obecności ciał obcych.
Badanie wykonujemy również w:
  • diagnostyce celiakii,
  • przed planowymi zabiegami operacyjnymi,
  • u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku nowotworów górnego odcinka przewodu pokarmowego*.
*w wybranych przypadkach  

Gastroskopia – przebieg badania

Przed badaniem pacjent kładzie się w pozycji leżącej, na lewym boku, z głową ugiętą w kierunku klatki piersiowej; zdejmuje również okulary i protezy zębowe, jeśli posiada. W celu wyeeliminowania dyskomfortu związanego z wprowadzniem aparatu, gardło zostaje znieczulone. Endoskop wprowadzany jest przez specjalny ustnik. W czasie badania nie należy przełykać śliny. Bardzo ważne jest swobodne, miarowe oddychanie. Badanie gastroskopowe standardowo trwa od kilku do kilkunastu minut.  

Gastroskopia terapeutyczna

Nieodłączną częścią gastroskopii jest wykonanie testu ureazowego mającego na celu wykrycie obecności bakterii Helicobacter Pylori (bakteria ta w zdecydowanej większości przypadków odpowiedzialna jest za występowanie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy). W celu wykonania testu pobierany jest wycinek błony śluzowej żołądka. W trakcie gastroskopii możliwe jest również przeprowadzanie dodatkowych zabiegów – biopsji miejsc zmienionych chorobowo, usunięcia polipów czy połkniętego ciała obcego, poszerzenia zwężeń przewodu pokarmowego czy tamowania krwotoków. Część z tego typu zabiegów wymaga znieczulenia ogólnego, a niektóre wykonania badania w ramach hospitalizacji.  

Gastroskopia w znieczuleniu miejscowym i ogólnym (analgosedacji)

Przy wykonywaniu gastroskopii w znieczuleniu miejscowym stosuje się Xylokainę w sprayu, celem osłabienia odruchu wymiotnego i dyskomfortu powodowanego przez ruchy endoskopu. W trakcie znieczulenia ogólnego pacjent otrzymuje leki uspokajające i nasenne oraz leki przeciwbólowe, zapewniające komfortowy i bezpieczny sen. Na badanie należy przyjść z osobą towarzyszącą (w celu odebrania po około 2 godzinach od rozpoczęcia badania). W dniu badania nie wolno prowadzić pojazdów.  

Gastroskopia – przygotowanie do badania

Badanie gastroskopowe musi odbywać się na czczo, czyli z pustym żołądkiem; 6 godzin przed badaniem nie należy nic jeść i pić. Jeśli badanie zaplanowane jest w godzinach dopołudniowych, wieczorem przed badaniem można spożyć lekką kolację najlepiej w formie półpłynnej (np. jogurt), płyny zaś przyjmować do 22:00. Rano nic nie jesć i nie pić. W przypadku gastroskopii wykonywanej popołudniu w dniu badania można zjeść lekkie śniadanie, najlepiej w formie półpłynnej (np. jogurt), a na 6 godzin przed badaniem wstrzymać się z jedzeniem i piciem. Stale przyjmowane leki można w tym dniu zażyć, popijając 1-2 łykami wody, jednak nigdy bezpośrednio przed badaniem. Osoby przyjmujące leki rozrzedzające krew powinny skonsultować się z lekarzem, gdyż przez zabiegiem może być wymagana tymczasowa zmiana lub odstawienie leku.  

Gastroskopia – przygotowanie do badania

Gastroskopia – przygotowanie do badania  

Gastroskopia – przeciwwskazania

Istnieją sytuacje, gdy ryzyko wykonania gastroskopii jest zbyt wysokie. Do najważniejszych przeciwwskazań należą:
  • niewydolność krążeniowa lub oddechowa,
  • ostry zespół wieńcowy,
  • niedawno przebyty zawał serca,
  • podejrzenie perforacji przewodu pokarmowego,
  • tętniak aorty,
  • wczesny okres po operacji jamy brzusznej,
  • poparzenia przełyku.
 

Gastroskopia – najczęstsze pytania

 

Czy, aby wykonać gastroskopię, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać gastroskopię, nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza badanie gastroskopowe?

W CM Skopia nad pacjentem czuwa zespół specjalistów.  

Czy można jednocześnie wykonać gastroskopię i kolonoskopię?

Istnieje możliwość jednoczesnego wykonania gastroskopii i kolonoskopii, w tym również w znieczuleniu (analgosedacji).  

Jak często można wykonywać gastroskopię?

Jeśli zachodzi konieczność, gastroskopię można powtarzać wielokrotnie, nawet mimo krótkich odstępów czasowych.  

Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego?

Po gastroskpii lekarz wydaje pacjentowi opis badania. Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok. 2 tygodniach.  

Gastroskopia – umów się na badanie

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Kolonoskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Kolonoskopia – kluczowe badanie profilaktyczno-diagnostyczno-terapeutyczne, dzięki któremu lekarz może ocenić jelito grube, usunąć polipy, wykryć zmiany przednowotworowe i wcześnie zdiagnozować raka jelita grubego.  

Kolonoskopia

Kolonoskopia to metoda diagnostyczna, która polega na wprowadzeniu do jelita grubego specjalnego wziernika zakończonego kamerą wideo i źródłem światła (endoskop w tej wersji nazywany jest kolonoskopem). Kolonoskopia umożliwia obejrzenie wnętrza całego jelita grubego, co pozwala ocenić barwę jego błony śluzowej, strukturę, wzór czy siatkę naczyń krwionośnych. Przede wszystkim zaś służy wczesnemu wykrywaniu zmian przednowotworowych i raka jelita grubego. Niektóre pracownie, w tym CM Skopia, dysponują sprzętem wysokiej rozdzielczości, co poprawia jakość i precyzję wykonywanego badania oraz zmniejsza ryzyko przeoczenia patologicznych zmian.  

Kolonoskopia – wskazania

Poza aspektem profilaktycznym do najistotniejszych wskazań do wykonania badania kolonoskopowego zalicza się:
  • krwawienie z dolnego odcinka układu pokarmowego,
  • zaparcia, zaburzenia rytmu wypróżniania,
  • nagłą, nieuzasadnioną utratę masy ciała,
  • przewlekłą biegunkę o niezdiagnozowanej przyczynie.
 

Kolonoskopia – przebieg badania

Pacjent kładzie się na boku, zazwyczaj lewym, ze zgiętymi w kolanach nogami (podciągniętymi w kierunku podbródka). Po wstępnej ocenie okolicy odbytu, następuje badanie per rectum (palcem przez odbyt) równocześnie z wprowadzeniem żelu znieczulającego (najczęściej Lignokainy) lub neutralnego żelu endoskopowego. Następnie wprowadzony zostaje endoskop, który również powleczony jest żelem, aby łatwo się przemieszczał i nie podrażniał kanału odbytu. W trakcie badania wprowadza się pod ciśnieniem gaz, dzięki czemu poszerza się światło jelita, co umożliwia wykonanie badania i ocenę śluzówki. W nowoczesnych pracowniach powietrze zastępuje dwutlenek węgla, który jest bezpieczniejszy, szybciej się wchłania, w rezultacie czego objawy w trakcie i po badaniu są mniejsze – mniej boli a gaz nie zalega w jelitach. Centrum Medyczne Skopia dysponuje takim insuflatorem CO2. Całe badanie kolonoskopowe trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu minut.  

Kolonoskopia w znieczuleniu ogólnym – analgosedacji

Kolonoskopia może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym lub tzw. analgosedacji (rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego). W pierwszym przypadku pacjent zachowuje świadomość, a w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych okolicy odbytu stosuje się żel znieczulający. W drugim – pacjent otrzymuje leki uspokajające i nasenne oraz leki przeciwbólowe, zapewniające komfortowy i bezpieczny sen, dzięki czemu badanie kolonoskopowe staje się zupełnie bezbolesne.  

Kolonoskopia terapeutyczna

Często kolonoskopia diagnostyczna rozszerzona zostaje o działania lecznicze. W czasie przeprowadzania badania istnieje możliwość wykonania dodatkowych zabiegów – usuwania polipów, ciał obcych, poszerzania zwężeń czy elektrokoagulacji. Endoskop posiada specjalny kanał, przez który lekarz wprowadza dodatkowe przyrządy (np. kleszczyki, pętle, itp.). Dzięki temu podczas kolonoskopii możliwe jest pobieranie wycinków z podejrzanych obszarów błony śluzowej czy usuwanie polipów. Materiał następnie zostaje przekazany do badania histopatologicznego celem określenia charakteru zmiany.  

Kolonoskopia – przygotowanie do badania

Do kolonoskopii pacjent musi być specjalnie przygotowany. Jest to warunek absolutnie niezbędny dla poprawnego wykonania badania. Choć większość szczegółów zależy od rodzaju zastosowanego preparatu, niezmiennym elementem poprzedzającym jest zachowanie odpowiedniej diety:
  • na 3 dni przed badaniem: lekkostrawnej, bez warzyw i owoców pestkowych, i pieczywa z ziarnami,
  • na 2 dni przed badaniem: płynnej, bez mleka, z dużą ilością klarownych płynów, w tym większości wody niegazowanej,
  • na dzień przed badaniem: opartej o niegazowaną wodę mineralną i roztwór właściwego preparatu.

Kolonoskopia – przygotowanie do badania – preparaty

Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem FORTRANS (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem FORTRANS (badanie w godzinach popołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CITRA FLEET (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CITRA FLEET (badanie w godzinach popołudniowych)

Kolonoskopia – przeciwwskazania

Istnieją okoliczności, które uniemożliwiają wykonanie kolonoskopii. Do najczęstszych przeciwwskazań należą:
  • zostrzenie chorób zapanych jelita grubego (w tym choroby Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejącego zapalenia jelita grubego),
  • objawy zapalenia otrzewnej,
  • ciężkie choroby serca i płuc (np. zawał serca, niewydolność oddechowa),
  • ciąża,
  • zaburzenia krzepnięcia krwi.
Kolonoskopii nie wykonuje się również, jeśli niedługo wcześniej przeprowadzony został zabieg w obrębie jamy brzusznej lub miednicy.  

Kolonoskopia – najczęstsze pytania

Czy, aby wykonać kolonoskopię, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać kolonoskopię – zarówno prywatnie jak i w ramach jednego z programów profilaktycznych – nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza badanie kolonoskopowe?

W CM Skopia nad pacjentem czuwa zespół specjalistów: lek. Szymon Pietruszka, dr n. med. Marek Winiarski, dr n. med. Mirosława Buczynowska, dr n. med. Krzysztof Bucki, dr n. med. Piotr Major, lek. Tomasz Rusek, dr n. med. Jan Kulawik, lek. Bogdan Niekowal.  

Czy można jednocześnie wykonać kolonoskopię i gastroskopię?

Istnieje możliwość jednoczesnego wykonania kolonoskopii i gastroskopii, w tym również w znieczuleniu (analgosedacji).  

Jak często należy wykonywać kolonoskopię?

Profilaktycznie kolonoskopię zaleca się przeprowadzać co 5-10 lat.  

Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego?

Po kolonoskopii lekarz wydaje pacjentowi opis badania. Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok. 2 tygodniach (rejestracja CM Skopia informuje telefonicznie pacjentów o otrzymaniu wyniku).  

Kolonoskopia prywatnie w CM Skopia – umów się na badanie

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

USG jamy brzusznej

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
USG jamy brzusznej - służy do szybkiej oceny całej jamy brzusznej, a w szczególności narządów takich jak: trzustka, wątroba, pęcherzyk i drogi żółciowe, śledziona, nerki, nadnercza. Badanie zalecane jest przy objawach typu: ból podbrzusza, zgaga, wymioty, kolka, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha, ból pleców, bezmocz, trudność w oddawaniu moczu. Podczas badania można zdiagnozować m.in. guzy nerek, guzy pęcherza moczowego, guz jelit, skręt jelit, kamicę nerek, "piasek" w nerkach, raka wątroby, itp.

Badania laboratoryjne w ginekologii i położnictwie

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badanie cytologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Cytologia jest podstawowym i najważniejszym badaniem profilaktycznym w walce z rakiem szyjki macicy. To proste i szybkie badanie, które może uratować wiele Polek od raka szyjki macicy. Dzięki cytologii wykrywane są wczesne zmiany nowotworowe, które mogą być w pełni wyleczone. Na podstawie wyników z cytologii można stwierdzić, czy doszło do infekcji wirusem brodawczaka ludzkiego HPV. Cytologię wykonuje lekarz ginekolog lub pielęgniarka-położna. Badanie polega na pobraniu materiału z szyjki macicy specjalną szczoteczką i przekazaniu go do analizy pod mikroskopem do pracowni cytologicznej. Wyniki badania są dostępne po ok. 10 dniach. Badanie jest na ogół bezbolesne, aczkolwiek niektóre Panie mogą odczuwać lekkie uszczypnięcie. Po badaniu może pojawić się lekkie plamienie. Nie trzeba się tym przejmować; jest to normalna sytuacja występująca u wielu kobiet. Pierwsze badanie cytologiczne powinno wykonać się ok. 23 roku życia lub po pierwszym kontakcie seksualnym. Jeśli wyniki są prawidłowe, wystarczy powtarzać badanie raz do roku. Bardzo ważny jest termin wykonywania badania – cytologię najlepiej wykonać 4-5 dni po miesiączce, nie później jednak niż 5 dni przed miesiączką. Jeśli występują upławy lub infekcja dróg rodnych, najpierw trzeba je wyleczyć, a następnie wykonać cytologię, gdyż te dolegliwości mogą zaburzyć wyniki badania cytologicznego. Przed planowanym badaniem cytologicznym na 3 dni wcześniej nie powinno się:
  • aplikować dopochwowo żadnych tabletek i leków,
  • wykonywać irygacji pochwy,
  • używać wibratorów,
  • uprawiać seksu.
Jeśli jesteś dziewicą, nie ma przeciwwskazań do wykonania badania, jednakże powinnaś o tym fakcie poinformować lekarza/pielęgniarkę wykonującą badanie, by z zachowaniem większej ostrożności wykonali badanie i nie narazili Cię na ból. Wynik cytologii powinien być skonsultowany z lekarzem ginekologiem. W CM Skopia można wykonać badanie komercyjne lub wykonać badanie cytologiczne bezpłatnie w ramach Programu Badań Przesiewowych Raka Szyjki Macicy (dotyczy kobiet w wieku 25-59 lat, które w ostatnich 3 latach nie miały wykonywanej cytologii) – wystarczy złożyć deklarację do pielęgniarki położnej w ramach NFZ.

Konsultacja i badanie ginekologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG ciąży

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG piersi

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
USG piersi - to badanie ultrasonograficzne gruczołów sutkowych. Jest jednym z podstawowych badań profilaktycznych raka piersi. Najlepiej wykonać go między 1 a 10 dniem cyklu. Po 30 roku życia zaleca się wykonywanie badania raz w roku. Wskazaniem do badania są: bóle piersi, guzki, wyciek wydzieliny z brodawki sutkowej, stosowanie hormonalnej terapii, badanie kontrolne przed zabiegiem operacyjnym wycięcia guza sutka, przed powiększeniem piersi (implanty), przed redukcją oraz podniesieniem piersi, a także jako badanie kontrolne po zabiegach operacyjnych.

USG ginekologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Zakładanie wkładki domacicznej

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Prowadzenie ciąży

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Leczenie zmian szyjki macicy, pochwy i sromu (krioterapia)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje uroginekologiczne z doborem pessarów

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Diagnostyka wraz z nieinwazyjną metodą leczenia nietrzymania moczu - pessaroterapią. Pessary to wkładki dopochwowe wykonane z elastycznego silikonu. Lekarz ginekolog pomaga w doborze kształtu i rozmiaru pessarów biorąc pod uwagę dolegliwość i warunki anatomiczne pacjentki. Pessary stanowią bezpieczną alternatywę dla operacyjnego leczenia nietrzymania moczu i obniżenia narządu rodnego. Według szacunków nietrzymanie moczu dotyczy około 3 milionów kobiet w Polsce w różnych grupach wiekowych. Ze względu na wstydliwy charakter, dolegliwość nietrzymania moczu jest rzadko zgłaszana lekarzom. Wciąż niewiele kobiet wie, że  może być skutecznie i nieinwazyjnie leczone.

Pessary kostkowe

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Pessary kostkowe są alternatywą dla zabiegów chirurgicznych w przypadku: •  wypadania przedniej ściany pochwy (cystocele) •  wypadania tylnej ściany pochwy (rectocele) •  wypadania macicy, czyli gdy łono lub szyjka macicy wpada do pochwy. Istnieje kilkanaście rodzajów pessarów dlatego doboru właściwego rodzaju i rozmiaru powinno dokonać się podczas konsultacji z lekarzem ginekologiem. Rozmiar pessara jest dobierany indywidualnie - rozmiar ten musi być wystarczająco duży by nie wypadł z pochwy, ale jednocześnie nie tak duży by pacjentka odczuwała dyskomfort czy ucisk. Poprawne dobranie powinno zmniejszyć lub nawet zlikwidować dolegliwości związane z wypadaniem organów miedniczych. Nieprawidłowo dobrany pessar może spowodować skutki uboczne takie jak obfite upławy, odleżyny pochwy lub po prostu może wypaść. Ważne jest regularne badanie pochwy, by lekarz ginekolog sprawdził czy nie wystąpiły powikłania. Na pierwszej wizycie kontrolnej pacjentka powinna pojawić się w ciągu 33-35 dni od dnia założenia. O kolejnych terminach wizyt decyduje lekarz, jednak nie powinny odbywać się one rzadziej niż raz na 3 miesiące. Poinstruowane pacjentki mogą same zadbać o higienę pessara (wyjmować, czyścić, ponownie zakładać) – wówczas zaleca się wyciąganie pessara raz na tydzień i mycie go ciepłą wodą z dodatkiem łagodnego płynu do higieny intymnej. Wymiana pessara powinna odbywać się standardowo co 3 miesiące lub zgodnie z zaleceniem lekarza. Pessary są łatwe i tanie w stosowaniu (przeliczając koszt trzymiesięcznego stosowania innych materiałów higienicznych), a ich prawidłowe użytkowanie nie wiąże się z jakimikolwiek poważnymi powikłaniami.

Konsultacje przedporodowe

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje przedporodowe kierowane są do przyszłych rodziców, którzy aktywnie i świadomie podchodzą do przeżywania początków macierzyństwa i ojcostwa.

W ramach konsultacji - wykorzystując własne wieloletnie doświadczenia oraz mając na uwadze aktualny stan wiedzy medycznej - przekazywana jest wiedza dotycząca przebiegu ciąży, porodu i połogu oraz opieki nad noworodkiem.

W ramach zajęć interaktywnych udzielamy odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania oraz rozwiewamy wątpliwości i obawy rodziców związane z ostatnimi tygodniami ciąży, szeroko rozumianym okresem okołoporodowym, pobytem w szpitalu oraz powrotem do domu po porodzie.

Tematyka zajęć:

1. Od poczęcia do porodu (istotne punkty rozwojowe; USG w ciąży; inne badania monitorujące przebieg ciąży; przygotowanie do szpitala - jakie badania wykonać, co i kiedy spakować, jakie dokumenty przynieść; etapy porodu - zmiany jakie następują w poszczególnych fazach porodu, kiedy i jakie objawy sygnalizują jego rozpoczęcie; zabiegi, które mogą być wykonywane w trakcie porodu; techniki łagodzenia bólu, pozycje podczas porodu) 2. Cięcie cesarskie a poród naturalny (wskazania, przygotowanie do zabiegu, metody cięcia, pielęgnacja rany) 3. Połóg (powrót do stanu zdrowia i formy z okresu przed ciążą) 4. Laktacja (mechanizmy dzięki którym mamy karmią dzieci, najczęstsze problemy) 5. Psychologia i aspekty prawne macierzyństwa.

Konsultacje odbywają się w formie interaktywnej prezentacji multimedialnej prowadzonej przez specjalistę ginekologa - położnika z praktyką w renomowanym szpitalu ginekologiczno-położniczym.

Termin i czas trwania zajęć:

1 i 3 sobota miesiąca, w godzinach 9:00 - 11:00 (grupa min. 4 osobowa)

Informacje i zapisy: 12 446 46 10

Koszt uczestnictwa: 180 zł

   

Konsultacje kardiologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Echokardiografia (echo serca)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Echokardiografia (echo serca) - jest badaniem serca za pomocą USG wykonywanym w celu oceny budowy i działania zastawek serca, pomiaru wielkości i pracy komór serca oraz diagnozy wad serca i nowotworów mięśnia sercowego. Wskazaniem do badania są choroby niedokrwienia serca (zawał, choroba wieńcowa), zapalenie mięśnia sercowego, choroba zakrzepowo-zatorowe, inne. Do badanie nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Lekarz za pomocą odpowiedniej sondy przyłożonej do klatki piersiowej widzi na monitorze budowę serca oraz jego ewentualne nieprawidłowości w pracy.

Elektrokardiografia spoczynkowa (EKG spoczynkowe)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Elektrokardiografia wysiłkowa (EKG wysiłkowe)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG tętnic i żył

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Specjalistyczne USG Dopplera pozwalające na ocenę przepływu krwi przez naczynia. Umożliwia określenie przekroju i wydolności tętnic i żył

USG tętnic szyjnych i kręgowych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Specjalistyczne badanie pozwalające na ocenę kompleksu błony wewnętrznej środkowej (tzw. ITM) - w tym pomiar jego grubości, oraz na pomiar prędkości przepływu krwi przez tętnice. Doskonałe badanie pod kątem profilaktyki zawału serca oraz udaru niedokrwiennego mózgu.

DETOKS ALKOHOLOWY – odtruwanie alkoholowe

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Nadmierne spożycie alkoholu utrudnia prawidłowe funkcjonowanie organizmu, pacjenci cierpią z powodu bólu głowy, żołądka, suchości w ustach, drżenia rąk czy z odwodnienia. W tej sytuacji najskuteczniejszym sposobem jest podanie dożylnie elektrolitów i witamin. Podana kroplówka ekspresowo pomoże załagodzić objawy, przywróci siłę fizyczną i nawodni organizm. Skład kroplówki:
  • sód,
  • potas,
  • magnez,
  • glukoza,
  • witamina C,
  • wapń,
  • witamina B1.
Czas podawania kroplówki: 30 minut

KROPLÓWKA ENERGETYCZNA

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Kroplówka energetyczna ma za zadanie wzmocnić, odżywić i dodać sił witalnych. Jej efektem jest poprawa samopoczucia, zregenerowanie organizmu po przebytych infekcjach i rewitalizacja. Zalecana jest osobom aktywnym fizycznie, pracującym w stresie oraz tym po przebytych infekcjach i długotrwałym przyjmowaniu leków. Skład kroplówki:
  • selen,
  • cynk,
  • jod,
  • chrom,
  • sód,
  • magnez,
  • witamina C.
Czas podawania kroplówki: 30 minut.

KROPLÓWKA PRZECIWSTARZENIOWA – odmładzająca

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Specjalna formuła witamin, mikroelementów i minerałów przygotowana po to, by skóra odzyskała blask i młodość. Jest pomocna w celu nawodnienia po zabiegach typu endermologia, Icoone, drenaż limfatyczny. Wzmacnia efekty zabiegów estetycznych. Pomaga w walce z cellulitem, ujędrnia skórę i pozwala uzyskać zdrowy i młody wygląd. Kroplówka sprawia, że znikają oznaki zmęczenia, skóra staje się elastyczna i nawodniona, skutki starzenia się są zminimalizowane. Korzystnie wpływa na zwiększenie gęstości skóry. Składniki kroplówki:
  • witamina A,
  • witamina D3,
  • witamina E,
  • witamina C,
  • chrom,
  • cynk,
  • selen,
  • miedź,
  • elektrolity,
  • fluor.
Czas podawania kroplówki: 30 minut.

KROPLÓWKA ODCHUDZAJĄCA – oczyszczanie i poprawa metabolizmu

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Specjalnie przygotowana kroplówka ma za zadanie redukcję tkanki tłuszczowej, oczyszczenie oraz poprawę metabolizmu. Dodatkowo pomoże w redukcji cellulitu i ujędrni skórę. Przyczyniają się do tego witaminy z grupy B – poprawiające metabolizm, witamina C – pomocna w odchudzaniu, biotyna – poprawiająca wygląd skóry. Dodatkowo chrom – zmniejszający łaknienie, jod. Skład kroplówki:
  • witaminy B1 i B2,
  • witaminy B6 i B12,
  • witamina B7,
  • witamina C,
  • elektrolity.
Czas podawania kroplówki: 30 minut.

KROPLÓWKA REGENERACYJNA – skóra, włosy, paznokcie

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Kroplówka zawiera odpowiednią ilość witamin, minerałów i mikroelementów, dzięki którym odbudowuje się skóra, włosy i paznokcie. Głównym składnikiem kroplówki jest biotyna – zwana witaminą urody. Dodatkowo zasilona jest witaminą C, PP, selenem, cynkiem i jodem. Efektem jest również nawilżenie skóry. Skład kroplówki:
  • biotyna,
  • witamina C,
  • witamina PP,
  • selen,
  • cynk,
  • jod.
Czas podawania kroplówki: 30 minut.

KROPLÓWKI DLA SPORTOWCÓW

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Kroplówka dla sportowców ma za zadanie nawodnić organizm, uzupełnić witaminy z grupy B, C, E. Suplementacja dożylna dla sportowców prowadzi do znaczącego polepszenia wydolności fizycznej i istotnie przyśpiesza regenerację potreningową. Dzięki temu wracają siły witalne i energia do dalszych treningów. Skład kroplówki:
  • witaminy z grupy B,
  • witamina C,
  • witamina E,
  • elektrolity.
Czas podawania kroplówki: 30 minut.

KROPLÓWKA LIKWIDUJĄCA STRES – antystresowa

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Kroplówka antystresowa to propozycja dla osób intensywnie pracujących, w tym w warunkach stresowych, pijących dużą ilość kawy, odczuwających fizyczne i psychiczne zmęczenie, borykających się ze skurczami i tzw. kołataniem serca. Specjalnie skomponowana kroplówka antystresowa zawiera kompleks elektrolitów oraz witamin wspierający i wzmacniających pracę układu nerwowego. Zawiera magnez, który często wypłukiwany jest przez spożywanie kawy i napoi energetycznych. Skład kroplówki:
  • kompleks elektrolitów,
  • witaminy z grupy B,
  • wit. C,
  • magnez.
Czas podawania kroplówki: 30 minut.

DETOKS – oczyszczanie organizmu

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Kroplówka Detox ma za zadanie oczyścić nasz organizm z toksyn i szkodliwych substancji. Po jej podaniu toksyny usuwane są z organizmu z moczem. Celem podania kroplówki jest działanie antyoksydacyjne, odtrucie organizmu, przywrócenie równowagi kwasowo-zasadowej, stabilizacja gospodarki wodno-tłuszczowej. Kroplówka pozwala odprowadzić nadmiar wody z organizmu, usunąć zastoje limfatyczne, oczyścić organizm z nagromadzonych złogów i toksyn pochodzących z pożywienia i powietrza. Jest to terapia warta polecenia osobom mieszkającym w Krakowie, gdzie w okresie grzewczym SMOG w powietrzu jest powodem wielu chorób i zatruć organizmu. Skład kroplówki DETOX:
  • witamina C,
  • witaminy A i E,
  • witaminy z grupy B,
  • elektrolity,
  • molibden,
  • chrom,
  • cynk,
  • jod,
  • miedź.
Czas podawania kroplówki: 30 minut.

KOKTAJL MINERAŁOWY

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Kroplówka z minerałami – cynk, selen, molibden, miedź, chrom, żelazo, jod, mangan. Pozwala na efektywne uzupełnienie niedoborów pierwiastków śladowych, które odpowiedzialne są za kondycję naszej skóry, włosów i paznokci. Wlewy dożylne z minerałami polecamy szczególnie pacjentom z niedoborami żelaza lub chcącym powstrzymać apetyt na słodycze, dzięki czemu jest idealnym uzupełnieniem różnego rodzaju diet. Koktajl minerałowy polecany jest również kobietom planującym zajście w ciążę oraz pacjentom z zaburzeniami pracy tarczycy. Skład koktajlu:
  • selen,
  • cynk,
  • jod,
  • chrom,
  • sód,
  • magnez.
Czas podawania kroplówki: 30 minut.

Konsultacje laryngologiczne (otolaryngologiczne)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje lekarza medycyny podróży

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Kwalifikacje do szczepień obowiązkowych i zalecanych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Szczepienia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Edukacja w zakresie postępowania przedmedycznego w krajach tropikalnych i pomocy w wyposażeniu apteczki podróżnej

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Porady związane z profilaktyką malarii

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje lekarza medycyny pracy

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje laryngologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje neurologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje okulistyczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Elektrokardiografia spoczynkowa (EKG spoczynkowe)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badania analityczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badania psychotechniczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badanie wstępne (badania dla osób rozpoczynających szkolenie sportowe)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badania okresowe (kontrolne badania stanu zdrowia sportowców, powtarzane co 6 m-cy i co 2 lata)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badania kontrolne (badania związane z doznanymi kontuzjami i zachorowaniami)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje neurologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Leczenie Migreny Botoksem

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Jak leczyć migrenę przewlekłą? Migrena przewlekła to choroba polegająca na powracających atakach silnego bólu głowy, który utrzymuje się przez co najmniej 15 dni w miesiącu. Migrena przewlekła jest jedną z najczęstszych chorób, które znacznie ograniczają lub też uniemożliwiają codzienne funkcjonowanie. Migrenowym bólom głowy często towarzyszą dodatkowe objawy takie jak: nudności i wymioty, światłowstręt i nadwrażliwość na zapachy czy dźwięk. Około 80% osób z migreną przewlekłą, z powodu uporczywego bólu i towarzyszącym mu dodatkowym objawom nie uda się do pracy czy szkoły. Obecnie wiadomo, że patofizjologia migreny jest związana z współdziałaniem czynników prowokujących (np. stres, różnego rodzaju pokarmy, zmęczenie, alkohol, zaburzenia snu) i predyspozycji genetycznych. Łańcuch tych różnych czynników uruchamia dwa mechanizmy:
  1. Depolaryzację kory mózgowej (co może pierwotnie skutkować aurą – zaburzenia widzenia).
  2. Aktywację jąder pnia mózgu, w efekcie czego następuje pobudzenie układu nerwu trójdzielnego, wywołując ból migrenowy.
  W Polsce na migrenę choruje ok. 10% osób, w tym połowa z nich ma zdiagnozowaną migrenę przewlekłą. Pomimo prowadzonych badań nie udało się ostatecznie ustalić czynników wyzwalających migrenę i niestety istnieje niewiele skutecznych sposobów jej leczenia – alternatywą dla doustnej terapii leczenia migrenowych bólów głowy, może okazać się zastosowanie terapii toksyną botulinową. Zabieg polega na podaniu toksyny botulinowej w okolice czoła, karku, skroni czy potylicy, toksyna ma działanie rozluźniające mięśnie szkieletowe, dyfunduje też do zakończeń nerwowych. Leczenie ma zapobiegać przewlekłym migrenom, co oznacza, że w efekcie terapii zmniejszamy liczbę dni, podczas których obecny jest migrenowy ból głowy. Na 15 minutowy zabieg składa się z około 30 wstrzyknięć. Leczenie należy powtarzać co 12 tygodni do uzyskania pożądanych efektów.

Badania wstępne, okresowe, kontrolne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badanie przedniego i tylnego odcinka oka

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badanie refrakcji

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Tonometria kontaktowa i bezkontaktowa

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Keratometria

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Pachymetria

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Dobór korekcji okularowej

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Usuwanie gradówki

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Zabieg usuwania gradówki polega na nacięciu skóry i usunięciu z niej galaretowatej masy ropno-krwistej za pomocą specjalnej łyżeczki. Zabieg przeprowadzany jest w warunkach ambulatoryjnych i trwa ok 0.5h. Zabieg usuwania gradówki jest wykonywany najczęściej w znieczuleniu miejscowym. Pacjenci mogą skorzystać również z opcji płytkiego znieczulenia tzw. analgosedacji polegającego na dożylnym podaniu leków nasennych i przeciwbólowych co powoduje, że pacjent nie ma świadomości przeprowadzonego zabiegu. Po zabiegu pacjent ma zakładany opatrunek na oko i zostaje wypuszczony do domu z zaleceniami okulisty. Po ok. tygodniu pacjent powinien zgłosić się na wizytę kontrolną do lekarza okulisty.

Usuwanie ciała obcego

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Płukanie dróg łzowych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Zamykanie kanalików łzowych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Usuwanie kępek żółtych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Epilacja (usuwanie rzęs)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Usuwanie cyst, brodawczaka, rogu skórnego

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badanie histopatologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Badanie histopatologiczne – laboratoryjne badanie materiału biologicznego pobranego od pacjenta (np. polipa, wycinka błony śluzowej, fragmentu guza, itd.). Badanie histopatologiczne wykonuje się w celu określenia charakteru danej zmiany, np. czy jest to zmiana nowotworowa, zapalna, zwyrodnieniowa lub inna. Badanie histopatologiczne to badanie mikroskopowe, aczkolwiek w bardziej skomplikowanych przypadkach może być ono rozszerzone o inne techniki, przy czym w języku potocznym całą grupę takich badań pobranych próbek określa się mianem histopatologii. Badaniom histopatologicznym poddawane są próbki pobierane w trakcie biopsji, polipy usuwane w trakcie polipektomii, itd.

Iniekcje podspojówkowe

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje okulistyczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Korekcja powiek

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Korekcja powiek jest zabiegiem chirurgicznego usunięcia nadmiaru tkanki na powiekach. Zabieg ten ma na celu usunięcie nadmiaru skóry z powiek, który powoduje tzw. opadające powieki oraz w niektórych przypadkach ogranicza pole widzenia. Obwisła skóra na powiekach zdradza nasz wiek, powoduje dyskomfort życia oraz złą samoocenę. Chirurgiczna korekcja powiek jest najbardziej efektywnym zabiegiem podczas którego radykalnie jest usuwany nadmiar skóry. Podczas zabiegu pacjent jest znieczulany miejscowo lub jest w pełnym znieczuleniu (analgosedacji) co daje komfort przeprowadzenia zabiegu dla lekarza oraz brak jakiegokolwiek bólu u pacjenta. Przed zabiegiem pacjent odbywa konsultacje z lekarzem podczas której omawiane są oczekiwania pacjenta oraz możliwe do osiągnięcia efekty po zabiegu. Zabieg trwa do 60 min. a pacjent po zabiegu udaje się do domu, nie ma potrzeby zostawania w placówce po zabiegu. Po tygodniu pacjent powinien pojawić się na wizycie kontrolnej podczas której najczęściej ściągane są już szwy.

Konsultacje onkologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Diagnostyka pod kątem wykrycia nowotworów w obrębie ukł. pokarmowego (gastroskopia, kolonoskopia)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG prostaty

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG piersi

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
USG piersi - to badanie ultrasonograficzne gruczołów sutkowych. Jest jednym z podstawowych badań profilaktycznych raka piersi. Najlepiej wykonać go między 1 a 10 dniem cyklu. Po 30 roku życia zaleca się wykonywanie badania raz w roku. Wskazaniem do badania są: bóle piersi, guzki, wyciek wydzieliny z brodawki sutkowej, stosowanie hormonalnej terapii, badanie kontrolne przed zabiegiem operacyjnym wycięcia guza sutka, przed powiększeniem piersi (implanty), przed redukcją oraz podniesieniem piersi, a także jako badanie kontrolne po zabiegach operacyjnych.

USG tarczycy

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
USG tarczycy - badanie pozwalające na dokładną ocenę wielkości, kształtu, położenia i ewentualnych zmian gruczołu tarczycy. Podczas badania można stwierdzić czy są obecne guzki, torbiele czy inne zmiany. Jest badaniem zupełnie bezbolesnym. Wskazania do badania usg tarczycy to: powiększone wole, guzki i torbiele, które można nakłuć podczas badania usg w celu pobrania materiału do badania histopatologicznego (biopsja tarczycy).

USG przezodbytnicze (rektalne)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG jamy brzusznej

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
USG jamy brzusznej - służy do szybkiej oceny całej jamy brzusznej, a w szczególności narządów takich jak: trzustka, wątroba, pęcherzyk i drogi żółciowe, śledziona, nerki, nadnercza. Badanie zalecane jest przy objawach typu: ból podbrzusza, zgaga, wymioty, kolka, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha, ból pleców, bezmocz, trudność w oddawaniu moczu. Podczas badania można zdiagnozować m.in. guzy nerek, guzy pęcherza moczowego, guz jelit, skręt jelit, kamicę nerek, "piasek" w nerkach, raka wątroby, itp.

USG moszny i jąder

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Dermatoskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Usuwanie zmian skórnych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
W Centrum Medycznym Skopia istnieje możliwość chirurgicznego wycięcia zmian skórnych. Wszystkie wycinki pobrane podczas zabiegu poddawane są specjalistycznemu badaniu histopatologicznemu. Zabiegi – w zależności od uwarunkowań konkretnego pacjenta – mogą być wykonywane w znieczuleniu miejscowym lub na szczególne życzenie w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego. W drugim przypadku pacjenci podlegają tym samym zasadom, co pacjenci naszej poradni chirurgicznej i endoskopowej, czyli – są pod stałą obserwacją zespołu anestezjologicznego (niezależnie od specjalisty anestezjologa), a do ich dyspozycji pozostaje wygodna sala wypoczynkowa (wybudzeniowa).  

Rodzaje zmian skórnych

Zmiany skórne pochodzą z różnych warstw skóry, przez co różnią się wyglądem, kształtem i wielkością.  

Zmiany skórne – brodawki skórne

Najczęstszymi brodawkami skórnymi są brodawki łojotokowe i wirusowe. Pierwsze to łagodne nowotwory skóry (bez skłonności do przemiany rakowej). Drugie wywoływane są przez wirusy, np. wirus HPV powoduje powstawanie brodawek popularnie zwanych kurzajkami.  

Zmiany skórne – włókniaki

W miejscach niewielkich urazów skóry lub zapalenia mieszka włosowego mogą niekiedy występować tzw. włókniaki twarde. Włókniaki miękkie to łagodne nowotwory, których częstotliwość pojawiania się wzrasta wraz z wiekiem. Z kolei na skórze stóp występują odciski, nagniotki i modzele.  

Zmiany skórne – zmiany barwnikowe

Znamiona barwnikowe składają się z komórek barwnikowych skóry. Znamiona dzielimy na wrodzone oraz nabyte. Wymagają one obserwacji, ponieważ mogą być punktem wyjścia czerniaka złośliwego. Kontrola dermatologiczna z dermatoskopią powinna być wykonywana co rok (chyba że w rodzinie występował czerniak). Niezwykle ważna jest także ochrona przeciwsłoneczna.  

Cel usuwania zmian skórnych

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej umożliwia przede wszystkim przeprowadzenie jej oceny pod kątem histopatologicznym poprzez poddanie jej specjalistycznemu badaniu. Samoistne ustępowanie zmian skórnych należy do rzadkości, wobec czego – mając na uwadze ryzyko rozwoju raka – nie warto zwlekać z ich usunięciem.  

Chirurgiczne usuwanie zmian skórnych – przebieg zabiegu

Chirurg przy pomocy skalpela wycina zmianę wraz z niewielkim marginesem zdrowej tkanki. Następnie założone zostają szwy i opatrunek. Zabieg nie jest bolesny, gdyż stosowane jest znieczulenie miejscowe.  

Usuwanie zmian skórnych – wskazania

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej wykonywane jest w celu:
  • szybkiego i skutecznego pozbycia się znamion, brodawek, czy włókniaków,
  • przeprowadzenia oceny zmiany skórnej pod kątem histopatologicznym.

Usuwanie zmian skórnych – przeciwwskazania

Głównymi przeciwwskazaniami do chirurgicznego usunięcia zmian skórnych są:
  • skłonność do bliznowców,
  • niska krzepliwość krwi.

Usuwanie zmian skórnych – najczęstsze pytania

Kto usuwa zmiany?

Zmiany usuwa dermatolog dr n. med. Dorota Wielowieyska-Szybińska.  

Czy po chirurgicznym usunięciu zmiany skórnej pozostaje blizna?

Niemożliwe jest wycięcie skóry, które nie skutkowałoby powstaniem blizny. Jej wygląd zależy od skłonności do gojenia, wielkości i lokalizacji. Najtrudniejsze w gojeniu są blizny pleców, ramion i kończyn dolnych.  

Czy zabieg chirurgicznego usuwania zmian skórnych wymaga specjalnego przygotowania?

Usuwanie zmian skórnych w znieczuleniu miejscowym nie wymaga żadnych procedur przygotowawczych.  

Ile znamion można usunąć w czasie jednego zabiegu?

Zależy to od wielkości – jeśli zmiany są małe to nawet kilka. O ilości usuwanych zmian decyduje lekarz indywidualnie; standardowo nie jest problemem usunięcie 2-3 zmian podczas jednej wizyty.  

Jak długo trwa zabieg usuwania znamion?

W zależności od wielkości, ilości i stopnia skomplikowania zabiegu – najczęściej ok. 20-30 min.  

Jak długo trzeba nosić szwy? Jak długo goi się rana?

Szwy zazwyczaj są ściągane po 7 dniach, w zależności od zaleceń lekarza. Rana goi się szybko.  

Usuwanie zmian skórnych – umów się na konsultację

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Konsultacje chirurgiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje ortopedyczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Z.kanału Guyona – rewizja i odbarczenie

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Zabieg odbarczający nerwu łokciowego na poziomie nadgarstka, polega na uwolnieniu ucisku nerwu łokciowego w tzw. kanale Guyona.

Łokieć tenisisty, łokieć golfisty – zabiegi odbarczające

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Łokieć tenisisty oraz łokieć golfisty to tzw. choroby entezopatyczne czyli przyczepów mięśniowych. Ból pojawia się przy określonych ruchach przedramienia i nadgarstka w wyniku powtarzanych czynności(sport, praca fizyczna) w okolicy dalszej części ramienia(okolica łokcia). Leczenie przebiega wieloma drogami, od zachowawczego poprzez iniekcje do operacyjnego

Palec zatrzaskujący – uwolnienie troczka

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Palec zatrzaskujący-  dolegliwość przebiega poprzez uczucie zablokowania wyprostu/zgięcia palca i ból u podstawy palca. Choroba wynika z pogrubienia ściegna w okolica troczka A1(najczęściej) palca. Zabieg polega na przecięciu troczka celem uwolnienia ruchu ścięgna.

Przykurcz Dupuytrena – częściowa/całkowita aponeurectomia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Przykurcz Dupuytrena – dolegliwość wynikająca z przykurczu, zwłóknienia oraz przerostu rozcięgna dłoniowego i stopniowego przykurczu kolejnych palców(najczęściej od małego do kciuka). Zabieg polega na usunięciu, najczęściej częściowym, zwłókniałych i przerośniętych tkanek umożliwiając wyprost i pełen ruch palców.

Gangliony wielu okolic – miejscowe wycięcie

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Gangliony wielu okolic – choroba przebiega pod postacią tworzenia się miękkiego, sprężystego guzka, który tworzy się w okolicy ścięgien bądź stawów. Guzek wypełniony jest galaretowatą substancją. Schorzenie może być bolesne i kłopotliwe ze względu na umiejscowienie np. stopa. Leczenie polega na punkcji i ewakuacji, podaniu leku bądź operacyjnym usunięciu zmiany.

Choroba deQuerveina – odbarczenie I przedziału ścięgnistego

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Choroba deQuerveina – choroba wynika najczęściej z przeciążenia bądź urazu i zapalenia ścięgien I przedziału prostowników nadgarstka i reki(podstawa kciuka). Leczenie polega na fizykoterapii, podawaniu leków w formie iniekcji, bądź na leczeniu operacyjnym.

Entezopatie wielomiejscowe – iniekcje, leczenie operacyjne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Entezopatie wielomiejscowe – przebiegają pod postacią uszkodzenia miejscowego i zapalenia okolicy przeczepów ścięgien. Schorzenie może dotyczyć każdego mięśnia, natomiast dróg leczenia jest wiele od leczenia zachowawczego do operacyjnego.

Podawanie kwasu hialuronowego

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Podawanie sterydów

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Zabieg cieśni nadgarstka – rewizja i odbarczenie

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Zabieg odbarczający ucisk nerwu pośrodkowego na poziomie nadgarstka. Polega na przecięciu troczka zginaczy zmniejszając ucisk na nerw, co powoduje ustąpienie bólu i drętwienia palców unerwianych przez nerw

USG ortopedyczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Usg ortopedyczne - to badania diagnostyczne narządu ruchu wykonywane w celu oceny układu mięśniowo-szkieletowego. Badaniu mogą zostać poddane: stawy, mięśnie, ścięgna, nerwy. Wykonujemy m.in. usg kolana, stawu ramiennego łokciowego, barkowego, stopy ścięgna Achillesa, dłoni (nadgarstka), uda i podudzia.

Leczenie infekcji okolicy ręki

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Leczenie chorób paznokci

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Leczenie sztywności stawów ręki

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Leczenie guzów ręki i nadgarstka

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Leczenie chorób stawu promieniowo-łokciowego

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje pediatry

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje chirurga dziecięcego

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Badania laboratoryjnie i pobieranie materiału do badań od dzieci

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Zabieg stulejki i krótkiego wędzidełka

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
W poradni urologicznej Centrum Medycznego Skopia istnieje możliwość wykonania zabiegu stulejki i krótkiego wędzidełka. Diagnostyką i leczeniem tych schorzeń zajmuje się doświadczony urolog.  

Czym jest stulejka?

Jedną z najczęstszych patologii budowy napletka występujących u mężczyzn jest stulejka. Stulejka objawia się tym, iż ujście napletka pozostaje zwężone, co utrudnia (stulejka częściowa), a czasami wręcz uniemożliwia (stulejka całkowita) jego ściąganie – i to zarówno w stanie spoczynku jak i w wzwodzie. Stulejka występuje zarówno u niemowląt (stulejka wrodzona) jak i u dorosłych (stulejka nabyta). Choć stulejka nie jest ani groźna dla życia, ani niebezpieczna dla zdrowia mężczyzny, to nie należy jej lekceważyć, bowiem niewyleczona może doprowadzić do powstania przykrych, a nawet niebezpiecznych problemów zdrowotnych.  

Czym jest krótkie wędzidełko?

Stulejka często występuje wraz ze zbyt krótkim wędzidełkiem. Wędzidełko to mały fałd skórny, który łączy napletek z żołędziem prącia. Krótkie wędzidełko jest przyczyną problemu z odprowadzeniem napletka, może być również powodem wyginania się główki prącia w stanie wzwodu. Tak jak stulejka, krótkie wędzidełko może być zarówno wadą wrodzoną jak i nabytą.  

Komplikacje zdrowotne spowodowane stulejką i/lub krótkim wędzidełkiem

Konsekwencjami nieleczonej stulejki i/lub krótkiego wędzidełka są:
  • niemożność prowadzenia prawidłowego życia seksualnego ze względu na ból pojawiający się przy próbie podjęcia współżycia
  • ryzyko powstania tzw. załupka – gdy próba ściągnięcia napletka przy użyciu siły kończy się uwięzieniem go w rowku zażołędnym (co wymaga natychmiastowego działania chirurga)
  • trudność lub wręcz niemożność utrzymania higieny intymnej, skutkująca stanami zapalnymi cewki moczowej, dróg moczowo-płciowych i prostaty
  • powiększanie się stulejki wskutek napięć wywoływanych erekcjami i próbami ściągania napletka
  • w aspekcie psychologiczno-socjologicznym – problemy w relacjach damsko-męskich, niższa samoocena, powstawanie zahamowań i problemów emocjonalnych.
 

Na czym polega zabieg stulejki i krótkiego wędzidełka

Leczenie stulejki i krótkiego wędzidełka polega na przeprowadzeniu zabiegu chirurgicznego. Zabieg wykonywany jest w warunkach ambulatoryjnych i przy zastosowaniu znieczulenia miejscowego lub w analgosedacji (krótkotrwałego znieczulenia dożylnego) – jest więc on zupełnie bezbolesny. W przypadku stulejki lekarz w trakcie zabiegu poprzez wykonanie niewielkich nacięć poszerza ujście napletka, tak by częściowo przykrywał żołądź, jak ma to miejsce u zdrowego mężczyzny. W zależności od stanu pacjenta, szczegóły zabiegu mogą się różnić, toteż każdorazowo ustalane są przez lekarza. W przypadku krótkiego wędzidełka lekarz poprzecznie przecina wędzidełko, a następnie podłużenie je zszywa, co doprowadza do uwolnienia napletka i wydłużenia wędzidełka.  

Rekonwalescencja po zabiegu stulejki i krótkiego wędzidełka

W pierwszych dniach pacjent najczęściej odczuwa dyskomfort wynikający z opuchnięcia okolic prącia. Zalecane jest noszenie luźnej bielizny i ubrań oraz nakładanie wazeliny. Po zabiegu najistotniejsza staje się częsta i dokładna higiena intymna oraz delikatne, aczkolwiek regularne odprowadzanie napletka (w celu zapobiegnięciu powstawania blizn oraz ponownemu skróceniu napletka). Choć gojenie się rany trwa średnio tydzień, okres rekonwalescencji trwa od 5 do 6 tygodni. W czasie tym należy bezwzględnie zachować wstrzemięźliwość seksualną (ze względu na rozciąganie się skóry w chwili erekcji).  

Zabieg stulejki i krótkiego wędzidełka – najczęstsze pytania

Czy aby wykonać zabieg, potrzebne jest skierowanie i/lub wcześniejsza konsultacja?

W CM Skopia zabiegi wykonywane są jedynie odpłatnie (brak umowy z NFZ na tego typu usługi), co oznacza, że nie jest wymagane skierowanie. Konsultacja lekarska jest konieczna, o ile wcześniej pacjent nie był konsultowany przez lekarza urologa i nie otrzymał zalecenia na zabieg.  

Kto przeprowadza zabieg?

Zabieg przeprowadza urolog dr n. med. Włodzimierz Klima.  

Jak należy przygotować się przed zabiegiem? Czy trzeba wykonać badania?

Wszelkie przygotowania do zabiegu są indywidualnie zalecane pacjentom. Lekarz może również zlecić dodatkowe badania.  

Zabieg stulejki i krótkiego wędzidełka – umów badanie u urologa

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Usuwanie odcisków

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Usuwanie modzeli

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Korekcja wrastających paznokci

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Podstawowy zabieg podologiczny

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Profilaktyka stopy cukrzycowej, zabiegi dla diabetyków

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Grzybica paznokci

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Usuwanie brodawek

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Pękające pięty

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje proktologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Polipektomia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Polipektomia - zabieg usunięcia polipa. W naszym ośrodku wykonujemy polipektomię endoskopowo, w tym podczas kolonoskopii czy też gastroskopii. Podczas usuwania polipa zapobiega się krwawieniu dzięki zastosowaniu elektrokoagulacji. Usunięty polip powinien być przedmiotem badania histopatologicznego. Polipektomia powinna być wykonywana nie tylko w stosunku do polipów nowotworowych złośliwych, ale również w stosunku do łagodnych. Polipy łagodne mogą się bowiem w przyszłości zmieniać w polipy nowotworowe.

Biopsja podczas endoskopii

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Biopsja podczas endoskopii - metoda diagnostyczna polegająca na pobraniu próbek tkanek (np. błony śluzowej) w celu poddania ich badaniu histopatologicznemu (lub innym specjalistycznym badaniom). Biopsję można wykonywać w czasie zwykłego zabiegu endoskopowego (np. podczas kolonoskopii czy gastroskopii).

Konsultacje proktologiczne - szczelina odbytu

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Konsultacje proktologiczne - szczelina odbytu to długie wąskie i najczęściej płytkie pęknięcie (tzw. anoderma) końcowego odcinka kanału odbytu. Najczęstsze objawy to ból, świąd w okolicy odbytu, a także krwawienie. Sposób leczenia jest indywidualnie dobierany do pacjenta.

Konsultacje proktologiczne - przetoka odbytu

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje proktologiczne - zakrzep brzeżny

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Konsultacje proktologiczne - zakrzep brzeżny (nazywany czasami zewnętrznym hemoroidem) to guz umiejscowiony na zewnątrz odbytu (na brzegu odbytu) powstały z zakrzepniętej krwi, która wydostała się z pękniętej żyły. Tą nazwą określamy również zakrzep powstały w splocie przyodbytowym. Sposób leczenia jest indywidualnie dobierany do pacjenta

Metoda Barrona (gumkowanie)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Leczenie hemoroidów – metoda Barrona (tzw. gumkowanie, ligacja)

Na podstawę guzka, przy pomocy specjalnego urządzenia, zostaje nałożona gumowa opaska, która odcina do niego dopływ krwi. W rezultacie guzek obumiera i po kilku-kilkunastu dniach odpada. Zabieg trwa krótko i jest bezbolesny. Zabieg powtarza się w zależności od wskazań.

Sigmoidoskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Sigmoidoskopia - to metoda diagnostyczna, a czasami też lecznicza polegająca na endoskopowym badaniu ostatnich 60–80 cm jelita grubego, czyli odbytnicy, esicy i części zstępnicy. W ramach diagnostyki możliwa jest diagnostyka polipów, guzów, deformacji itd. Możliwe jest też wykonywanie biopsji i ogólnie – pobieranie materiału do badań histopatologicznych. W czasie sigmoidoskopii możliwe jest też stosowanie procedur leczniczych np. tamowania krwawienia, usuwania polipów (polipektomia) itd. Sigmoidoskopia jest badaniem prostszym niż kolonoskopia – przygotowanie pacjenta jest znacznie prostsze, ale też wyniki diagnostyczne są znacznie węższe.

Anoskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Anoskopia - badanie polegające na wziernikowaniu kanału odbytu oraz końcowego odcinka odbytnicy. W odróżnieniu od kolonoskopii, anoskopia jest wykonywana za pomocą sztywnych wzierników. Oczywiście zakres informacji uzyskiwanych podczas badania jest też zdecydowanie węższy niż w przypadku kolonoskopii.

Fotokoagulacja hemoroidów

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Elektrokoagulacja hemoroidów

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Leczenie hemoroidów

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Spirometria

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacje urologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Zabieg stulejki i krótkiego wędzidełka

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
W poradni urologicznej Centrum Medycznego Skopia istnieje możliwość wykonania zabiegu stulejki i krótkiego wędzidełka. Diagnostyką i leczeniem tych schorzeń zajmuje się doświadczony urolog.  

Czym jest stulejka?

Jedną z najczęstszych patologii budowy napletka występujących u mężczyzn jest stulejka. Stulejka objawia się tym, iż ujście napletka pozostaje zwężone, co utrudnia (stulejka częściowa), a czasami wręcz uniemożliwia (stulejka całkowita) jego ściąganie – i to zarówno w stanie spoczynku jak i w wzwodzie. Stulejka występuje zarówno u niemowląt (stulejka wrodzona) jak i u dorosłych (stulejka nabyta). Choć stulejka nie jest ani groźna dla życia, ani niebezpieczna dla zdrowia mężczyzny, to nie należy jej lekceważyć, bowiem niewyleczona może doprowadzić do powstania przykrych, a nawet niebezpiecznych problemów zdrowotnych.  

Czym jest krótkie wędzidełko?

Stulejka często występuje wraz ze zbyt krótkim wędzidełkiem. Wędzidełko to mały fałd skórny, który łączy napletek z żołędziem prącia. Krótkie wędzidełko jest przyczyną problemu z odprowadzeniem napletka, może być również powodem wyginania się główki prącia w stanie wzwodu. Tak jak stulejka, krótkie wędzidełko może być zarówno wadą wrodzoną jak i nabytą.  

Komplikacje zdrowotne spowodowane stulejką i/lub krótkim wędzidełkiem

Konsekwencjami nieleczonej stulejki i/lub krótkiego wędzidełka są:
  • niemożność prowadzenia prawidłowego życia seksualnego ze względu na ból pojawiający się przy próbie podjęcia współżycia
  • ryzyko powstania tzw. załupka – gdy próba ściągnięcia napletka przy użyciu siły kończy się uwięzieniem go w rowku zażołędnym (co wymaga natychmiastowego działania chirurga)
  • trudność lub wręcz niemożność utrzymania higieny intymnej, skutkująca stanami zapalnymi cewki moczowej, dróg moczowo-płciowych i prostaty
  • powiększanie się stulejki wskutek napięć wywoływanych erekcjami i próbami ściągania napletka
  • w aspekcie psychologiczno-socjologicznym – problemy w relacjach damsko-męskich, niższa samoocena, powstawanie zahamowań i problemów emocjonalnych.
 

Na czym polega zabieg stulejki i krótkiego wędzidełka

Leczenie stulejki i krótkiego wędzidełka polega na przeprowadzeniu zabiegu chirurgicznego. Zabieg wykonywany jest w warunkach ambulatoryjnych i przy zastosowaniu znieczulenia miejscowego lub w analgosedacji (krótkotrwałego znieczulenia dożylnego) – jest więc on zupełnie bezbolesny. W przypadku stulejki lekarz w trakcie zabiegu poprzez wykonanie niewielkich nacięć poszerza ujście napletka, tak by częściowo przykrywał żołądź, jak ma to miejsce u zdrowego mężczyzny. W zależności od stanu pacjenta, szczegóły zabiegu mogą się różnić, toteż każdorazowo ustalane są przez lekarza. W przypadku krótkiego wędzidełka lekarz poprzecznie przecina wędzidełko, a następnie podłużenie je zszywa, co doprowadza do uwolnienia napletka i wydłużenia wędzidełka.  

Rekonwalescencja po zabiegu stulejki i krótkiego wędzidełka

W pierwszych dniach pacjent najczęściej odczuwa dyskomfort wynikający z opuchnięcia okolic prącia. Zalecane jest noszenie luźnej bielizny i ubrań oraz nakładanie wazeliny. Po zabiegu najistotniejsza staje się częsta i dokładna higiena intymna oraz delikatne, aczkolwiek regularne odprowadzanie napletka (w celu zapobiegnięciu powstawania blizn oraz ponownemu skróceniu napletka). Choć gojenie się rany trwa średnio tydzień, okres rekonwalescencji trwa od 5 do 6 tygodni. W czasie tym należy bezwzględnie zachować wstrzemięźliwość seksualną (ze względu na rozciąganie się skóry w chwili erekcji).  

Zabieg stulejki i krótkiego wędzidełka – najczęstsze pytania

Czy aby wykonać zabieg, potrzebne jest skierowanie i/lub wcześniejsza konsultacja?

W CM Skopia zabiegi wykonywane są jedynie odpłatnie (brak umowy z NFZ na tego typu usługi), co oznacza, że nie jest wymagane skierowanie. Konsultacja lekarska jest konieczna, o ile wcześniej pacjent nie był konsultowany przez lekarza urologa i nie otrzymał zalecenia na zabieg.  

Kto przeprowadza zabieg?

Zabieg przeprowadza urolog dr n. med. Włodzimierz Klima.  

Jak należy przygotować się przed zabiegiem? Czy trzeba wykonać badania?

Wszelkie przygotowania do zabiegu są indywidualnie zalecane pacjentom. Lekarz może również zlecić dodatkowe badania.  

Zabieg stulejki i krótkiego wędzidełka – umów badanie u urologa

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Cystoskopia

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Cystoskopia - to metoda diagnostyczna, a czasami też lecznicza, polegająca na wziernikowaniu (za pomocą specjalnego przyrządu zwanego cystoskopem) pęcherza moczowego poprzez cewkę moczową. Dzięki takiemu wziernikowaniu lekarz może optycznie obejrzeć wnętrze pęcherza moczowego w celu obserwacji zmian w samym pęcherzu i ujściach moczowodów. Jako że cystoskop jest wyposażony w dodatkowy specjalny wewnętrzny kanał, lekarz może też dokonywać np. biopsji i pobierać materiał do badań histopatologicznych. Co więcej, możliwe jest wykonywanie pewnych dodatkowych zabiegów – np. elektrokoagulacji zmian.

Znieczulenie ogólne - analgosedacja

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Znieczulenie ogólne - analgosedacja - metoda znieczulenia (jedna z metod znieczulenia potocznie określanych mianem znieczulenia ogólnego) polegająca na podaniu pacjentowi leków o działaniu uspokajającym i nasennym oraz jednoczesnym podaniu leków o działaniu przeciwbólowym.

Wycinanie zmian na prąciu i mosznie

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Konsultacja z wymianą cewnika pęcherzowego

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

Usuwanie mięska cewkowego

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG

USG jamy brzusznej

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
USG jamy brzusznej - służy do szybkiej oceny całej jamy brzusznej, a w szczególności narządów takich jak: trzustka, wątroba, pęcherzyk i drogi żółciowe, śledziona, nerki, nadnercza. Badanie zalecane jest przy objawach typu: ból podbrzusza, zgaga, wymioty, kolka, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha, ból pleców, bezmocz, trudność w oddawaniu moczu. Podczas badania można zdiagnozować m.in. guzy nerek, guzy pęcherza moczowego, guz jelit, skręt jelit, kamicę nerek, "piasek" w nerkach, raka wątroby, itp.

USG jamy brzusznej dzieci

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG z oceną przepływu w naczyniach jamy brzusznej

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Badanie wykonywane najczęściej w celu: diagnostyki opornego nadciśnienia tętniczego spowodowanego zwężeniem tętnic nerkowych, badania przesiewowego w kierunku malformacji naczyniowych (tętniaki, anomalie anatomiczne), oceny zmian miażdżycowych i ich zaawansowania, kwalifikacji do zabiegów na aorcie i tętnicach biodrowych

USG piersi

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
USG piersi - to badanie ultrasonograficzne gruczołów sutkowych. Jest jednym z podstawowych badań profilaktycznych raka piersi. Najlepiej wykonać go między 1 a 10 dniem cyklu. Po 30 roku życia zaleca się wykonywanie badania raz w roku. Wskazaniem do badania są: bóle piersi, guzki, wyciek wydzieliny z brodawki sutkowej, stosowanie hormonalnej terapii, badanie kontrolne przed zabiegiem operacyjnym wycięcia guza sutka, przed powiększeniem piersi (implanty), przed redukcją oraz podniesieniem piersi, a także jako badanie kontrolne po zabiegach operacyjnych.

USG ślinianek

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG moszny i jąder

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG szyi

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG przezodbytnicze (rektalne)

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG prostaty

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG ciąży

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG ginekologiczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie

USG tętnic i żył

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Specjalistyczne USG Dopplera pozwalające na ocenę przepływu krwi przez naczynia. Umożliwia określenie przekroju i wydolności tętnic i żył

USG tętnic szyjnych i kręgowych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Specjalistyczne badanie pozwalające na ocenę kompleksu błony wewnętrznej środkowej (tzw. ITM) - w tym pomiar jego grubości, oraz na pomiar prędkości przepływu krwi przez tętnice. Doskonałe badanie pod kątem profilaktyki zawału serca oraz udaru niedokrwiennego mózgu.

USG ortopedyczne

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Usg ortopedyczne - to badania diagnostyczne narządu ruchu wykonywane w celu oceny układu mięśniowo-szkieletowego. Badaniu mogą zostać poddane: stawy, mięśnie, ścięgna, nerwy. Wykonujemy m.in. usg kolana, stawu ramiennego łokciowego, barkowego, stopy ścięgna Achillesa, dłoni (nadgarstka), uda i podudzia.

USG tętnic mózgowych i nerkowych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Cel wykonywania badania: badanie przesiewowe w kierunku rozwoju miażdżycy naczyń, w diagnostyce zasłabnięć, zawrotów głowy, omdleń i innych objawów niedotlenienia centralnego układu nerwowego spowodowanych zmianami w tętnicach dogłowowych (zmiany zwyrodnieniowe, anomalie anatomiczne), kontroli po udarach mózgu, oceny  miejscowych, naczyniowych zmian po radioterapii nowotworów szyi i okolicy, kwalifikacji do zabiegu na tętnicach szyjnych oraz oceny pozabiegowej

USG przezczaszkowe z oceną przepływu w tętnicach mózgowych

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Badanie wykonywane w celu: zbadania  prędkości przepływu krwi w naczyniach mózgowych, kontroli po udarach mózgu, oceny śródmózgowego krążenia obocznego

USG z oceną przepływu w tętnicach kończyn

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
Badanie wykonywane w celu: diagnostyki przy ostrym i przewlekłym  niedokrwieniu (chromanie przestankowe), oceny zmian miażdżycowych i ich zaawansowania, oceny miejscowych, naczyniowych zmian po radioterapii nowotworów

USG tarczycy

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
USG tarczycy - badanie pozwalające na dokładną ocenę wielkości, kształtu, położenia i ewentualnych zmian gruczołu tarczycy. Podczas badania można stwierdzić czy są obecne guzki, torbiele czy inne zmiany. Jest badaniem zupełnie bezbolesnym. Wskazania do badania usg tarczycy to: powiększone wole, guzki i torbiele, które można nakłuć podczas badania usg w celu pobrania materiału do badania histopatologicznego (biopsja tarczycy).

USG przezciemiączkowe u niemowląt

  • Profilaktyka
  • Wczesne wykrywanie
  • Diagnostyka
  • Leczenie
USG przezciemiączkowe jest badaniem obrazowym wykonywanym najczęściej u każdego wcześniaka a obecnie wykonuje się je jako badanie profilaktyczne. Wskazaniem do jego wykonania u noworodków donoszonych jest mała masa urodzeniowa, niska punktacja w skali Apgar, nadmierny przyrost obwodu głowy, upośledzony rozwój dziecka, nieprawidłowości w badaniu neurologicznym a także podejrzenie krwawienia czy wady mózgowia. Badanie to pozwala rozpoznać wady rozwojowe, wodogłowie, krwawienie, niedotlenienie, torbiele czy guzy. Warto wspomnieć, że badanie USG u noworodków pozwala na ocenę całego ośrodkowego układu nerwowego, czyli mózgu i rdzenia kręgowego. W przypadku rdzenia kręgowego najczęstsze patologie to przepukliny oponowe, rozszczepy kręgosłupa oraz zespół zakotwiczenia rdzenia. Najczęściej badanie USG wykonywane jest przez ciemię przednie, które zarasta pomiędzy 10 a 18 miesiącem życia dziecka. Po zarośnięciu ciemiączka badanie struktury mózgu może odbywać się jedynie przy pomocy tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego.