Zakres usług - DIAGNOSTYKA

Specjalistyczne USG Dopplera pozwalające na ocenę przepływu krwi i wydolności żył kończyn. Badanie kończyn dolnych wykonuje się w pozycji stojącej i trwa ok. 20min. Wskazania do badania: teleangiektazje i tzw „pajączki”, żylaki kończyn dolnych, zakrzepica w układzie żył głębokich i powierzchownych, stan po przebytej zatorowości płucnej, obrzęki kończyn dolnych, drętwienie, parastezje objawy ciężkich nóg, dolegliwości bólowe. USG Doppler żył kończyn górnych wykonuje się w przypadku: obrzęku kończyn górnych, poszerzenia żył na powierzchni kończyny, drętwienia, mrowienia, bólu l kończyny po zastrzykach dożylnych, wenflonach, przebarwieniach, zasinieniach kończyny, po usunięciu stuka, po usunięciu węzłów chłonnych pachowych, po urazach kończyn górnych

Wskazaniem do badania USG dopplerowskiego tętnic kończyn są: miażdżyca w obrębie kończyn górnych lub dolnych, stan po urazie naczyń, ból kończyn, drętwienie, parestezje, marznięcie kończyn, złe gojenie się ran na kończynach, kontrola po zabiegu rekonstrukcji naczyń

Głównym celem badania jest ocena obecności zwężeń tętnic, które są związane z podwyższonym ryzykiem udaru mózgu, które najczęściej wywołane jest obecnością blaszek miażdżycowych. Badanie wykonywane jest za pomocą małej głowicy pokrytej żelem. Głowica jest przykładana po obu stronach szyi w miejscu przebiegu naczyń. Wskazania do wykonania badania: udar mózgu, wywiad rodzinny obciążony udarem mózgu lub zawałem serca, objawy neurologiczne sugerujące niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego, miażdżyca, podwyższone ciśnienie krwi, cukrzyca, wysoki poziom cholesterolu, bóle i/lub zawroty głowy, stan po urazie szyi, szmer nad tętnicami szyjnymi

Badanie wykonywane najczęściej w celu: diagnostyki opornego nadciśnienia tętniczego spowodowanego zwężeniem tętnic nerkowych, badania przesiewowego w kierunku malformacji naczyniowych (tętniaki, anomalie anatomiczne), oceny zmian miażdżycowych i ich zaawansowania, kwalifikacji do zabiegów na aorcie i tętnicach biodrowych

Cytologia jest podstawowym i najważniejszym badaniem profilaktycznym w walce z rakiem szyjki macicy. To proste i szybkie badanie, które może uratować wiele Polek od raka szyjki macicy. Dzięki cytologii wykrywane są wczesne zmiany nowotworowe, które mogą być w pełni wyleczone. Na podstawie wyników z cytologii można stwierdzić, czy doszło do infekcji wirusem brodawczaka ludzkiego HPV. Cytologię wykonuje lekarz ginekolog lub pielęgniarka-położna. Badanie polega na pobraniu materiału z szyjki macicy specjalną szczoteczką i przekazaniu go do analizy pod mikroskopem do pracowni cytologicznej. Wyniki badania są dostępne po ok. 10 dniach. Badanie jest na ogół bezbolesne, aczkolwiek niektóre Panie mogą odczuwać lekkie uszczypnięcie. Po badaniu może pojawić się lekkie plamienie. Nie trzeba się tym przejmować; jest to normalna sytuacja występująca u wielu kobiet. Pierwsze badanie cytologiczne powinno wykonać się ok. 23 roku życia lub po pierwszym kontakcie seksualnym. Jeśli wyniki są prawidłowe, wystarczy powtarzać badanie raz do roku. Bardzo ważny jest termin wykonywania badania – cytologię najlepiej wykonać 4-5 dni po miesiączce, nie później jednak niż 5 dni przed miesiączką. Jeśli występują upławy lub infekcja dróg rodnych, najpierw trzeba je wyleczyć, a następnie wykonać cytologię, gdyż te dolegliwości mogą zaburzyć wyniki badania cytologicznego. Przed planowanym badaniem cytologicznym na 3 dni wcześniej nie powinno się:

• aplikować dopochwowo żadnych tabletek i leków,
• wykonywać irygacji pochwy,
• używać wibratorów,
• uprawiać seksu.

Jeśli jesteś dziewicą, nie ma przeciwwskazań do wykonania badania, jednakże powinnaś o tym fakcie poinformować lekarza/pielęgniarkę wykonującą badanie, by z zachowaniem większej ostrożności wykonali badanie i nie narazili Cię na ból. Wynik cytologii powinien być skonsultowany z lekarzem ginekologiem. W CM Skopia można wykonać badanie komercyjne lub wykonać badanie cytologiczne bezpłatnie w ramach Programu Badań Przesiewowych Raka Szyjki Macicy (dotyczy kobiet w wieku 25-59 lat, które w ostatnich 3 latach nie miały wykonywanej cytologii) – wystarczy złożyć deklarację do pielęgniarki położnej w ramach NFZ.

  Gastroskopia – metoda diagnostyczna, a w niektórych przypadkach i lecznicza (np. polipektomia, mukozektomia, tamowanie krwawienia, itp.), polegająca na wprowadzeniu przez usta do górnego odcinka przewodu pokarmowego giętkiego endoskopu (urządzenia zakończonego kamerą wysokiej rozdzielczości* i źródłem światła), co pozwala na zdiagnozowanie ewentualnych schorzeń. Za pomocą kamery lekarz na monitorze może w dużym powiększeniu obejrzeć wnętrze przełyku, żołądka i dwunastnicy, a w konsekwencji – ocenić elastyczność ścian i wygląd błony śluzowej oraz soku żołądkowego. *w wybranych placówkach – w tym w CM Skopia  

Gastroskopia – cel badania

Gastroskopia umożliwia wczesne rozpoznanie chorób układu pokarmowego – raka przełyku i żołądka czy choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Diagnozowane są również żylaki przełyku, zapalenie błony śluzowej przełyku i żołądka oraz dwunastnicy, a także pozostałe nowotwory żołądka (np. chłoniak, GIST, NET). Dzięki gastroskopii diagnozuje się również zmiany wywołane działaniem środków chemicznych. Pojęcie gastroskopii w języku potocznym używane jest do określenia – z punktu widzenia nomenklatury medycznej – trzech różnych badań:

• ezofagoskopii (badania przełyku),
• gastroskopii (badania żołądka),
• duodenoskopii (badania dwunastnicy).

W trakcie takiego badania oceniane są wszystkie opisywanie odcinki, dlatego spotykamy się również z nazwą esophagogastroduodenoskopii (EGD). W Centrum Medycznym Skopia w ramach gastroskopii wykonywana jest pełna esophagogastroduodenoskopia (EGD).  

Gastroskopia – wskazania

Do najistotniejszych wskazań do wykonania badania gastroskopowego zalicza się:

• trudności w przełykaniu,
• nudności, wymioty, odbijania,
• zgagę i inne objawy refluksu żołądkowo-przełykowego,
• dolegliwości bólowe w nadbrzuszu,
• krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego,
• nagłą i niewyjaśnioną utratę masy ciała,
• podejrzenie obecności ciał obcych.

Badanie wykonujemy również w:

• diagnostyce celiakii,
• przed planowymi zabiegami operacyjnymi,
• u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku nowotworów górnego odcinka przewodu pokarmowego*.

*w wybranych przypadkach  

Gastroskopia – przebieg badania

Przed badaniem pacjent kładzie się w pozycji leżącej, na lewym boku, z głową ugiętą w kierunku klatki piersiowej; zdejmuje również okulary i protezy zębowe, jeśli posiada. W celu wyeeliminowania dyskomfortu związanego z wprowadzniem aparatu, gardło zostaje znieczulone. Endoskop wprowadzany jest przez specjalny ustnik. W czasie badania nie należy przełykać śliny. Bardzo ważne jest swobodne, miarowe oddychanie. Badanie gastroskopowe standardowo trwa od kilku do kilkunastu minut.  

Gastroskopia terapeutyczna

Nieodłączną częścią gastroskopii jest wykonanie testu ureazowego mającego na celu wykrycie obecności bakterii Helicobacter Pylori (bakteria ta w zdecydowanej większości przypadków odpowiedzialna jest za występowanie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy). W celu wykonania testu pobierany jest wycinek błony śluzowej żołądka. W trakcie gastroskopii możliwe jest również przeprowadzanie dodatkowych zabiegów – biopsji miejsc zmienionych chorobowo, usunięcia polipów czy połkniętego ciała obcego, poszerzenia zwężeń przewodu pokarmowego czy tamowania krwotoków. Część z tego typu zabiegów wymaga znieczulenia ogólnego, a niektóre wykonania badania w ramach hospitalizacji.  

Gastroskopia w znieczuleniu miejscowym i ogólnym (analgosedacji)

Przy wykonywaniu gastroskopii w znieczuleniu miejscowym stosuje się Xylokainę w sprayu, celem osłabienia odruchu wymiotnego i dyskomfortu powodowanego przez ruchy endoskopu. W trakcie znieczulenia ogólnego pacjent otrzymuje leki uspokajające i nasenne oraz leki przeciwbólowe, zapewniające komfortowy i bezpieczny sen. Na badanie należy przyjść z osobą towarzyszącą (w celu odebrania po około 2 godzinach od rozpoczęcia badania). W dniu badania nie wolno prowadzić pojazdów.  

Gastroskopia – przygotowanie do badania

Badanie gastroskopowe musi odbywać się na czczo, czyli z pustym żołądkiem; 8 godzin przed badaniem nie należy nic jeść i pić. Jeśli badanie zaplanowane jest w godzinach dopołudniowych, wieczorem przed badaniem można spożyć lekką kolację najlepiej w formie półpłynnej (np. jogurt), płyny zaś przyjmować do 22:00. Rano nic nie jesć i nie pić. W przypadku gastroskopii wykonywanej popołudniu w dniu badania można zjeść lekkie śniadanie, najlepiej w formie półpłynnej (np. jogurt), a na 6 godzin przed badaniem wstrzymać się z jedzeniem i piciem. Stale przyjmowane leki można w tym dniu zażyć, popijając 1-2 łykami wody, jednak nigdy bezpośrednio przed badaniem. Osoby przyjmujące leki rozrzedzające krew powinny skonsultować się z lekarzem, gdyż przez zabiegiem może być wymagana tymczasowa zmiana lub odstawienie leku. Jeżeli pacjent zażywa: - inhibitory pompy protonowej (np. Omeprazol, Lanzoprazol, Esomeprazol, Rabeprazol), powinien odstawić lek na 10-14 dni przed planowanym badaniem gastroskopii; - leki z grupy GLP1, GLP2 (np. Ozempic, Moujaro), powinien odstawić 7 dni przed badaniem, dodatkowo dieta płynna 24h przed badaniem oraz na czczo czyli 6-8h przed badaniem bez picia i jedzenia. Ze względu na indywidualną reakcję organizmu nie gwarantujemy, że po takim przygotowaniu żołądek będzie pusty i będzie można prawidłowo wykonać badanie.  

Gastroskopia – przygotowanie do badania

Gastroskopia – przygotowanie do badania  

Gastroskopia – przeciwwskazania

Istnieją sytuacje, gdy ryzyko wykonania gastroskopii jest zbyt wysokie. Do najważniejszych przeciwwskazań należą:

• niewydolność krążeniowa lub oddechowa,
• ostry zespół wieńcowy,
• niedawno przebyty zawał serca,
• podejrzenie perforacji przewodu pokarmowego,
• tętniak aorty,
• wczesny okres po operacji jamy brzusznej,
• poparzenia przełyku.

 

Gastroskopia – najczęstsze pytania

 

Czy, aby wykonać gastroskopię, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać gastroskopię, nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza badanie gastroskopowe?

W CM Skopia nad pacjentem czuwa zespół specjalistów.  

Czy można jednocześnie wykonać gastroskopię i kolonoskopię?

Istnieje możliwość jednoczesnego wykonania gastroskopii i kolonoskopii, w tym również w znieczuleniu (analgosedacji).  

Jak często można wykonywać gastroskopię?

Jeśli zachodzi konieczność, gastroskopię można powtarzać wielokrotnie, nawet mimo krótkich odstępów czasowych.  

Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego?

Po gastroskpii lekarz wydaje pacjentowi opis badania. Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok. 2 tygodniach.  

Gastroskopia – umów się na badanie

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Gastroskopia - metoda diagnostyczna, a w niektórych przypadkach (np. polipektomia) i lecznicza polegająca na wprowadzeniu do górnego odcinka przewodu pokarmowego giętkiego endoskopu (urządzenie zakończone kamerą wysokiej rozdzielczości i źródłem światła). Za pomocą tej kamery lekarz na monitorze może w dużym zbliżeniu obejrzeć błonę śluzową przełyku, żołądka oraz dwunastnicy. Pojęcie gastroskopii używane jest w języku potocznym do określenia formalnie trzech różnych badań: ezofagoskopia - badanie przełyku gastroskopia - badanie żołądka duodenoskopia - badanie dwunastnicy W naszym ośrodku podczas wykonywania gastroskopii wykonywane są wszystkie powyższe badania. W trakcie gastroskopii możliwe jest przeprowadzanie dodatkowych zabiegów np. tamowanie krwawień, polipektomia, czy też usuwanie ciał obcych. Gastroskopia może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym (za pomocą specjalnego żelu) lub w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego podczas którego – mówiąc obrazowo – pacjent zasypia i budzi się po wykonaniu badania. W trakcie gastroskopii dodatkowo może być wykonany test ureazowy. Jest to test na obecność bakterii Helicobacter pylori w błonie śluzowej żołądka. W celu wykonania testu w trakcie badania gastroskopowego pobierany jest wycinek błony śluzowej żołądka. Gastroskopia z testem ureazowym - przygotowanie do badania

Kolonoskopia – kluczowe badanie profilaktyczno-diagnostyczno-terapeutyczne, dzięki któremu lekarz może ocenić jelito grube, usunąć polipy, wykryć zmiany przednowotworowe i wcześnie zdiagnozować raka jelita grubego. Możliwość wykonania badania na NFZ (badanie profilaktyczne dla osób 50-65 lat) oraz komercyjnie (odpłatnie). Badanie całego odcinka układu pokarmowego-kolonoskopia i gastroskopia w pakiecie.  

Kolonoskopia

Kolonoskopia to metoda diagnostyczna, która polega na wprowadzeniu do jelita grubego specjalnego wziernika zakończonego kamerą wideo i źródłem światła (endoskop w tej wersji nazywany jest kolonoskopem). Kolonoskopia umożliwia obejrzenie wnętrza całego jelita grubego, co pozwala ocenić barwę jego błony śluzowej, strukturę, wzór czy siatkę naczyń krwionośnych. Przede wszystkim zaś służy wczesnemu wykrywaniu zmian przednowotworowych i raka jelita grubego. Niektóre pracownie, w tym CM Skopia, dysponują sprzętem wysokiej rozdzielczości, co poprawia jakość i precyzję wykonywanego badania oraz zmniejsza ryzyko przeoczenia patologicznych zmian.  

Kolonoskopia – wskazania

Poza aspektem profilaktycznym do najistotniejszych wskazań do wykonania badania kolonoskopowego zalicza się:

• krwawienie z dolnego odcinka układu pokarmowego,
• zaparcia, zaburzenia rytmu wypróżniania,
• nagłą, nieuzasadnioną utratę masy ciała,
• przewlekłą biegunkę o niezdiagnozowanej przyczynie.

 

Kolonoskopia – przebieg badania

Pacjent kładzie się na boku, zazwyczaj lewym, ze zgiętymi w kolanach nogami (podciągniętymi w kierunku podbródka). Po wstępnej ocenie okolicy odbytu, następuje badanie per rectum (palcem przez odbyt) równocześnie z wprowadzeniem żelu znieczulającego (najczęściej Lignokainy) lub neutralnego żelu endoskopowego. Następnie wprowadzony zostaje endoskop, który również powleczony jest żelem, aby łatwo się przemieszczał i nie podrażniał kanału odbytu. W trakcie badania wprowadza się pod ciśnieniem gaz, dzięki czemu poszerza się światło jelita, co umożliwia wykonanie badania i ocenę śluzówki. W nowoczesnych pracowniach powietrze zastępuje dwutlenek węgla, który jest bezpieczniejszy, szybciej się wchłania, w rezultacie czego objawy w trakcie i po badaniu są mniejsze – mniej boli a gaz nie zalega w jelitach. Centrum Medyczne Skopia dysponuje takim insuflatorem CO₂. Całe badanie kolonoskopowe trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu minut.  

Kolonoskopia w znieczuleniu ogólnym – analgosedacji

Kolonoskopia może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym lub tzw. analgosedacji (rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego). W pierwszym przypadku pacjent zachowuje świadomość, a w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych okolicy odbytu stosuje się żel znieczulający. W drugim – pacjent otrzymuje leki uspokajające i nasenne oraz leki przeciwbólowe, zapewniające komfortowy i bezpieczny sen, dzięki czemu badanie kolonoskopowe staje się zupełnie bezbolesne.  

Kolonoskopia terapeutyczna

Często kolonoskopia diagnostyczna rozszerzona zostaje o działania lecznicze. W czasie przeprowadzania badania istnieje możliwość wykonania dodatkowych zabiegów – usuwania polipów, ciał obcych, poszerzania zwężeń czy elektrokoagulacji. Endoskop posiada specjalny kanał, przez który lekarz wprowadza dodatkowe przyrządy (np. kleszczyki, pętle, itp.). Dzięki temu podczas kolonoskopii możliwe jest pobieranie wycinków z podejrzanych obszarów błony śluzowej czy usuwanie polipów. Materiał następnie zostaje przekazany do badania histopatologicznego celem określenia charakteru zmiany.  

Kolonoskopia – przygotowanie do badania

Do kolonoskopii pacjent musi być specjalnie przygotowany. Jest to warunek absolutnie niezbędny dla poprawnego wykonania badania. Choć większość szczegółów zależy od rodzaju zastosowanego preparatu, niezmiennym elementem poprzedzającym jest zachowanie odpowiedniej diety:

• na 3 dni przed badaniem: lekkostrawnej, bez warzyw i owoców pestkowych, i pieczywa z ziarnami,
• na 2 dni przed badaniem: płynnej, bez mleka, z dużą ilością klarownych płynów, w tym większości wody niegazowanej,
• na dzień przed badaniem: opartej o niegazowaną wodę mineralną i roztwór właściwego preparatu.

Kolonoskopia – przygotowanie do badania – preparaty

Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem FORTRANS (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem FORTRANS (badanie w godzinach popołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CITRA FLEET (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CITRA FLEET (badanie w godzinach popołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CLENSIA (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CLENSIA (badanie w godzinach popołudniowych)  

Kolonoskopia – przeciwwskazania

Istnieją okoliczności, które uniemożliwiają wykonanie kolonoskopii. Do najczęstszych przeciwwskazań należą:

• zostrzenie chorób zapanych jelita grubego (w tym choroby Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejącego zapalenia jelita grubego),
• objawy zapalenia otrzewnej,
• ciężkie choroby serca i płuc (np. zawał serca, niewydolność oddechowa),
• ciąża,
• zaburzenia krzepnięcia krwi.

Kolonoskopii nie wykonuje się również, jeśli niedługo wcześniej przeprowadzony został zabieg w obrębie jamy brzusznej lub miednicy.  

Kolonoskopia – najczęstsze pytania

Czy, aby wykonać kolonoskopię, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać kolonoskopię – zarówno prywatnie jak i w ramach jednego z programów profilaktycznych – nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza badanie kolonoskopowe?

W CM Skopia nad pacjentem czuwa zespół specjalistów: dr n. med. Krzysztof Bucki, lek. Szymon Pietruszka, dr n. med. Marek Winiarski, dr n. med. Mirosława Buczynowska, lek. Tomasz Rusek, lek. med Angelika Gącik, lek. med. Jacek Piękoś, lek. med. Marcin Chajec  

Czy można jednocześnie wykonać kolonoskopię i gastroskopię?

Istnieje możliwość jednoczesnego wykonania kolonoskopii i gastroskopii, w tym również w znieczuleniu (analgosedacji).  

Jak często należy wykonywać kolonoskopię?

Profilaktycznie kolonoskopię zaleca się przeprowadzać co 5-10 lat.  

Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego?

Po kolonoskopii lekarz wydaje pacjentowi opis badania. Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok 2-4 tygodni (rejestracja CM Skopia informuje telefonicznie pacjentów o otrzymaniu wyniku).  

Kolonoskopia prywatnie w CM Skopia – umów się na badanie

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

USG jamy brzusznej - służy do szybkiej oceny całej jamy brzusznej, a w szczególności narządów takich jak: trzustka, wątroba, pęcherzyk i drogi żółciowe, śledziona, nerki, nadnercza. Badanie zalecane jest przy objawach typu: ból podbrzusza, zgaga, wymioty, kolka, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha, ból pleców, bezmocz, trudność w oddawaniu moczu. Podczas badania można zdiagnozować m.in. guzy nerek, guzy pęcherza moczowego, guz jelit, skręt jelit, kamicę nerek, "piasek" w nerkach, raka wątroby, itp.

W Centrum Medycznym Skopia istnieje możliwość chirurgicznego wycięcia zmian skórnych. Wszystkie wycinki pobrane podczas zabiegu poddawane są specjalistycznemu badaniu histopatologicznemu. Zabiegi – w zależności od uwarunkowań konkretnego pacjenta – mogą być wykonywane w znieczuleniu miejscowym lub na szczególne życzenie w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego. W drugim przypadku pacjenci podlegają tym samym zasadom, co pacjenci naszej poradni chirurgicznej i endoskopowej, czyli – są pod stałą obserwacją zespołu anestezjologicznego (niezależnie od specjalisty anestezjologa), a do ich dyspozycji pozostaje wygodna sala wypoczynkowa (wybudzeniowa).  

Rodzaje zmian skórnych

Zmiany skórne pochodzą z różnych warstw skóry, przez co różnią się wyglądem, kształtem i wielkością.  

Zmiany skórne – brodawki skórne

Najczęstszymi brodawkami skórnymi są brodawki łojotokowe i wirusowe. Pierwsze to łagodne nowotwory skóry (bez skłonności do przemiany rakowej). Drugie wywoływane są przez wirusy, np. wirus HPV powoduje powstawanie brodawek popularnie zwanych kurzajkami.  

Zmiany skórne – włókniaki

W miejscach niewielkich urazów skóry lub zapalenia mieszka włosowego mogą niekiedy występować tzw. włókniaki twarde. Włókniaki miękkie to łagodne nowotwory, których częstotliwość pojawiania się wzrasta wraz z wiekiem. Z kolei na skórze stóp występują odciski, nagniotki i modzele.  

Zmiany skórne – zmiany barwnikowe

Znamiona barwnikowe składają się z komórek barwnikowych skóry. Znamiona dzielimy na wrodzone oraz nabyte. Wymagają one obserwacji, ponieważ mogą być punktem wyjścia czerniaka złośliwego. Kontrola dermatologiczna z dermatoskopią powinna być wykonywana co rok (chyba że w rodzinie występował czerniak). Niezwykle ważna jest także ochrona przeciwsłoneczna.  

Cel usuwania zmian skórnych

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej umożliwia przede wszystkim przeprowadzenie jej oceny pod kątem histopatologicznym poprzez poddanie jej specjalistycznemu badaniu. Samoistne ustępowanie zmian skórnych należy do rzadkości, wobec czego – mając na uwadze ryzyko rozwoju raka – nie warto zwlekać z ich usunięciem.  

Chirurgiczne usuwanie zmian skórnych – przebieg zabiegu

Chirurg przy pomocy skalpela wycina zmianę wraz z niewielkim marginesem zdrowej tkanki. Następnie założone zostają szwy i opatrunek. Zabieg nie jest bolesny, gdyż stosowane jest znieczulenie miejscowe.  

Usuwanie zmian skórnych – wskazania

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej wykonywane jest w celu:

• szybkiego i skutecznego pozbycia się znamion, brodawek, czy włókniaków,
• przeprowadzenia oceny zmiany skórnej pod kątem histopatologicznym.

Usuwanie zmian skórnych – przeciwwskazania

Głównymi przeciwwskazaniami do chirurgicznego usunięcia zmian skórnych są:

• skłonność do bliznowców,
• niska krzepliwość krwi.

Usuwanie zmian skórnych – najczęstsze pytania

Kto usuwa zmiany?

Zmiany usuwa dermatolog dr n. med. Dorota Wielowieyska-Szybińska.  

Czy po chirurgicznym usunięciu zmiany skórnej pozostaje blizna?

Niemożliwe jest wycięcie skóry, które nie skutkowałoby powstaniem blizny. Jej wygląd zależy od skłonności do gojenia, wielkości i lokalizacji. Najtrudniejsze w gojeniu są blizny pleców, ramion i kończyn dolnych.  

Czy zabieg chirurgicznego usuwania zmian skórnych wymaga specjalnego przygotowania?

Usuwanie zmian skórnych w znieczuleniu miejscowym nie wymaga żadnych procedur przygotowawczych.  

Ile znamion można usunąć w czasie jednego zabiegu?

Zależy to od wielkości – jeśli zmiany są małe to nawet kilka. O ilości usuwanych zmian decyduje lekarz indywidualnie; standardowo nie jest problemem usunięcie 2-3 zmian podczas jednej wizyty.  

Jak długo trwa zabieg usuwania znamion?

W zależności od wielkości, ilości i stopnia skomplikowania zabiegu – najczęściej ok. 20-30 min.  

Jak długo trzeba nosić szwy? Jak długo goi się rana?

Szwy zazwyczaj są ściągane po 7 dniach, w zależności od zaleceń lekarza. Rana goi się szybko.  

Usuwanie zmian skórnych – umów się na konsultację

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Badanie USG doppler kończyn jest podstawowym badaniem obrazowym w przewlekłej niewydolności żylnej, które w sposób bardzo precyzyjny lokalizuje patologie całego układu żylnego. Służy do opisu budowy naczyń żylnych, wykrywania zmian, oceny wydolność żył głębokich i powierzchniowych, pozwala wykryć zakrzepicę, ocenić oraz określić przyczynę i stopień zaawansowania choroby żylnej. Jest to badanie nieinwazyjne i zupełnie bezbolesne. Podstawowe wskazania do wykonania USG żył kończyn dolnych to: ból nogi, uczucie ciężkości nóg, podejrzenie zakrzepicy żył głębokich, obrzęk kończyny dolnej, owrzodzenie żylne goleni, żylaki kończyn dolnych, pajączki, - diagnostyka przedoperacyjna i przed planowanymi zabiegami na żyłach, jako metoda monitorująca przebieg leczenia oraz jako metoda oceny efektów zastosowanej terapii.

W Centrum Medycznym Skopia istnieje możliwość chirurgicznego wycięcia zmian skórnych. Wszystkie wycinki pobrane podczas zabiegu poddawane są specjalistycznemu badaniu histopatologicznemu. Zabiegi – w zależności od uwarunkowań konkretnego pacjenta – mogą być wykonywane w znieczuleniu miejscowym lub na szczególne życzenie w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego. W drugim przypadku pacjenci podlegają tym samym zasadom, co pacjenci naszej poradni chirurgicznej i endoskopowej, czyli – są pod stałą obserwacją zespołu anestezjologicznego (niezależnie od specjalisty anestezjologa), a do ich dyspozycji pozostaje wygodna sala wypoczynkowa (wybudzeniowa).  

Rodzaje zmian skórnych

Zmiany skórne pochodzą z różnych warstw skóry, przez co różnią się wyglądem, kształtem i wielkością.  

Zmiany skórne – brodawki skórne

Najczęstszymi brodawkami skórnymi są brodawki łojotokowe i wirusowe. Pierwsze to łagodne nowotwory skóry (bez skłonności do przemiany rakowej). Drugie wywoływane są przez wirusy, np. wirus HPV powoduje powstawanie brodawek popularnie zwanych kurzajkami.  

Zmiany skórne – włókniaki

W miejscach niewielkich urazów skóry lub zapalenia mieszka włosowego mogą niekiedy występować tzw. włókniaki twarde. Włókniaki miękkie to łagodne nowotwory, których częstotliwość pojawiania się wzrasta wraz z wiekiem. Z kolei na skórze stóp występują odciski, nagniotki i modzele.  

Zmiany skórne – zmiany barwnikowe

Znamiona barwnikowe składają się z komórek barwnikowych skóry. Znamiona dzielimy na wrodzone oraz nabyte. Wymagają one obserwacji, ponieważ mogą być punktem wyjścia czerniaka złośliwego. Kontrola dermatologiczna z dermatoskopią powinna być wykonywana co rok (chyba że w rodzinie występował czerniak). Niezwykle ważna jest także ochrona przeciwsłoneczna.  

Cel usuwania zmian skórnych

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej umożliwia przede wszystkim przeprowadzenie jej oceny pod kątem histopatologicznym poprzez poddanie jej specjalistycznemu badaniu. Samoistne ustępowanie zmian skórnych należy do rzadkości, wobec czego – mając na uwadze ryzyko rozwoju raka – nie warto zwlekać z ich usunięciem.  

Chirurgiczne usuwanie zmian skórnych – przebieg zabiegu

Chirurg przy pomocy skalpela wycina zmianę wraz z niewielkim marginesem zdrowej tkanki. Następnie założone zostają szwy i opatrunek. Zabieg nie jest bolesny, gdyż stosowane jest znieczulenie miejscowe.  

Usuwanie zmian skórnych – wskazania

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej wykonywane jest w celu:

• szybkiego i skutecznego pozbycia się znamion, brodawek, czy włókniaków,
• przeprowadzenia oceny zmiany skórnej pod kątem histopatologicznym.

Usuwanie zmian skórnych – przeciwwskazania

Głównymi przeciwwskazaniami do chirurgicznego usunięcia zmian skórnych są:

• skłonność do bliznowców,
• niska krzepliwość krwi.

Usuwanie zmian skórnych – najczęstsze pytania

Kto usuwa zmiany?

Zmiany usuwa dermatolog dr n. med. Dorota Wielowieyska-Szybińska.  

Czy po chirurgicznym usunięciu zmiany skórnej pozostaje blizna?

Niemożliwe jest wycięcie skóry, które nie skutkowałoby powstaniem blizny. Jej wygląd zależy od skłonności do gojenia, wielkości i lokalizacji. Najtrudniejsze w gojeniu są blizny pleców, ramion i kończyn dolnych.  

Czy zabieg chirurgicznego usuwania zmian skórnych wymaga specjalnego przygotowania?

Usuwanie zmian skórnych w znieczuleniu miejscowym nie wymaga żadnych procedur przygotowawczych.  

Ile znamion można usunąć w czasie jednego zabiegu?

Zależy to od wielkości – jeśli zmiany są małe to nawet kilka. O ilości usuwanych zmian decyduje lekarz indywidualnie; standardowo nie jest problemem usunięcie 2-3 zmian podczas jednej wizyty.  

Jak długo trwa zabieg usuwania znamion?

W zależności od wielkości, ilości i stopnia skomplikowania zabiegu – najczęściej ok. 20-30 min.  

Jak długo trzeba nosić szwy? Jak długo goi się rana?

Szwy zazwyczaj są ściągane po 7 dniach, w zależności od zaleceń lekarza. Rana goi się szybko.  

Usuwanie zmian skórnych – umów się na konsultację

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Konsultacje w zakresie chorób wewnętrznych

Gastroskopia - metoda diagnostyczna, a w niektórych przypadkach (np. polipektomia) i lecznicza polegająca na wprowadzeniu do górnego odcinka przewodu pokarmowego giętkiego endoskopu (urządzenie zakończone kamerą wysokiej rozdzielczości i źródłem światła). Za pomocą tej kamery lekarz na monitorze może w dużym zbliżeniu obejrzeć błonę śluzową przełyku, żołądka oraz dwunastnicy. Pojęcie gastroskopii używane jest w języku potocznym do określenia formalnie trzech różnych badań: ezofagoskopia - badanie przełyku gastroskopia - badanie żołądka duodenoskopia - badanie dwunastnicy W naszym ośrodku podczas wykonywania gastroskopii wykonywane są wszystkie powyższe badania. W trakcie gastroskopii możliwe jest przeprowadzanie dodatkowych zabiegów np. tamowanie krwawień, polipektomia, czy też usuwanie ciał obcych. Gastroskopia może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym (za pomocą specjalnego żelu) lub w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego podczas którego – mówiąc obrazowo – pacjent zasypia i budzi się po wykonaniu badania. W trakcie gastroskopii dodatkowo może być wykonany test ureazowy. Jest to test na obecność bakterii Helicobacter pylori w błonie śluzowej żołądka. W celu wykonania testu w trakcie badania gastroskopowego pobierany jest wycinek błony śluzowej żołądka. Gastroskopia z testem ureazowym - przygotowanie do badania

USG jamy brzusznej - służy do szybkiej oceny całej jamy brzusznej, a w szczególności narządów takich jak: trzustka, wątroba, pęcherzyk i drogi żółciowe, śledziona, nerki, nadnercza. Badanie zalecane jest przy objawach typu: ból podbrzusza, zgaga, wymioty, kolka, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha, ból pleców, bezmocz, trudność w oddawaniu moczu. Podczas badania można zdiagnozować m.in. guzy nerek, guzy pęcherza moczowego, guz jelit, skręt jelit, kamicę nerek, "piasek" w nerkach, raka wątroby, itp.

W Centrum Medycznym Skopia istnieje możliwość chirurgicznego wycięcia zmian skórnych. Wszystkie wycinki pobrane podczas zabiegu poddawane są specjalistycznemu badaniu histopatologicznemu. Zabiegi – w zależności od uwarunkowań konkretnego pacjenta – mogą być wykonywane w znieczuleniu miejscowym lub na szczególne życzenie w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego. W drugim przypadku pacjenci podlegają tym samym zasadom, co pacjenci naszej poradni chirurgicznej i endoskopowej, czyli – są pod stałą obserwacją zespołu anestezjologicznego (niezależnie od specjalisty anestezjologa), a do ich dyspozycji pozostaje wygodna sala wypoczynkowa (wybudzeniowa).  

Rodzaje zmian skórnych

Zmiany skórne pochodzą z różnych warstw skóry, przez co różnią się wyglądem, kształtem i wielkością.  

Zmiany skórne – brodawki skórne

Najczęstszymi brodawkami skórnymi są brodawki łojotokowe i wirusowe. Pierwsze to łagodne nowotwory skóry (bez skłonności do przemiany rakowej). Drugie wywoływane są przez wirusy, np. wirus HPV powoduje powstawanie brodawek popularnie zwanych kurzajkami.  

Zmiany skórne – włókniaki

W miejscach niewielkich urazów skóry lub zapalenia mieszka włosowego mogą niekiedy występować tzw. włókniaki twarde. Włókniaki miękkie to łagodne nowotwory, których częstotliwość pojawiania się wzrasta wraz z wiekiem. Z kolei na skórze stóp występują odciski, nagniotki i modzele.  

Zmiany skórne – zmiany barwnikowe

Znamiona barwnikowe składają się z komórek barwnikowych skóry. Znamiona dzielimy na wrodzone oraz nabyte. Wymagają one obserwacji, ponieważ mogą być punktem wyjścia czerniaka złośliwego. Kontrola dermatologiczna z dermatoskopią powinna być wykonywana co rok (chyba że w rodzinie występował czerniak). Niezwykle ważna jest także ochrona przeciwsłoneczna.  

Cel usuwania zmian skórnych

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej umożliwia przede wszystkim przeprowadzenie jej oceny pod kątem histopatologicznym poprzez poddanie jej specjalistycznemu badaniu. Samoistne ustępowanie zmian skórnych należy do rzadkości, wobec czego – mając na uwadze ryzyko rozwoju raka – nie warto zwlekać z ich usunięciem.  

Chirurgiczne usuwanie zmian skórnych – przebieg zabiegu

Chirurg przy pomocy skalpela wycina zmianę wraz z niewielkim marginesem zdrowej tkanki. Następnie założone zostają szwy i opatrunek. Zabieg nie jest bolesny, gdyż stosowane jest znieczulenie miejscowe.  

Usuwanie zmian skórnych – wskazania

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej wykonywane jest w celu:

• szybkiego i skutecznego pozbycia się znamion, brodawek, czy włókniaków,
• przeprowadzenia oceny zmiany skórnej pod kątem histopatologicznym.

Usuwanie zmian skórnych – przeciwwskazania

Głównymi przeciwwskazaniami do chirurgicznego usunięcia zmian skórnych są:

• skłonność do bliznowców,
• niska krzepliwość krwi.

Usuwanie zmian skórnych – najczęstsze pytania

Kto usuwa zmiany?

Zmiany usuwa dermatolog dr n. med. Dorota Wielowieyska-Szybińska.  

Czy po chirurgicznym usunięciu zmiany skórnej pozostaje blizna?

Niemożliwe jest wycięcie skóry, które nie skutkowałoby powstaniem blizny. Jej wygląd zależy od skłonności do gojenia, wielkości i lokalizacji. Najtrudniejsze w gojeniu są blizny pleców, ramion i kończyn dolnych.  

Czy zabieg chirurgicznego usuwania zmian skórnych wymaga specjalnego przygotowania?

Usuwanie zmian skórnych w znieczuleniu miejscowym nie wymaga żadnych procedur przygotowawczych.  

Ile znamion można usunąć w czasie jednego zabiegu?

Zależy to od wielkości – jeśli zmiany są małe to nawet kilka. O ilości usuwanych zmian decyduje lekarz indywidualnie; standardowo nie jest problemem usunięcie 2-3 zmian podczas jednej wizyty.  

Jak długo trwa zabieg usuwania znamion?

W zależności od wielkości, ilości i stopnia skomplikowania zabiegu – najczęściej ok. 20-30 min.  

Jak długo trzeba nosić szwy? Jak długo goi się rana?

Szwy zazwyczaj są ściągane po 7 dniach, w zależności od zaleceń lekarza. Rana goi się szybko.  

Usuwanie zmian skórnych – umów się na konsultację

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Badanie histopatologiczne – laboratoryjne badanie materiału biologicznego pobranego od pacjenta (np. polipa, wycinka błony śluzowej, fragmentu guza, itd.). Badanie histopatologiczne wykonuje się w celu określenia charakteru danej zmiany, np. czy jest to zmiana nowotworowa, zapalna, zwyrodnieniowa lub inna. Badanie histopatologiczne to badanie mikroskopowe, aczkolwiek w bardziej skomplikowanych przypadkach może być ono rozszerzone o inne techniki, przy czym w języku potocznym całą grupę takich badań pobranych próbek określa się mianem histopatologii. Badaniom histopatologicznym poddawane są próbki pobierane w trakcie biopsji, polipy usuwane w trakcie polipektomii, itd.

Trychologia zajmuje się diagnostyką i leczeniem schorzeń związanych z włosami i skórą głowy takich jak: wypadanie włosów, łysienie, łojotokowe zapalenie skóry głowy, łupież, przetłuszczająca się skóra głowy czy łuszczyca. Dermatolog po przeprowadzeniu wywiadu z pacjentem ustala możliwości leczenia (farmakologia, karboksyterapia, mezoterapia igłowa lub osocze bogatopłytkowe).

  Gastroskopia – metoda diagnostyczna, a w niektórych przypadkach i lecznicza (np. polipektomia, mukozektomia, tamowanie krwawienia, itp.), polegająca na wprowadzeniu przez usta do górnego odcinka przewodu pokarmowego giętkiego endoskopu (urządzenia zakończonego kamerą wysokiej rozdzielczości* i źródłem światła), co pozwala na zdiagnozowanie ewentualnych schorzeń. Za pomocą kamery lekarz na monitorze może w dużym powiększeniu obejrzeć wnętrze przełyku, żołądka i dwunastnicy, a w konsekwencji – ocenić elastyczność ścian i wygląd błony śluzowej oraz soku żołądkowego. *w wybranych placówkach – w tym w CM Skopia  

Gastroskopia – cel badania

Gastroskopia umożliwia wczesne rozpoznanie chorób układu pokarmowego – raka przełyku i żołądka czy choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Diagnozowane są również żylaki przełyku, zapalenie błony śluzowej przełyku i żołądka oraz dwunastnicy, a także pozostałe nowotwory żołądka (np. chłoniak, GIST, NET). Dzięki gastroskopii diagnozuje się również zmiany wywołane działaniem środków chemicznych. Pojęcie gastroskopii w języku potocznym używane jest do określenia – z punktu widzenia nomenklatury medycznej – trzech różnych badań:

• ezofagoskopii (badania przełyku),
• gastroskopii (badania żołądka),
• duodenoskopii (badania dwunastnicy).

W trakcie takiego badania oceniane są wszystkie opisywanie odcinki, dlatego spotykamy się również z nazwą esophagogastroduodenoskopii (EGD). W Centrum Medycznym Skopia w ramach gastroskopii wykonywana jest pełna esophagogastroduodenoskopia (EGD).  

Gastroskopia – wskazania

Do najistotniejszych wskazań do wykonania badania gastroskopowego zalicza się:

• trudności w przełykaniu,
• nudności, wymioty, odbijania,
• zgagę i inne objawy refluksu żołądkowo-przełykowego,
• dolegliwości bólowe w nadbrzuszu,
• krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego,
• nagłą i niewyjaśnioną utratę masy ciała,
• podejrzenie obecności ciał obcych.

Badanie wykonujemy również w:

• diagnostyce celiakii,
• przed planowymi zabiegami operacyjnymi,
• u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku nowotworów górnego odcinka przewodu pokarmowego*.

*w wybranych przypadkach  

Gastroskopia – przebieg badania

Przed badaniem pacjent kładzie się w pozycji leżącej, na lewym boku, z głową ugiętą w kierunku klatki piersiowej; zdejmuje również okulary i protezy zębowe, jeśli posiada. W celu wyeeliminowania dyskomfortu związanego z wprowadzniem aparatu, gardło zostaje znieczulone. Endoskop wprowadzany jest przez specjalny ustnik. W czasie badania nie należy przełykać śliny. Bardzo ważne jest swobodne, miarowe oddychanie. Badanie gastroskopowe standardowo trwa od kilku do kilkunastu minut.  

Gastroskopia terapeutyczna

Nieodłączną częścią gastroskopii jest wykonanie testu ureazowego mającego na celu wykrycie obecności bakterii Helicobacter Pylori (bakteria ta w zdecydowanej większości przypadków odpowiedzialna jest za występowanie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy). W celu wykonania testu pobierany jest wycinek błony śluzowej żołądka. W trakcie gastroskopii możliwe jest również przeprowadzanie dodatkowych zabiegów – biopsji miejsc zmienionych chorobowo, usunięcia polipów czy połkniętego ciała obcego, poszerzenia zwężeń przewodu pokarmowego czy tamowania krwotoków. Część z tego typu zabiegów wymaga znieczulenia ogólnego, a niektóre wykonania badania w ramach hospitalizacji.  

Gastroskopia w znieczuleniu miejscowym i ogólnym (analgosedacji)

Przy wykonywaniu gastroskopii w znieczuleniu miejscowym stosuje się Xylokainę w sprayu, celem osłabienia odruchu wymiotnego i dyskomfortu powodowanego przez ruchy endoskopu. W trakcie znieczulenia ogólnego pacjent otrzymuje leki uspokajające i nasenne oraz leki przeciwbólowe, zapewniające komfortowy i bezpieczny sen. Na badanie należy przyjść z osobą towarzyszącą (w celu odebrania po około 2 godzinach od rozpoczęcia badania). W dniu badania nie wolno prowadzić pojazdów.  

Gastroskopia – przygotowanie do badania

Badanie gastroskopowe musi odbywać się na czczo, czyli z pustym żołądkiem; 8 godzin przed badaniem nie należy nic jeść i pić. Jeśli badanie zaplanowane jest w godzinach dopołudniowych, wieczorem przed badaniem można spożyć lekką kolację najlepiej w formie półpłynnej (np. jogurt), płyny zaś przyjmować do 22:00. Rano nic nie jesć i nie pić. W przypadku gastroskopii wykonywanej popołudniu w dniu badania można zjeść lekkie śniadanie, najlepiej w formie półpłynnej (np. jogurt), a na 6 godzin przed badaniem wstrzymać się z jedzeniem i piciem. Stale przyjmowane leki można w tym dniu zażyć, popijając 1-2 łykami wody, jednak nigdy bezpośrednio przed badaniem. Osoby przyjmujące leki rozrzedzające krew powinny skonsultować się z lekarzem, gdyż przez zabiegiem może być wymagana tymczasowa zmiana lub odstawienie leku. Jeżeli pacjent zażywa: - inhibitory pompy protonowej (np. Omeprazol, Lanzoprazol, Esomeprazol, Rabeprazol), powinien odstawić lek na 10-14 dni przed planowanym badaniem gastroskopii; - leki z grupy GLP1, GLP2 (np. Ozempic, Moujaro), powinien odstawić 7 dni przed badaniem, dodatkowo dieta płynna 24h przed badaniem oraz na czczo czyli 6-8h przed badaniem bez picia i jedzenia. Ze względu na indywidualną reakcję organizmu nie gwarantujemy, że po takim przygotowaniu żołądek będzie pusty i będzie można prawidłowo wykonać badanie.  

Gastroskopia – przygotowanie do badania

Gastroskopia – przygotowanie do badania  

Gastroskopia – przeciwwskazania

Istnieją sytuacje, gdy ryzyko wykonania gastroskopii jest zbyt wysokie. Do najważniejszych przeciwwskazań należą:

• niewydolność krążeniowa lub oddechowa,
• ostry zespół wieńcowy,
• niedawno przebyty zawał serca,
• podejrzenie perforacji przewodu pokarmowego,
• tętniak aorty,
• wczesny okres po operacji jamy brzusznej,
• poparzenia przełyku.

 

Gastroskopia – najczęstsze pytania

 

Czy, aby wykonać gastroskopię, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać gastroskopię, nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza badanie gastroskopowe?

W CM Skopia nad pacjentem czuwa zespół specjalistów.  

Czy można jednocześnie wykonać gastroskopię i kolonoskopię?

Istnieje możliwość jednoczesnego wykonania gastroskopii i kolonoskopii, w tym również w znieczuleniu (analgosedacji).  

Jak często można wykonywać gastroskopię?

Jeśli zachodzi konieczność, gastroskopię można powtarzać wielokrotnie, nawet mimo krótkich odstępów czasowych.  

Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego?

Po gastroskpii lekarz wydaje pacjentowi opis badania. Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok. 2 tygodniach.  

Gastroskopia – umów się na badanie

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Gastroskopia - metoda diagnostyczna, a w niektórych przypadkach (np. polipektomia) i lecznicza polegająca na wprowadzeniu do górnego odcinka przewodu pokarmowego giętkiego endoskopu (urządzenie zakończone kamerą wysokiej rozdzielczości i źródłem światła). Za pomocą tej kamery lekarz na monitorze może w dużym zbliżeniu obejrzeć błonę śluzową przełyku, żołądka oraz dwunastnicy. Pojęcie gastroskopii używane jest w języku potocznym do określenia formalnie trzech różnych badań: ezofagoskopia - badanie przełyku gastroskopia - badanie żołądka duodenoskopia - badanie dwunastnicy W naszym ośrodku podczas wykonywania gastroskopii wykonywane są wszystkie powyższe badania. W trakcie gastroskopii możliwe jest przeprowadzanie dodatkowych zabiegów np. tamowanie krwawień, polipektomia, czy też usuwanie ciał obcych. Gastroskopia może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym (za pomocą specjalnego żelu) lub w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego podczas którego – mówiąc obrazowo – pacjent zasypia i budzi się po wykonaniu badania. W trakcie gastroskopii dodatkowo może być wykonany test ureazowy. Jest to test na obecność bakterii Helicobacter pylori w błonie śluzowej żołądka. W celu wykonania testu w trakcie badania gastroskopowego pobierany jest wycinek błony śluzowej żołądka. Gastroskopia z testem ureazowym - przygotowanie do badania

Kolonoskopia – kluczowe badanie profilaktyczno-diagnostyczno-terapeutyczne, dzięki któremu lekarz może ocenić jelito grube, usunąć polipy, wykryć zmiany przednowotworowe i wcześnie zdiagnozować raka jelita grubego. Możliwość wykonania badania na NFZ (badanie profilaktyczne dla osób 50-65 lat) oraz komercyjnie (odpłatnie). Badanie całego odcinka układu pokarmowego-kolonoskopia i gastroskopia w pakiecie.  

Kolonoskopia

Kolonoskopia to metoda diagnostyczna, która polega na wprowadzeniu do jelita grubego specjalnego wziernika zakończonego kamerą wideo i źródłem światła (endoskop w tej wersji nazywany jest kolonoskopem). Kolonoskopia umożliwia obejrzenie wnętrza całego jelita grubego, co pozwala ocenić barwę jego błony śluzowej, strukturę, wzór czy siatkę naczyń krwionośnych. Przede wszystkim zaś służy wczesnemu wykrywaniu zmian przednowotworowych i raka jelita grubego. Niektóre pracownie, w tym CM Skopia, dysponują sprzętem wysokiej rozdzielczości, co poprawia jakość i precyzję wykonywanego badania oraz zmniejsza ryzyko przeoczenia patologicznych zmian.  

Kolonoskopia – wskazania

Poza aspektem profilaktycznym do najistotniejszych wskazań do wykonania badania kolonoskopowego zalicza się:

• krwawienie z dolnego odcinka układu pokarmowego,
• zaparcia, zaburzenia rytmu wypróżniania,
• nagłą, nieuzasadnioną utratę masy ciała,
• przewlekłą biegunkę o niezdiagnozowanej przyczynie.

 

Kolonoskopia – przebieg badania

Pacjent kładzie się na boku, zazwyczaj lewym, ze zgiętymi w kolanach nogami (podciągniętymi w kierunku podbródka). Po wstępnej ocenie okolicy odbytu, następuje badanie per rectum (palcem przez odbyt) równocześnie z wprowadzeniem żelu znieczulającego (najczęściej Lignokainy) lub neutralnego żelu endoskopowego. Następnie wprowadzony zostaje endoskop, który również powleczony jest żelem, aby łatwo się przemieszczał i nie podrażniał kanału odbytu. W trakcie badania wprowadza się pod ciśnieniem gaz, dzięki czemu poszerza się światło jelita, co umożliwia wykonanie badania i ocenę śluzówki. W nowoczesnych pracowniach powietrze zastępuje dwutlenek węgla, który jest bezpieczniejszy, szybciej się wchłania, w rezultacie czego objawy w trakcie i po badaniu są mniejsze – mniej boli a gaz nie zalega w jelitach. Centrum Medyczne Skopia dysponuje takim insuflatorem CO₂. Całe badanie kolonoskopowe trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu minut.  

Kolonoskopia w znieczuleniu ogólnym – analgosedacji

Kolonoskopia może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym lub tzw. analgosedacji (rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego). W pierwszym przypadku pacjent zachowuje świadomość, a w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych okolicy odbytu stosuje się żel znieczulający. W drugim – pacjent otrzymuje leki uspokajające i nasenne oraz leki przeciwbólowe, zapewniające komfortowy i bezpieczny sen, dzięki czemu badanie kolonoskopowe staje się zupełnie bezbolesne.  

Kolonoskopia terapeutyczna

Często kolonoskopia diagnostyczna rozszerzona zostaje o działania lecznicze. W czasie przeprowadzania badania istnieje możliwość wykonania dodatkowych zabiegów – usuwania polipów, ciał obcych, poszerzania zwężeń czy elektrokoagulacji. Endoskop posiada specjalny kanał, przez który lekarz wprowadza dodatkowe przyrządy (np. kleszczyki, pętle, itp.). Dzięki temu podczas kolonoskopii możliwe jest pobieranie wycinków z podejrzanych obszarów błony śluzowej czy usuwanie polipów. Materiał następnie zostaje przekazany do badania histopatologicznego celem określenia charakteru zmiany.  

Kolonoskopia – przygotowanie do badania

Do kolonoskopii pacjent musi być specjalnie przygotowany. Jest to warunek absolutnie niezbędny dla poprawnego wykonania badania. Choć większość szczegółów zależy od rodzaju zastosowanego preparatu, niezmiennym elementem poprzedzającym jest zachowanie odpowiedniej diety:

• na 3 dni przed badaniem: lekkostrawnej, bez warzyw i owoców pestkowych, i pieczywa z ziarnami,
• na 2 dni przed badaniem: płynnej, bez mleka, z dużą ilością klarownych płynów, w tym większości wody niegazowanej,
• na dzień przed badaniem: opartej o niegazowaną wodę mineralną i roztwór właściwego preparatu.

Kolonoskopia – przygotowanie do badania – preparaty

Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem FORTRANS (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem FORTRANS (badanie w godzinach popołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CITRA FLEET (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CITRA FLEET (badanie w godzinach popołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CLENSIA (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CLENSIA (badanie w godzinach popołudniowych)  

Kolonoskopia – przeciwwskazania

Istnieją okoliczności, które uniemożliwiają wykonanie kolonoskopii. Do najczęstszych przeciwwskazań należą:

• zostrzenie chorób zapanych jelita grubego (w tym choroby Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejącego zapalenia jelita grubego),
• objawy zapalenia otrzewnej,
• ciężkie choroby serca i płuc (np. zawał serca, niewydolność oddechowa),
• ciąża,
• zaburzenia krzepnięcia krwi.

Kolonoskopii nie wykonuje się również, jeśli niedługo wcześniej przeprowadzony został zabieg w obrębie jamy brzusznej lub miednicy.  

Kolonoskopia – najczęstsze pytania

Czy, aby wykonać kolonoskopię, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać kolonoskopię – zarówno prywatnie jak i w ramach jednego z programów profilaktycznych – nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza badanie kolonoskopowe?

W CM Skopia nad pacjentem czuwa zespół specjalistów: dr n. med. Krzysztof Bucki, lek. Szymon Pietruszka, dr n. med. Marek Winiarski, dr n. med. Mirosława Buczynowska, lek. Tomasz Rusek, lek. med Angelika Gącik, lek. med. Jacek Piękoś, lek. med. Marcin Chajec  

Czy można jednocześnie wykonać kolonoskopię i gastroskopię?

Istnieje możliwość jednoczesnego wykonania kolonoskopii i gastroskopii, w tym również w znieczuleniu (analgosedacji).  

Jak często należy wykonywać kolonoskopię?

Profilaktycznie kolonoskopię zaleca się przeprowadzać co 5-10 lat.  

Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego?

Po kolonoskopii lekarz wydaje pacjentowi opis badania. Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok 2-4 tygodni (rejestracja CM Skopia informuje telefonicznie pacjentów o otrzymaniu wyniku).  

Kolonoskopia prywatnie w CM Skopia – umów się na badanie

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Polipektomia - zabieg usunięcia polipa. W naszym ośrodku wykonujemy polipektomię endoskopowo, w tym podczas kolonoskopii czy też gastroskopii. Podczas usuwania polipa zapobiega się krwawieniu dzięki zastosowaniu elektrokoagulacji. Usunięty polip powinien być przedmiotem badania histopatologicznego. Polipektomia powinna być wykonywana nie tylko w stosunku do polipów nowotworowych złośliwych, ale również w stosunku do łagodnych. Polipy łagodne mogą się bowiem w przyszłości zmieniać w polipy nowotworowe.

Biopsja podczas endoskopii - metoda diagnostyczna polegająca na pobraniu próbek tkanek (np. błony śluzowej) w celu poddania ich badaniu histopatologicznemu (lub innym specjalistycznym badaniom). Biopsję można wykonywać w czasie zwykłego zabiegu endoskopowego (np. podczas kolonoskopii czy gastroskopii).

Sigmoidoskopia - to metoda diagnostyczna, a czasami też lecznicza polegająca na endoskopowym badaniu ostatnich 60–80 cm jelita grubego, czyli odbytnicy, esicy i części zstępnicy. W ramach diagnostyki możliwa jest diagnostyka polipów, guzów, deformacji itd. Możliwe jest też wykonywanie biopsji i ogólnie – pobieranie materiału do badań histopatologicznych. W czasie sigmoidoskopii możliwe jest też stosowanie procedur leczniczych np. tamowania krwawienia, usuwania polipów (polipektomia) itd. Sigmoidoskopia jest badaniem prostszym niż kolonoskopia – przygotowanie pacjenta jest znacznie prostsze, ale też wyniki diagnostyczne są znacznie węższe.

Anoskopia - badanie polegające na wziernikowaniu kanału odbytu oraz końcowego odcinka odbytnicy. W odróżnieniu od kolonoskopii, anoskopia jest wykonywana za pomocą sztywnych wzierników. Oczywiście zakres informacji uzyskiwanych podczas badania jest też zdecydowanie węższy niż w przypadku kolonoskopii.

Cystoskopia to metoda diagnostyczna, polegająca na wziernikowaniu (za pomocą specjalnego przyrządu zwanego cystoskopem) pęcherza moczowego przez cewkę moczową. Dzięki wziernikowaniu lekarz może optycznie ocenić wnętrze pęcherza moczowego w celu obserwacji zmian w samym pęcherzu i ujściach moczowodów. Jako że cystoskop jest wyposażony w dodatkowy specjalny wewnętrzny kanał, lekarz może również dokonywać biopsji i pobierać materiał do badania histopatologicznego. Możliwe jest także wykonywanie dodatkowych zabiegów, np. elektrokoagulacji zmian.   Cystoskopia – wskazania do badania Cystoskopię wykonuje się po wcześniejszej konsultacji z lekarzem urologiem i na jego wskazanie. Najczęstszymi objawami, w związku z którymi może zostać zalecone wykonanie cystoskopii, są:

• występowanie w moczu krwi (tzw. krwiomocz)
• infekcje dróg moczowych
• występowanie przetoki moczowej
• wady wrodzone cewki moczowej
• podejrzenie nowotworu lub gruźlicy pęcherza moczowego.

  Cystoskopia – przygotowanie do badania Przed badaniem należy dokładnie zadbać o higienę intymną, a także opróżnić pęcherz (oddać mocz). Osobom z infekcją dróg moczowych urolog może zalecić przyjmowanie na kilka dni przed badaniem leków przeciwbakteryjnych.   Cystoskopia – przebieg badania Pacjent siada na fotelu z stopami opartymi na podpórkach i nogami odwiedzonymi, zgiętymi w biodrach i kolanach. Po odkażeniu ujścia cewki moczowej lekarz wprowadza do cewki moczowej cystoskop, a solą fizjologiczną wypełnia cewkę i pęcherz moczowy w celu obserwacji. Wprowadza cystoskop do kanału cewki a następnie do pęcherza moczowego i rozpoczyna ocenę narządu. Badanie trwa od kilku do kilkunastu minut. Jest bezpieczne a ze względu na stosowanie znieczulenia miejscowego w cystoskopii sztywnej jest akceptowalne pod względem odczuć bólowych, przy cystoskopii giętkiej pacjent nie odczuwa dolegliwości bólowych. Przez 2-3 dni po cystoskopii pacjent podczas oddawania moczu może odczuwać dyskomfort.   Cystoskopia – przeciwwskazania Cystoskopii nie należy wykonywać w przypadku:

• ostrego zapalenie pęcherza lub gruczołu krokowego
• istotnego powiększenia gruczołu krokowego
• uszkodzenia pęcherza moczowego wskutek urazu
• małego pęcherza moczowego
• zwężenia cewki moczowej
• niedawno przebytego zawału serca.

Pacjent z chorobą zastawek serca, sztucznymi zastawkami czy zaburzeniami krzepliwości przed badaniem musi skonsultować się z lekarzem. Wychodząc na przeciwko oczekiwaniom pacjentów w celu zapewnienia jak największego komfortu w czasie badania cystoskopowego oraz jak najlepszej wizualizacji w trakcie badania CM Skopia oddaje do dyspozycji pacjentów najnowszej generacji cystoskop OLYMPUS tzw. Flex cystoskop- giętki. W CM Skopia oferujemy pacjentom dwa rodzaje zabiegu cystoskopii: - cystoskopia z użyciem cienkiego HD NBI OLYMPUS flex cystoskopu tzw. giętkiego oraz -cystoskopia klasyczna z użyciem cystoskopu sztywnego   Metodą bardziej nowoczesną i bezbolesną jest cystoskopia giętka. Cystoskopia giętka jest nowoczesnym zabiegiem rzetelnie oceniającym stan cewki moczowej, pęcherza moczowego, przyczyny krwiomoczu, prostaty u mężczyzn i występujące nieprawidłowości w układzie moczowym. Zabieg jest bezbolesny, szybki i przeprowadzany w nowoczesnym gabinecie. Cystoskop giętki to ultracienki instrument endoskopowy, który lekarz wprowadza do cewki moczowej a następnie pęcherza . Cystoskop giętki pozwala wykonać pełne obrazowanie cewki oraz pęcherza moczowego poprzez szeroki zakres ruchomości co wyraźnie poprawia komfort pacjenta oraz przyczynia się, ze zabieg cystoskopii giętkiej jest bezbolesny. Cystoskopia giętka to bezpieczny i bezbolesny zabieg.   Cystoskopia – najczęstsze pytania: Czy aby wykonać cystoskopię, potrzebne jest skierowanie? Nie, w CM Skopia zabieg cystoskopii wykonujemy jedynie odpłatnie dlatego skierowanie nie jest wymagane. Kto przeprowadza cystoskopię? W CM Skopia zabieg cystoskopii wykonuje urolog dr n.med. W.Klima Czy cystoskopię należy powtarzać? Jeśli tak, to jak często? W zależności od rozpoznania medycznego. W przypadku chorób o charakterze nowotworowym cystoskopia jest badaniem cyklicznym przeprowadzanym zgodnie z określonymi w wytycznych okresach czasowych Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego? Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok. 2 tygodniach (rejestracja CM Skopia informuje telefonicznie pacjentów o otrzymaniu wyniku). Czy cystoskopia jest bolesna? Zabieg cystoskopii jest najczęściej oceniany jako mniej nieprzyjemny niż pacjent się spodziewał. Zabieg wykonywany w znieczuleniu miejscowym jest odczuwalny dla pacjenta (najczęściej mówią, że czują parcie na pęcherz i lekkie pieczenia). Wykonanie cystoskopii giętkiej za pomocną nowoczesnego i ultracienkiego instrumentu flex cystoskopu jest bezbolesne.   Cystoskopia prywatnie w CM Skopia – umów się na badanie Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.    

Badanie histopatologiczne – laboratoryjne badanie materiału biologicznego pobranego od pacjenta (np. polipa, wycinka błony śluzowej, fragmentu guza, itd.). Badanie histopatologiczne wykonuje się w celu określenia charakteru danej zmiany, np. czy jest to zmiana nowotworowa, zapalna, zwyrodnieniowa lub inna. Badanie histopatologiczne to badanie mikroskopowe, aczkolwiek w bardziej skomplikowanych przypadkach może być ono rozszerzone o inne techniki, przy czym w języku potocznym całą grupę takich badań pobranych próbek określa się mianem histopatologii. Badaniom histopatologicznym poddawane są próbki pobierane w trakcie biopsji, polipy usuwane w trakcie polipektomii, itd.

Znieczulenie ogólne - analgosedacja - metoda znieczulenia (jedna z metod znieczulenia potocznie określanych mianem znieczulenia ogólnego) polegająca na podaniu pacjentowi leków o działaniu uspokajającym i nasennym oraz jednoczesnym podaniu leków o działaniu przeciwbólowym.

  Gastroskopia – metoda diagnostyczna, a w niektórych przypadkach i lecznicza (np. polipektomia, mukozektomia, tamowanie krwawienia, itp.), polegająca na wprowadzeniu przez usta do górnego odcinka przewodu pokarmowego giętkiego endoskopu (urządzenia zakończonego kamerą wysokiej rozdzielczości* i źródłem światła), co pozwala na zdiagnozowanie ewentualnych schorzeń. Za pomocą kamery lekarz na monitorze może w dużym powiększeniu obejrzeć wnętrze przełyku, żołądka i dwunastnicy, a w konsekwencji – ocenić elastyczność ścian i wygląd błony śluzowej oraz soku żołądkowego. *w wybranych placówkach – w tym w CM Skopia  

Gastroskopia – cel badania

Gastroskopia umożliwia wczesne rozpoznanie chorób układu pokarmowego – raka przełyku i żołądka czy choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Diagnozowane są również żylaki przełyku, zapalenie błony śluzowej przełyku i żołądka oraz dwunastnicy, a także pozostałe nowotwory żołądka (np. chłoniak, GIST, NET). Dzięki gastroskopii diagnozuje się również zmiany wywołane działaniem środków chemicznych. Pojęcie gastroskopii w języku potocznym używane jest do określenia – z punktu widzenia nomenklatury medycznej – trzech różnych badań:

• ezofagoskopii (badania przełyku),
• gastroskopii (badania żołądka),
• duodenoskopii (badania dwunastnicy).

W trakcie takiego badania oceniane są wszystkie opisywanie odcinki, dlatego spotykamy się również z nazwą esophagogastroduodenoskopii (EGD). W Centrum Medycznym Skopia w ramach gastroskopii wykonywana jest pełna esophagogastroduodenoskopia (EGD).  

Gastroskopia – wskazania

Do najistotniejszych wskazań do wykonania badania gastroskopowego zalicza się:

• trudności w przełykaniu,
• nudności, wymioty, odbijania,
• zgagę i inne objawy refluksu żołądkowo-przełykowego,
• dolegliwości bólowe w nadbrzuszu,
• krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego,
• nagłą i niewyjaśnioną utratę masy ciała,
• podejrzenie obecności ciał obcych.

Badanie wykonujemy również w:

• diagnostyce celiakii,
• przed planowymi zabiegami operacyjnymi,
• u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku nowotworów górnego odcinka przewodu pokarmowego*.

*w wybranych przypadkach  

Gastroskopia – przebieg badania

Przed badaniem pacjent kładzie się w pozycji leżącej, na lewym boku, z głową ugiętą w kierunku klatki piersiowej; zdejmuje również okulary i protezy zębowe, jeśli posiada. W celu wyeeliminowania dyskomfortu związanego z wprowadzniem aparatu, gardło zostaje znieczulone. Endoskop wprowadzany jest przez specjalny ustnik. W czasie badania nie należy przełykać śliny. Bardzo ważne jest swobodne, miarowe oddychanie. Badanie gastroskopowe standardowo trwa od kilku do kilkunastu minut.  

Gastroskopia terapeutyczna

Nieodłączną częścią gastroskopii jest wykonanie testu ureazowego mającego na celu wykrycie obecności bakterii Helicobacter Pylori (bakteria ta w zdecydowanej większości przypadków odpowiedzialna jest za występowanie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy). W celu wykonania testu pobierany jest wycinek błony śluzowej żołądka. W trakcie gastroskopii możliwe jest również przeprowadzanie dodatkowych zabiegów – biopsji miejsc zmienionych chorobowo, usunięcia polipów czy połkniętego ciała obcego, poszerzenia zwężeń przewodu pokarmowego czy tamowania krwotoków. Część z tego typu zabiegów wymaga znieczulenia ogólnego, a niektóre wykonania badania w ramach hospitalizacji.  

Gastroskopia w znieczuleniu miejscowym i ogólnym (analgosedacji)

Przy wykonywaniu gastroskopii w znieczuleniu miejscowym stosuje się Xylokainę w sprayu, celem osłabienia odruchu wymiotnego i dyskomfortu powodowanego przez ruchy endoskopu. W trakcie znieczulenia ogólnego pacjent otrzymuje leki uspokajające i nasenne oraz leki przeciwbólowe, zapewniające komfortowy i bezpieczny sen. Na badanie należy przyjść z osobą towarzyszącą (w celu odebrania po około 2 godzinach od rozpoczęcia badania). W dniu badania nie wolno prowadzić pojazdów.  

Gastroskopia – przygotowanie do badania

Badanie gastroskopowe musi odbywać się na czczo, czyli z pustym żołądkiem; 8 godzin przed badaniem nie należy nic jeść i pić. Jeśli badanie zaplanowane jest w godzinach dopołudniowych, wieczorem przed badaniem można spożyć lekką kolację najlepiej w formie półpłynnej (np. jogurt), płyny zaś przyjmować do 22:00. Rano nic nie jesć i nie pić. W przypadku gastroskopii wykonywanej popołudniu w dniu badania można zjeść lekkie śniadanie, najlepiej w formie półpłynnej (np. jogurt), a na 6 godzin przed badaniem wstrzymać się z jedzeniem i piciem. Stale przyjmowane leki można w tym dniu zażyć, popijając 1-2 łykami wody, jednak nigdy bezpośrednio przed badaniem. Osoby przyjmujące leki rozrzedzające krew powinny skonsultować się z lekarzem, gdyż przez zabiegiem może być wymagana tymczasowa zmiana lub odstawienie leku. Jeżeli pacjent zażywa: - inhibitory pompy protonowej (np. Omeprazol, Lanzoprazol, Esomeprazol, Rabeprazol), powinien odstawić lek na 10-14 dni przed planowanym badaniem gastroskopii; - leki z grupy GLP1, GLP2 (np. Ozempic, Moujaro), powinien odstawić 7 dni przed badaniem, dodatkowo dieta płynna 24h przed badaniem oraz na czczo czyli 6-8h przed badaniem bez picia i jedzenia. Ze względu na indywidualną reakcję organizmu nie gwarantujemy, że po takim przygotowaniu żołądek będzie pusty i będzie można prawidłowo wykonać badanie.  

Gastroskopia – przygotowanie do badania

Gastroskopia – przygotowanie do badania  

Gastroskopia – przeciwwskazania

Istnieją sytuacje, gdy ryzyko wykonania gastroskopii jest zbyt wysokie. Do najważniejszych przeciwwskazań należą:

• niewydolność krążeniowa lub oddechowa,
• ostry zespół wieńcowy,
• niedawno przebyty zawał serca,
• podejrzenie perforacji przewodu pokarmowego,
• tętniak aorty,
• wczesny okres po operacji jamy brzusznej,
• poparzenia przełyku.

 

Gastroskopia – najczęstsze pytania

 

Czy, aby wykonać gastroskopię, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać gastroskopię, nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza badanie gastroskopowe?

W CM Skopia nad pacjentem czuwa zespół specjalistów.  

Czy można jednocześnie wykonać gastroskopię i kolonoskopię?

Istnieje możliwość jednoczesnego wykonania gastroskopii i kolonoskopii, w tym również w znieczuleniu (analgosedacji).  

Jak często można wykonywać gastroskopię?

Jeśli zachodzi konieczność, gastroskopię można powtarzać wielokrotnie, nawet mimo krótkich odstępów czasowych.  

Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego?

Po gastroskpii lekarz wydaje pacjentowi opis badania. Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok. 2 tygodniach.  

Gastroskopia – umów się na badanie

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

Kolonoskopia – kluczowe badanie profilaktyczno-diagnostyczno-terapeutyczne, dzięki któremu lekarz może ocenić jelito grube, usunąć polipy, wykryć zmiany przednowotworowe i wcześnie zdiagnozować raka jelita grubego. Możliwość wykonania badania na NFZ (badanie profilaktyczne dla osób 50-65 lat) oraz komercyjnie (odpłatnie). Badanie całego odcinka układu pokarmowego-kolonoskopia i gastroskopia w pakiecie.  

Kolonoskopia

Kolonoskopia to metoda diagnostyczna, która polega na wprowadzeniu do jelita grubego specjalnego wziernika zakończonego kamerą wideo i źródłem światła (endoskop w tej wersji nazywany jest kolonoskopem). Kolonoskopia umożliwia obejrzenie wnętrza całego jelita grubego, co pozwala ocenić barwę jego błony śluzowej, strukturę, wzór czy siatkę naczyń krwionośnych. Przede wszystkim zaś służy wczesnemu wykrywaniu zmian przednowotworowych i raka jelita grubego. Niektóre pracownie, w tym CM Skopia, dysponują sprzętem wysokiej rozdzielczości, co poprawia jakość i precyzję wykonywanego badania oraz zmniejsza ryzyko przeoczenia patologicznych zmian.  

Kolonoskopia – wskazania

Poza aspektem profilaktycznym do najistotniejszych wskazań do wykonania badania kolonoskopowego zalicza się:

• krwawienie z dolnego odcinka układu pokarmowego,
• zaparcia, zaburzenia rytmu wypróżniania,
• nagłą, nieuzasadnioną utratę masy ciała,
• przewlekłą biegunkę o niezdiagnozowanej przyczynie.

 

Kolonoskopia – przebieg badania

Pacjent kładzie się na boku, zazwyczaj lewym, ze zgiętymi w kolanach nogami (podciągniętymi w kierunku podbródka). Po wstępnej ocenie okolicy odbytu, następuje badanie per rectum (palcem przez odbyt) równocześnie z wprowadzeniem żelu znieczulającego (najczęściej Lignokainy) lub neutralnego żelu endoskopowego. Następnie wprowadzony zostaje endoskop, który również powleczony jest żelem, aby łatwo się przemieszczał i nie podrażniał kanału odbytu. W trakcie badania wprowadza się pod ciśnieniem gaz, dzięki czemu poszerza się światło jelita, co umożliwia wykonanie badania i ocenę śluzówki. W nowoczesnych pracowniach powietrze zastępuje dwutlenek węgla, który jest bezpieczniejszy, szybciej się wchłania, w rezultacie czego objawy w trakcie i po badaniu są mniejsze – mniej boli a gaz nie zalega w jelitach. Centrum Medyczne Skopia dysponuje takim insuflatorem CO₂. Całe badanie kolonoskopowe trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu minut.  

Kolonoskopia w znieczuleniu ogólnym – analgosedacji

Kolonoskopia może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym lub tzw. analgosedacji (rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego). W pierwszym przypadku pacjent zachowuje świadomość, a w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych okolicy odbytu stosuje się żel znieczulający. W drugim – pacjent otrzymuje leki uspokajające i nasenne oraz leki przeciwbólowe, zapewniające komfortowy i bezpieczny sen, dzięki czemu badanie kolonoskopowe staje się zupełnie bezbolesne.  

Kolonoskopia terapeutyczna

Często kolonoskopia diagnostyczna rozszerzona zostaje o działania lecznicze. W czasie przeprowadzania badania istnieje możliwość wykonania dodatkowych zabiegów – usuwania polipów, ciał obcych, poszerzania zwężeń czy elektrokoagulacji. Endoskop posiada specjalny kanał, przez który lekarz wprowadza dodatkowe przyrządy (np. kleszczyki, pętle, itp.). Dzięki temu podczas kolonoskopii możliwe jest pobieranie wycinków z podejrzanych obszarów błony śluzowej czy usuwanie polipów. Materiał następnie zostaje przekazany do badania histopatologicznego celem określenia charakteru zmiany.  

Kolonoskopia – przygotowanie do badania

Do kolonoskopii pacjent musi być specjalnie przygotowany. Jest to warunek absolutnie niezbędny dla poprawnego wykonania badania. Choć większość szczegółów zależy od rodzaju zastosowanego preparatu, niezmiennym elementem poprzedzającym jest zachowanie odpowiedniej diety:

• na 3 dni przed badaniem: lekkostrawnej, bez warzyw i owoców pestkowych, i pieczywa z ziarnami,
• na 2 dni przed badaniem: płynnej, bez mleka, z dużą ilością klarownych płynów, w tym większości wody niegazowanej,
• na dzień przed badaniem: opartej o niegazowaną wodę mineralną i roztwór właściwego preparatu.

Kolonoskopia – przygotowanie do badania – preparaty

Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem FORTRANS (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem FORTRANS (badanie w godzinach popołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CITRA FLEET (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CITRA FLEET (badanie w godzinach popołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CLENSIA (badanie w godzinach dopołudniowych) Przygotowanie do badania kolonoskopowego preparatem CLENSIA (badanie w godzinach popołudniowych)  

Kolonoskopia – przeciwwskazania

Istnieją okoliczności, które uniemożliwiają wykonanie kolonoskopii. Do najczęstszych przeciwwskazań należą:

• zostrzenie chorób zapanych jelita grubego (w tym choroby Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejącego zapalenia jelita grubego),
• objawy zapalenia otrzewnej,
• ciężkie choroby serca i płuc (np. zawał serca, niewydolność oddechowa),
• ciąża,
• zaburzenia krzepnięcia krwi.

Kolonoskopii nie wykonuje się również, jeśli niedługo wcześniej przeprowadzony został zabieg w obrębie jamy brzusznej lub miednicy.  

Kolonoskopia – najczęstsze pytania

Czy, aby wykonać kolonoskopię, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać kolonoskopię – zarówno prywatnie jak i w ramach jednego z programów profilaktycznych – nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza badanie kolonoskopowe?

W CM Skopia nad pacjentem czuwa zespół specjalistów: dr n. med. Krzysztof Bucki, lek. Szymon Pietruszka, dr n. med. Marek Winiarski, dr n. med. Mirosława Buczynowska, lek. Tomasz Rusek, lek. med Angelika Gącik, lek. med. Jacek Piękoś, lek. med. Marcin Chajec  

Czy można jednocześnie wykonać kolonoskopię i gastroskopię?

Istnieje możliwość jednoczesnego wykonania kolonoskopii i gastroskopii, w tym również w znieczuleniu (analgosedacji).  

Jak często należy wykonywać kolonoskopię?

Profilaktycznie kolonoskopię zaleca się przeprowadzać co 5-10 lat.  

Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego?

Po kolonoskopii lekarz wydaje pacjentowi opis badania. Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok 2-4 tygodni (rejestracja CM Skopia informuje telefonicznie pacjentów o otrzymaniu wyniku).  

Kolonoskopia prywatnie w CM Skopia – umów się na badanie

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

USG jamy brzusznej - służy do szybkiej oceny całej jamy brzusznej, a w szczególności narządów takich jak: trzustka, wątroba, pęcherzyk i drogi żółciowe, śledziona, nerki, nadnercza. Badanie zalecane jest przy objawach typu: ból podbrzusza, zgaga, wymioty, kolka, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha, ból pleców, bezmocz, trudność w oddawaniu moczu. Podczas badania można zdiagnozować m.in. guzy nerek, guzy pęcherza moczowego, guz jelit, skręt jelit, kamicę nerek, "piasek" w nerkach, raka wątroby, itp.

Helicobacter pylori jest powszechnie występującą bakterią, która kolonizuje błonę śluzową żołądka. Odpowiada ona za aż 90% problemów związanych ze stanami zapalnymi żołądka, prowadzi do wrzodów żołądka i dwunastnicy. Może także sprzyjać rozwojowi chorób nowotworowych. Jednym z badań pozwalających wykryć bakterię jest test oddechowy, który pozwala szybko uzyskać informację czy badany jest zakażony bakterią Helicobacter pylori, co jest nie bez znaczenia przy postawieniu prawidłowej diagnozy w dolegliwościach ze strony układu pokarmowego.  

Testy oddechowe na helicobacter pylori – wskazania:

Badania pozwalające wykryć zakażenie bakterią Helicobacter pylori powinny wykonać osoby, które zmagają się z poniższymi dolegliwościami:

• męczące bóle brzucha,
• kłucia w nadbrzuszu,
• częste uczucie zgagi,
• odbijanie,
• dyskomfort po posiłku,
• uciążliwe biegunki,
• ciągła niestrawność,
• nudności lub wymioty.

 

Testy oddechowe na helicobacter pylori – przebieg badania:

Badanie ma na celu wykrycie w wydychanym powietrzu dwutlenku węgla uwolnionego przez H. pylori. Przed wykonaniem badania pacjent otrzymuje do wypicia roztwór z mocznikiem znakowanym niepromieniotwórczym izotopem węgla 12C. Następnie pacjent wydmuchuje powietrze przez specjalną rurkę bezpośrednio do probówki. Próbka pobierana jest dwukrotnie. Całe badanie trwa około 20 minut.  

Testy oddechowe na helicobacter pylori – przygotowanie do badania:

W celu uzyskania prawidłowego wyniku przed wykonaniem badania należy się odpowiednio przygotować.

• Do testu należy przystąpić będąc na czczo min. 12 godzin. W tym czasie należy się również powstrzymać od zażywania wszelkiego rodzaju środków farmakologicznych.
• Jeśli test będzie wykonywany rano, należy być na czczo przez noc i nie jeść śniadania. Ostatni posiłek powinien być lekkostrawny i nie zawierać mięsa, ryb oraz grzybów.
• Rano można jedynie pić wodę niegazowaną.
• Bezpośrednio przed badaniem nie wolno żuć gumy ani palić papierosów.
• Badanie można wykonać dopiero po upływie 4 tygodni od zakończenia stosowania antybiotyków oraz leków zawierających bizmut.
• Badanie można wykonać dopiero po upływie minimum 2 tygodni od zakończenia stosowania leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych (NLPZ), inhibitorów pompy protonowej oraz leków osłonowych.
• Na 3 dni przed badaniem nie należy spożywać roślin strączkowych takich jak: fasola, groszek, soczewica, soja itp. oraz zażywać leków na nadkwaśność żołądka i zgagę. Należy się również wstrzymać od picia alkoholu.

 

Testy oddechowe na helicobacter pylori – przeciwwskazania:

Przeciwwskazaniem do wykonania testów na obecność Helicobacter pylori jest zażywanie niektórych leków, ponieważ mogą one wpłynąć na zafałszowanie wyników. Sprawdź wyżej jak się przygotować do badania, aby uzyskać prawidłowy wynik. Test, który posiadamy w CM Skopia może być wykonywany także u dzieci od 4 roku życia oraz u kobiet w ciąży.    

Testy oddechowe na helicobacter pylori – najczęstsze pytania:

 

Czy, aby wykonać testy oddechowe na helicobacter pylori, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać testy oddechowe na helicobacter pylori nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza testy oddechowe na helicobacter pylori?

W CM Skopia badanie wykonuje pielęgniarka.  

Jak długo czeka się na wynik badania?

Raport z badania jest przygotowany bezpośrednio po zakończeniu procedury.    

Testy oddechowe na helicobacter pylori prywatnie w CM Skopia – umów się na badanie:

Zadzwoń: 12 446 46 10.    

Wodór jest wytwarzany w procesie fermentacji przez bakterie obecne w jelicie grubym i cienkim. W warunkach fizjologicznych, gdy nie występują żadne stany chorobowe, jego zawartość w wydychanym powietrzu jest znikoma. Gdy w wyniku różnego rodzaju nietolerancji pokarmowych (laktozy, fruktozy oraz innych cukrów) część węglowodanów przyjętych z pokarmem nie zostaje strawiona, ulega nadmiernej fermentacji. Celem testów oddechowych jest pomiar zawartości wodoru w wydychanym powietrzu, by móc stwierdzić, czy procesy trawienia oraz wchłaniania węglowodanów w jelitach przebiegają prawidłowo. Wodorowe testy oddechowe umożliwiają również diagnostykę zespołu przerostu flory bakteryjnej jelit (SIBO).  

Wodorowe testy oddechowe – wskazania:

Do najczęstszych wskazań w kierunku wykonania diagnostyki należą uciążliwe dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, które przypominają objawy zespołu jelita nadwrażliwego:

• wzdęcia i gazy,
• bóle brzucha,
• biegunki lub zaparcia,
• zgaga,
• mdłości,
• bóle głowy i zmęczenie.

 

Wodorowe testy oddechowe – przebieg badania:

Badanie polega na podaniu wodnego roztworu określonego typu cukru: laktozy, laktulozy lub fruktozy, a następnie na pobraniu próbek wydychanego powietrza zgromadzonego przez kilka sekund w płucach. Pomiędzy pobraniami próbek  należy unikać aktywności fizycznej i spacerowania, pozostając w jednym miejscu. Jeśli osoba przeprowadzająca test wyrazi zgodę, można pić wodę. Test jest nieinwazyjny i bezbolesny.  

Wodorowe testy oddechowe – przygotowanie do badania:

W celu uwiarygodnienia wyniku testu wodorowego, należy się odpowiednio wcześnie przygotować do badania. Pozwoli to zminimalizować ewentualne problemy układu pokarmowego, takie jak: nadmierne (nocne) namnożenie się bakterii w jamie ustnej, nienaturalny chwilowy rozrost bakterii w jelicie cienkim, spowodowany np. spożyciem nadmiaru fermentujących pokarmów i wydłużeniem trawienia czy częściowe lub całkowite chwilowe zniszczenie przerostu przy pomocy antybiotykoterapii. W sytuacji kiedy będziesz nieodpowiednio przygotowany, reakcja na cukier może być zbyt mała lub zbyt intensywna, żeby prawidłowo zdiagnozować istotę problemu.    

Dieta przed badaniem:

Na dwa dni przed wykonaniem wodorowych testów oddechowych należy stosować odpowiednią dietę, jedząc więcej posiłków, ale w mniejszych ilościach.

• Z diety warto wykluczyć produkty o wysokiej zawartości fermentujących węglowodanów, które przyczyniają się do powstawania gazów w jelitach – produktów wzdymających (kalafior, brukselka, kapusta, cebula, por, groch, fasola, kukurydza).
• Lepiej unikać spożywania pieczywa oraz makaronu pełnoziarnistego, ciemnego oraz razowego, pełnoziarnistych płatków śniadaniowych, potraw smażonych, przetworów mlecznych, nabiału i jajek, warzyw i owoców (zwłaszcza wysoko fermentujących), soków warzywnych i owocowych, orzechów i nasion, słodyczy, napojów słodzonych, wody gazowanej i o dużej zawartości minerałów, napojów ziołowych i zielonej herbaty.
• Warto również ograniczyć przyprawy wyłącznie do soli i pieprzu.
• Jeśli Pacjent toleruje nabiał, można spożywać dojrzałe sery żółte (Parmezan, Pecorino) i nabiał bez laktozy. Wskazany jest ryż jaśminowy lub basmanti, chyba, ze Pacjent jest na diecie bezzbożowej, wtedy nie należy jeść ryżu. Dozwolona jest jedna filiżanka słabej kawy i słabej czarnej herbaty, ale gorzkiej – bez słodzików i mleka.

  Do testu trzeba przystąpić będąc na czczo od 12 godzin. Wcześniej należny spożyć lekki posiłek, najlepiej w postaci gotowanego ryżu lub krążków ryżowych, wody niegazowanej lub słabej herbaty bez cukru.  

Stosowanie leków przed badaniem:

• Przez co najmniej 4 tygodnie przed badaniem nie należy stosować antybiotyków, leków zawierających sulfonamidy oraz poddawać się badaniu kolonoskopowemu.
• Na tydzień przed wykonaniem wodorowych testów oddechowych należy odstawić leki środki zagęszczające lub rozluźniające stolec, prebiotyki i probiotyki, gorzkie krople żołądkowe i wszelkiego rodzaju tzw. „zakwaszacze” i „odkwaszacze” żołądka, enzymy trawienne oraz inne suplementy, zwłaszcza zawierające błonnik oraz fruktozę i laktozę.

Wszelkie leki należy odstawić po wcześniejszej konsultacji z lekarzem.  

W dniu badania:

• Można pić przegotowaną wodę lub wodę źródlaną bez dodatków.
• Nie wolno żuć gumy, jeść cukierków, palić papierosów, używać kleju do protez.
• Bezpośrednio przed wykonaniem testu należy umyć zęby, jednak w przypadku dzieci warto z tego zrezygnować z uwagi na możliwość połknięcia pasty i zafałszowanie wyniku.

 

Wodorowe testy oddechowe – przeciwwskazania:

Bezwzględnym przeciwwskazaniem do wykonania wodorowego testu są hipoglikemia reaktywna (posiłkowa), cukrzyca lub stwierdzona albo podejrzewana dziedziczna nietolerancja fruktozy. Test należy wykonać wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Wynik może zafałszować również obecność silnej próchnicy lub dużego stanu zapalnego w obrębie jamy ustnej.  

Wodorowe testy oddechowe – najczęstsze pytania:

Czy, aby wykonać wodorowe testy oddechowe, potrzebne jest skierowanie?

W CM Skopia, aby wykonać wodorowe testy oddechowe nie jest wymagane skierowanie.  

Kto przeprowadza wodorowe testy oddechowe?

W CM Skopia badanie wykonuje pielęgniarka.  

Jak długo czeka się na wynik badania?

Raport z badania jest przygotowany bezpośrednio po zakończeniu procedury.  

Wodorowe testy oddechowe prywatnie w CM Skopia – umów się na badanie:

Zadzwoń: 12 446 46 10.

Cytologia jest podstawowym i najważniejszym badaniem profilaktycznym w walce z rakiem szyjki macicy. To proste i szybkie badanie, które może uratować wiele Polek od raka szyjki macicy. Dzięki cytologii wykrywane są wczesne zmiany nowotworowe, które mogą być w pełni wyleczone. Na podstawie wyników z cytologii można stwierdzić, czy doszło do infekcji wirusem brodawczaka ludzkiego HPV. Cytologię wykonuje lekarz ginekolog lub pielęgniarka-położna. Badanie polega na pobraniu materiału z szyjki macicy specjalną szczoteczką i przekazaniu go do analizy pod mikroskopem do pracowni cytologicznej. Wyniki badania są dostępne po ok. 10 dniach. Badanie jest na ogół bezbolesne, aczkolwiek niektóre Panie mogą odczuwać lekkie uszczypnięcie. Po badaniu może pojawić się lekkie plamienie. Nie trzeba się tym przejmować; jest to normalna sytuacja występująca u wielu kobiet. Pierwsze badanie cytologiczne powinno wykonać się ok. 23 roku życia lub po pierwszym kontakcie seksualnym. Jeśli wyniki są prawidłowe, wystarczy powtarzać badanie raz do roku. Bardzo ważny jest termin wykonywania badania – cytologię najlepiej wykonać 4-5 dni po miesiączce, nie później jednak niż 5 dni przed miesiączką. Jeśli występują upławy lub infekcja dróg rodnych, najpierw trzeba je wyleczyć, a następnie wykonać cytologię, gdyż te dolegliwości mogą zaburzyć wyniki badania cytologicznego. Przed planowanym badaniem cytologicznym na 3 dni wcześniej nie powinno się:

• aplikować dopochwowo żadnych tabletek i leków,
• wykonywać irygacji pochwy,
• używać wibratorów,
• uprawiać seksu.

Jeśli jesteś dziewicą, nie ma przeciwwskazań do wykonania badania, jednakże powinnaś o tym fakcie poinformować lekarza/pielęgniarkę wykonującą badanie, by z zachowaniem większej ostrożności wykonali badanie i nie narazili Cię na ból. Wynik cytologii powinien być skonsultowany z lekarzem ginekologiem. W CM Skopia można wykonać badanie komercyjne lub wykonać badanie cytologiczne bezpłatnie w ramach Programu Badań Przesiewowych Raka Szyjki Macicy (dotyczy kobiet w wieku 25-59 lat, które w ostatnich 3 latach nie miały wykonywanej cytologii) – wystarczy złożyć deklarację do pielęgniarki położnej w ramach NFZ.

USG piersi - to badanie ultrasonograficzne gruczołów sutkowych. Jest jednym z podstawowych badań profilaktycznych raka piersi. Najlepiej wykonać go między 1 a 10 dniem cyklu. Po 30 roku życia zaleca się wykonywanie badania raz w roku. Wskazaniem do badania są: bóle piersi, guzki, wyciek wydzieliny z brodawki sutkowej, stosowanie hormonalnej terapii, badanie kontrolne przed zabiegiem operacyjnym wycięcia guza sutka, przed powiększeniem piersi (implanty), przed redukcją oraz podniesieniem piersi, a także jako badanie kontrolne po zabiegach operacyjnych.

Diagnostyka wraz z nieinwazyjną metodą leczenia nietrzymania moczu - pessaroterapią. Pessary to wkładki dopochwowe wykonane z elastycznego silikonu. Lekarz ginekolog pomaga w doborze kształtu i rozmiaru pessarów biorąc pod uwagę dolegliwość i warunki anatomiczne pacjentki. Pessary stanowią bezpieczną alternatywę dla operacyjnego leczenia nietrzymania moczu i obniżenia narządu rodnego. Według szacunków nietrzymanie moczu dotyczy około 3 milionów kobiet w Polsce w różnych grupach wiekowych. Ze względu na wstydliwy charakter, dolegliwość nietrzymania moczu jest rzadko zgłaszana lekarzom. Wciąż niewiele kobiet wie, że  może być skutecznie i nieinwazyjnie leczone.

Konsultacje przedporodowe kierowane są do przyszłych rodziców, którzy aktywnie i świadomie podchodzą do przeżywania początków macierzyństwa i ojcostwa.

W ramach konsultacji - wykorzystując własne wieloletnie doświadczenia oraz mając na uwadze aktualny stan wiedzy medycznej - przekazywana jest wiedza dotycząca przebiegu ciąży, porodu i połogu oraz opieki nad noworodkiem.

W ramach zajęć interaktywnych udzielamy odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania oraz rozwiewamy wątpliwości i obawy rodziców związane z ostatnimi tygodniami ciąży, szeroko rozumianym okresem okołoporodowym, pobytem w szpitalu oraz powrotem do domu po porodzie.

Tematyka zajęć:

1. Od poczęcia do porodu (istotne punkty rozwojowe; USG w ciąży; inne badania monitorujące przebieg ciąży; przygotowanie do szpitala - jakie badania wykonać, co i kiedy spakować, jakie dokumenty przynieść; etapy porodu - zmiany jakie następują w poszczególnych fazach porodu, kiedy i jakie objawy sygnalizują jego rozpoczęcie; zabiegi, które mogą być wykonywane w trakcie porodu; techniki łagodzenia bólu, pozycje podczas porodu) 2. Cięcie cesarskie a poród naturalny (wskazania, przygotowanie do zabiegu, metody cięcia, pielęgnacja rany) 3. Połóg (powrót do stanu zdrowia i formy z okresu przed ciążą) 4. Laktacja (mechanizmy dzięki którym mamy karmią dzieci, najczęstsze problemy) 5. Psychologia i aspekty prawne macierzyństwa.

Konsultacje odbywają się w formie interaktywnej prezentacji multimedialnej prowadzonej przez specjalistę ginekologa - położnika z praktyką w renomowanym szpitalu ginekologiczno-położniczym.

Termin i czas trwania zajęć:

1 i 3 sobota miesiąca, w godzinach 9:00 - 11:00 (grupa min. 4 osobowa)

Informacje i zapisy: 12 446 46 10

Koszt uczestnictwa: 180 zł

   

Echokardiografia (echo serca) - jest badaniem serca za pomocą USG wykonywanym w celu oceny budowy i działania zastawek serca, pomiaru wielkości i pracy komór serca oraz diagnozy wad serca i nowotworów mięśnia sercowego. Wskazaniem do badania są choroby niedokrwienia serca (zawał, choroba wieńcowa), zapalenie mięśnia sercowego, choroba zakrzepowo-zatorowe, inne. Do badanie nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Lekarz za pomocą odpowiedniej sondy przyłożonej do klatki piersiowej widzi na monitorze budowę serca oraz jego ewentualne nieprawidłowości w pracy.

Specjalistyczne USG Dopplera pozwalające na ocenę przepływu krwi przez naczynia. Umożliwia określenie przekroju i wydolności tętnic i żył

Specjalistyczne badanie pozwalające na ocenę kompleksu błony wewnętrznej środkowej (tzw. ITM) - w tym pomiar jego grubości, oraz na pomiar prędkości przepływu krwi przez tętnice. Doskonałe badanie pod kątem profilaktyki zawału serca oraz udaru niedokrwiennego mózgu.

Zespół Suchego Oka (ZSO) jest przewlekłą i bardzo częstą dolegliwością okulistyczną. Dotyka ok. 15% populacji i coraz częściej pojawia się u młodych osób, aktywnych zawodowo.

Schorzenie wiąże się z niedostateczną ilością wydzielanych łez lub nieprawidłowym składem poszczególnych warstw filmu łzowego. 

 

Najczęstsze objawy zespołu suchego oka to:

suchość lub łzawienie, swędzenie, pieczenie, wrażenie piasku pod powieką, zaczerwienienie a nawet ból.

 

Częste mruganie powoduje uszkodzenie powierzchni oka, a co za tym idzie do pogorszenia ostrości lub nawet do całkowitego zaburzenia widzenia.

Przyczyną Zespołu Suchego Oka (ZSO) jest niewystarczająca produkcja ilości łez i brakiem tworzenia się odpowiedniej ilości filmu łzowego będącego ochroną dla naszych oczu.

 

Zespół Suchego Oka (ZSO) najczęściej wywołuje:

-praca w klimatyzowanych pomieszczeniach,

-wielogodzinna praca z komputerem,

-zanieczyszczone miejskie powietrze,

-zbyt długo noszone soczewki kontaktowe,

-doustna antykoncepcja

 

Możliwe metody leczenia Zespołu Suchego Oka to:

-leczenie farmakologiczne kroplami nawilżającymi,

-zastosowanie zatyczek w celu zamknięcia kanalików łzowych,

-przetkanie kanalików łzowych

 

Skuteczną metodą leczenia Zespołu Suchego Oka jest zastosowanie zatyczek w celu zamknięcia kanalików łzowych. Dzięki temu na powierzchni oka utrzymuje się naturalnie wytwarzany film, który najlepiej chroni, odżywia i nawilża gałkę oczną.

Aplikacja zatyczek trwa minutę, jest szybkim i bezbolesnym zabiegiem.

Umów się na wizytę do naszego okulisty lek.Anety Taranek w celu odpowiedniego doboru zatyczek.

Badanie histopatologiczne – laboratoryjne badanie materiału biologicznego pobranego od pacjenta (np. polipa, wycinka błony śluzowej, fragmentu guza, itd.). Badanie histopatologiczne wykonuje się w celu określenia charakteru danej zmiany, np. czy jest to zmiana nowotworowa, zapalna, zwyrodnieniowa lub inna. Badanie histopatologiczne to badanie mikroskopowe, aczkolwiek w bardziej skomplikowanych przypadkach może być ono rozszerzone o inne techniki, przy czym w języku potocznym całą grupę takich badań pobranych próbek określa się mianem histopatologii. Badaniom histopatologicznym poddawane są próbki pobierane w trakcie biopsji, polipy usuwane w trakcie polipektomii, itd.

Korekcja powiek jest zabiegiem chirurgicznego usunięcia nadmiaru tkanki na powiekach. Zabieg ten ma na celu usunięcie nadmiaru skóry z powiek, który powoduje tzw. opadające powieki oraz w niektórych przypadkach ogranicza pole widzenia. Obwisła skóra na powiekach zdradza nasz wiek, powoduje dyskomfort życia oraz złą samoocenę. Chirurgiczna korekcja powiek jest najbardziej efektywnym zabiegiem podczas którego radykalnie jest usuwany nadmiar skóry. Podczas zabiegu pacjent jest znieczulany miejscowo lub jest w pełnym znieczuleniu (analgosedacji) co daje komfort przeprowadzenia zabiegu dla lekarza oraz brak jakiegokolwiek bólu u pacjenta. Przed zabiegiem pacjent odbywa konsultacje z lekarzem podczas której omawiane są oczekiwania pacjenta oraz możliwe do osiągnięcia efekty po zabiegu. Zabieg trwa do 60 min. a pacjent po zabiegu udaje się do domu, nie ma potrzeby zostawania w placówce po zabiegu. Po tygodniu pacjent powinien pojawić się na wizycie kontrolnej podczas której najczęściej ściągane są już szwy.

USG piersi - to badanie ultrasonograficzne gruczołów sutkowych. Jest jednym z podstawowych badań profilaktycznych raka piersi. Najlepiej wykonać go między 1 a 10 dniem cyklu. Po 30 roku życia zaleca się wykonywanie badania raz w roku. Wskazaniem do badania są: bóle piersi, guzki, wyciek wydzieliny z brodawki sutkowej, stosowanie hormonalnej terapii, badanie kontrolne przed zabiegiem operacyjnym wycięcia guza sutka, przed powiększeniem piersi (implanty), przed redukcją oraz podniesieniem piersi, a także jako badanie kontrolne po zabiegach operacyjnych.

USG tarczycy - badanie pozwalające na dokładną ocenę wielkości, kształtu, położenia i ewentualnych zmian gruczołu tarczycy. Podczas badania można stwierdzić czy są obecne guzki, torbiele czy inne zmiany. Jest badaniem zupełnie bezbolesnym. Wskazania do badania usg tarczycy to: powiększone wole, guzki i torbiele, które można nakłuć podczas badania usg w celu pobrania materiału do badania histopatologicznego (biopsja tarczycy).

USG jamy brzusznej - służy do szybkiej oceny całej jamy brzusznej, a w szczególności narządów takich jak: trzustka, wątroba, pęcherzyk i drogi żółciowe, śledziona, nerki, nadnercza. Badanie zalecane jest przy objawach typu: ból podbrzusza, zgaga, wymioty, kolka, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha, ból pleców, bezmocz, trudność w oddawaniu moczu. Podczas badania można zdiagnozować m.in. guzy nerek, guzy pęcherza moczowego, guz jelit, skręt jelit, kamicę nerek, "piasek" w nerkach, raka wątroby, itp.

W Centrum Medycznym Skopia istnieje możliwość chirurgicznego wycięcia zmian skórnych. Wszystkie wycinki pobrane podczas zabiegu poddawane są specjalistycznemu badaniu histopatologicznemu. Zabiegi – w zależności od uwarunkowań konkretnego pacjenta – mogą być wykonywane w znieczuleniu miejscowym lub na szczególne życzenie w analgosedacji – rodzaju płytkiego znieczulenia ogólnego. W drugim przypadku pacjenci podlegają tym samym zasadom, co pacjenci naszej poradni chirurgicznej i endoskopowej, czyli – są pod stałą obserwacją zespołu anestezjologicznego (niezależnie od specjalisty anestezjologa), a do ich dyspozycji pozostaje wygodna sala wypoczynkowa (wybudzeniowa).  

Rodzaje zmian skórnych

Zmiany skórne pochodzą z różnych warstw skóry, przez co różnią się wyglądem, kształtem i wielkością.  

Zmiany skórne – brodawki skórne

Najczęstszymi brodawkami skórnymi są brodawki łojotokowe i wirusowe. Pierwsze to łagodne nowotwory skóry (bez skłonności do przemiany rakowej). Drugie wywoływane są przez wirusy, np. wirus HPV powoduje powstawanie brodawek popularnie zwanych kurzajkami.  

Zmiany skórne – włókniaki

W miejscach niewielkich urazów skóry lub zapalenia mieszka włosowego mogą niekiedy występować tzw. włókniaki twarde. Włókniaki miękkie to łagodne nowotwory, których częstotliwość pojawiania się wzrasta wraz z wiekiem. Z kolei na skórze stóp występują odciski, nagniotki i modzele.  

Zmiany skórne – zmiany barwnikowe

Znamiona barwnikowe składają się z komórek barwnikowych skóry. Znamiona dzielimy na wrodzone oraz nabyte. Wymagają one obserwacji, ponieważ mogą być punktem wyjścia czerniaka złośliwego. Kontrola dermatologiczna z dermatoskopią powinna być wykonywana co rok (chyba że w rodzinie występował czerniak). Niezwykle ważna jest także ochrona przeciwsłoneczna.  

Cel usuwania zmian skórnych

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej umożliwia przede wszystkim przeprowadzenie jej oceny pod kątem histopatologicznym poprzez poddanie jej specjalistycznemu badaniu. Samoistne ustępowanie zmian skórnych należy do rzadkości, wobec czego – mając na uwadze ryzyko rozwoju raka – nie warto zwlekać z ich usunięciem.  

Chirurgiczne usuwanie zmian skórnych – przebieg zabiegu

Chirurg przy pomocy skalpela wycina zmianę wraz z niewielkim marginesem zdrowej tkanki. Następnie założone zostają szwy i opatrunek. Zabieg nie jest bolesny, gdyż stosowane jest znieczulenie miejscowe.  

Usuwanie zmian skórnych – wskazania

Chirurgiczne usunięcie zmiany skórnej wykonywane jest w celu:

• szybkiego i skutecznego pozbycia się znamion, brodawek, czy włókniaków,
• przeprowadzenia oceny zmiany skórnej pod kątem histopatologicznym.

Usuwanie zmian skórnych – przeciwwskazania

Głównymi przeciwwskazaniami do chirurgicznego usunięcia zmian skórnych są:

• skłonność do bliznowców,
• niska krzepliwość krwi.

Usuwanie zmian skórnych – najczęstsze pytania

Kto usuwa zmiany?

Zmiany usuwa dermatolog dr n. med. Dorota Wielowieyska-Szybińska.  

Czy po chirurgicznym usunięciu zmiany skórnej pozostaje blizna?

Niemożliwe jest wycięcie skóry, które nie skutkowałoby powstaniem blizny. Jej wygląd zależy od skłonności do gojenia, wielkości i lokalizacji. Najtrudniejsze w gojeniu są blizny pleców, ramion i kończyn dolnych.  

Czy zabieg chirurgicznego usuwania zmian skórnych wymaga specjalnego przygotowania?

Usuwanie zmian skórnych w znieczuleniu miejscowym nie wymaga żadnych procedur przygotowawczych.  

Ile znamion można usunąć w czasie jednego zabiegu?

Zależy to od wielkości – jeśli zmiany są małe to nawet kilka. O ilości usuwanych zmian decyduje lekarz indywidualnie; standardowo nie jest problemem usunięcie 2-3 zmian podczas jednej wizyty.  

Jak długo trwa zabieg usuwania znamion?

W zależności od wielkości, ilości i stopnia skomplikowania zabiegu – najczęściej ok. 20-30 min.  

Jak długo trzeba nosić szwy? Jak długo goi się rana?

Szwy zazwyczaj są ściągane po 7 dniach, w zależności od zaleceń lekarza. Rana goi się szybko.  

Usuwanie zmian skórnych – umów się na konsultację

Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.

USG ortopedyczne – to badanie diagnostyczne narządu ruchu wykonywane w celu oceny układu mięśniowo-szkieletowego. Badaniu mogą zostać poddane: stawy, mięśnie, ścięgna, nerwy. W Centrum Medycznym Skopia wykonujemy m.in. USG kolana, stawu ramiennego, łokciowego, barkowego, stopy, ścięgna Achillesa, dłoni (nadgarstka), uda i podudzia. Nie pozwól, aby ból ograniczał Twoją aktywność. Jeśli zmagasz się z dyskomfortem w obrębie stawów lub doznałeś urazu, zapraszamy do skorzystania z naszej oferty diagnostycznej w Krakowie.  

Czym jest USG ortopedyczne?

USG ortopedyczne jest narzędziem diagnostycznym w ortopedii i traumatologii narządu ruchu. W Centrum Medycznym Skopia wykonujemy je przy użyciu nowoczesnego, wysokiej klasy ultrasonografu, który pozwala na precyzyjną ocenę struktur odpowiedzialnych za prawidłowe funkcjonowanie stawów, mięśni i ścięgien. Dolegliwości ze strony układu ruchu mogą pojawić się nagle, na przykład w następstwie urazu, upadku czy przeciążenia. Często jednak rozwijają się stopniowo w wyniku wielokrotnie powtarzanych mikrourazów, intensywnej aktywności fizycznej, pracy zawodowej lub naturalnych procesów zwyrodnieniowych. Wczesna i dokładna diagnostyka pozwala ustalić przyczynę bólu, ograniczenia ruchomości lub obrzęku oraz zaplanować odpowiednie leczenie lub rehabilitację. USG ortopedyczne jest badaniem bezpiecznym, bezbolesnym i nieinwazyjnym. Podczas badania lekarz może dokładnie ocenić stan mięśni, ścięgien, więzadeł, kaletek maziowych, tkanek okołostawowych oraz wybranych nerwów obwodowych.  

Kiedy warto wykonać USG ortopedyczne w Centrum Medycznym Skopia?

Odczuwasz ból mięśni, stawów lub kości, doświadczyłeś urazu albo zauważyłeś niepokojące zmiany w obrębie narządu ruchu? W Centrum Medycznym Skopia dzięki badaniu USG lekarz może wykonać diagnostykę zmian pourazowych i przeciążeniowych, np. w obrębie kolana, barku, łokcia, nadgarstka, stopy czy ścięgna Achillesa. Badanie ultrasonograficzne pomaga też w ocenie stanów zapalnych, wysięku w stawie, obrzęków tkanek miękkich oraz zmian związanych z chorobami reumatycznymi. Dzięki konsultacji z USG pacjent szybko otrzyma informacje, co może być źródłem bólu i jakie kroki warto podjąć dalej. Główne wskazania do wykonania USG ortopedycznego:

• ból stawu, mięśnia, ścięgna lub okolicy urazu,
• obrzęk, zgrubienie, guzki lub tkliwość tkanek miękkich,
• ograniczenie ruchomości,
• podejrzenie skręcenia, naderwania, przeciążenia lub stanu zapalnego,
• ból po treningu, upadku, przeciążeniu albo pracy fizycznej,
• kontrola po leczeniu ortopedycznym lub rehabilitacji,
• diagnostyka zmian pourazowych i przeciążeniowych.

 

Jakie USG ortopedyczne wykonujemy w CM Skopia?

W Centrum Medycznym Skopia wykonujemy USG narządu ruchu pozwalające na szybką i precyzyjną ocenę struktur odpowiedzialnych za prawidłowe funkcjonowanie układu mięśniowo-szkieletowego. Badanie pomaga zdiagnozować przyczynę bólu, obrzęku, ograniczenia ruchomości oraz innych dolegliwości związanych ze stawami, mięśniami, ścięgnami i więzadłami.  Zakres diagnostyki obejmuje m.in.:

• USG stawu kolanowego: ocena łąkotek, więzadeł, więzadła rzepki, błony maziowej, ilości płynu w stawie, chrząstki stawowej, powierzchni stawowych, torbieli Bakera oraz zmian pourazowych i przeciążeniowych.
• USG stawu barkowego: ocena ścięgien stożka rotatorów, kaletek, mięśni, więzadeł, obecności płynu, zmian zapalnych, przeciążeniowych i pourazowych oraz przyczyn bólu przy unoszeniu ręki.
• USG stawu łokciowego: ocena ścięgien, więzadeł, kaletek, błony maziowej, tkanek miękkich, zmian przeciążeniowych oraz dolegliwości typowych dla łokcia tenisisty lub łokcia golfisty.
• USG nadgarstka i dłoni: ocena ścięgien, pochewek ścięgnistych, więzadeł, nerwów obwodowych, ganglionów, zmian zapalnych, pourazowych i przeciążeniowych.
• USG stawu skokowego: ocena więzadeł, ścięgien, pochewek ścięgnistych, kaletek, tkanek miękkich, wysięku, obrzęków oraz zmian po skręceniach i innych urazach.
• USG ścięgna Achillesa: ocena struktury i ciągłości ścięgna, zgrubień, przeciążeń, zmian zapalnych, naderwań, obrzęku tkanek oraz bólu w okolicy pięty.
• USG stawu biodrowego: ocena tkanek miękkich w okolicy stawu, obecności płynu, zmian zapalnych, kaletek, ścięgien, mięśni oraz przyczyn bólu biodra lub pachwiny.

 

Jak przebiega USG ortopedyczne stawów i więzadeł?

Badanie USG ortopedyczne rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu medycznego. Ortopeda pyta o występujące dolegliwości, lokalizację bólu, czas trwania objawów, przebyte urazy oraz okoliczności, w których pojawiają się lub nasilają dolegliwości. Zebrane informacje pomagają precyzyjnie zaplanować dalszą diagnostykę. Następnie pacjent odsłania badaną okolicę ciała, a lekarz nakłada na skórę specjalny żel ułatwiający przewodzenie fal ultradźwiękowych. Podczas badania specjalista przesuwa głowicę USG po badanym obszarze, oceniając w czasie rzeczywistym stan mięśni, ścięgien, więzadeł, stawów oraz innych struktur narządu ruchu. W wielu przypadkach ortopeda może poprosić pacjenta o wykonanie określonych ruchów, ponieważ ultrasonografia umożliwia ocenę struktur w ruchu. Dzięki temu możliwe jest wykrycie nieprawidłowości, które nie zawsze są widoczne podczas badania w spoczynku.  

Dlaczego warto wykonać USG ortopedyczne w CM Skopia w Krakowie?

Ból kolana, barku, nadgarstka czy stopy potrafi utrudnić codzienne funkcjonowanie, a po urazie lub przeciążeniu trudno jednoznacznie określić przyczynę problemu bez odpowiedniej diagnostyki. USG ortopedyczne w CM Skopia w Krakowie pomaga szybko sprawdzić stan stawów, mięśni, ścięgien, więzadeł oraz tkanek miękkich. Badanie wykonywane jest przy użyciu nowoczesnego sprzętu ultrasonograficznego, który umożliwia precyzyjną ocenę zmian pourazowych, przeciążeniowych i zwyrodnieniowych. Po zakończeniu USG pacjent otrzymuje opis badania, a specjalista omawia uzyskane wyniki oraz wyjaśnia ich znaczenie.  

USG narządu ruchu Kraków - jak umówić badanie?

Aby umówić USG narządu ruchu w Krakowie, skontaktuj się z rejestracją Centrum Medycznego Skopia i wybierz dogodny termin badania. Podczas zapisu poinformuj, której okolicy ciała dotyczy problem oraz jakie objawy Ci towarzyszą. Dzięki temu łatwiej będzie dobrać odpowiedni zakres diagnostyki.  

USG ortopedyczne - najczęstsze pytania

 

Ile kosztuje USG ortopedyczne?

Koszt USG ortopedycznego może się różnić w zależności od zakresu diagnostyki, ocenianego obszaru narządu ruchu oraz stopnia skomplikowania wymaganej diagnostyki. W Centrum Medycznym Skopia kontrolę USG narządu ruchu można wykonać już od 190 zł. Stawiamy na najwyższą jakość obrazowania i doświadczenie naszych specjalistów. Aktualne ceny konsultacji wraz z badaniem USG ortopedycznym w Centrum Medycznym Skopia znajdują się w cenniku na stronie internetowej.  

USG ortopedyczne - jakie są przeciwwskazania

USG ortopedyczne to badanie całkowicie bezbolesne i bezpieczne, dlatego praktycznie nie ma przeciwwskazań medycznych do jego wykonania. Jednak w niektórych sytuacjach przeprowadzenie diagnostyki może być czasowo utrudnione. Ograniczeniami są obecność otwartych ran, owrzodzeń, świeżych oparzeń lub rozległych infekcji skórnych w obszarze, który ma zostać poddany badaniu. Kontakt głowicy aparatu USG z takimi miejscami mógłby pogorszyć stan rany lub zwiększyć ryzyko zakażenia.  

Ile trwa badanie USG narządu ruchu?

USG ortopedyczne trwa zazwyczaj od 15 do 30 minut. Długość procedury zależy przede wszystkim od liczby ocenianych struktur oraz charakteru zgłaszanych dolegliwości. W niektórych przypadkach lekarz wykonuje również ocenę dynamiczną, obserwując pracę stawu podczas ruchu, co może nieznacznie wydłużyć czas wizyty. Wynik badania wraz z opisem jest dostępny bezpośrednio po jego zakończeniu i zostaje omówiony z pacjentem.  

Czy do USG ortopedycznego trzeba się przygotować?

Badanie zazwyczaj nie wymaga specjalnego przygotowania. Pacjent powinien zabrać wcześniejsze wyniki badań obrazowych, np. USG, RTG, rezonans magnetyczny, tomografię, oraz dokumentację po urazie lub zabiegu. Dobrze też założyć ubranie, które łatwo odsłoni badaną okolicę.

Polipektomia - zabieg usunięcia polipa. W naszym ośrodku wykonujemy polipektomię endoskopowo, w tym podczas kolonoskopii czy też gastroskopii. Podczas usuwania polipa zapobiega się krwawieniu dzięki zastosowaniu elektrokoagulacji. Usunięty polip powinien być przedmiotem badania histopatologicznego. Polipektomia powinna być wykonywana nie tylko w stosunku do polipów nowotworowych złośliwych, ale również w stosunku do łagodnych. Polipy łagodne mogą się bowiem w przyszłości zmieniać w polipy nowotworowe.

Biopsja podczas endoskopii - metoda diagnostyczna polegająca na pobraniu próbek tkanek (np. błony śluzowej) w celu poddania ich badaniu histopatologicznemu (lub innym specjalistycznym badaniom). Biopsję można wykonywać w czasie zwykłego zabiegu endoskopowego (np. podczas kolonoskopii czy gastroskopii).

Konsultacje proktologiczne - szczelina odbytu to długie wąskie i najczęściej płytkie pęknięcie (tzw. anoderma) końcowego odcinka kanału odbytu. Najczęstsze objawy to ból, świąd w okolicy odbytu, a także krwawienie. Sposób leczenia jest indywidualnie dobierany do pacjenta.

Konsultacje proktologiczne - zakrzep brzeżny (nazywany czasami zewnętrznym hemoroidem) to guz umiejscowiony na zewnątrz odbytu (na brzegu odbytu) powstały z zakrzepniętej krwi, która wydostała się z pękniętej żyły. Tą nazwą określamy również zakrzep powstały w splocie przyodbytowym. Sposób leczenia jest indywidualnie dobierany do pacjenta

Sigmoidoskopia - to metoda diagnostyczna, a czasami też lecznicza polegająca na endoskopowym badaniu ostatnich 60–80 cm jelita grubego, czyli odbytnicy, esicy i części zstępnicy. W ramach diagnostyki możliwa jest diagnostyka polipów, guzów, deformacji itd. Możliwe jest też wykonywanie biopsji i ogólnie – pobieranie materiału do badań histopatologicznych. W czasie sigmoidoskopii możliwe jest też stosowanie procedur leczniczych np. tamowania krwawienia, usuwania polipów (polipektomia) itd. Sigmoidoskopia jest badaniem prostszym niż kolonoskopia – przygotowanie pacjenta jest znacznie prostsze, ale też wyniki diagnostyczne są znacznie węższe.

Anoskopia - badanie polegające na wziernikowaniu kanału odbytu oraz końcowego odcinka odbytnicy. W odróżnieniu od kolonoskopii, anoskopia jest wykonywana za pomocą sztywnych wzierników. Oczywiście zakres informacji uzyskiwanych podczas badania jest też zdecydowanie węższy niż w przypadku kolonoskopii.

Konsultacje w zakresie chorób wewnętrznych

Cystoskopia to metoda diagnostyczna, polegająca na wziernikowaniu (za pomocą specjalnego przyrządu zwanego cystoskopem) pęcherza moczowego przez cewkę moczową. Dzięki wziernikowaniu lekarz może optycznie ocenić wnętrze pęcherza moczowego w celu obserwacji zmian w samym pęcherzu i ujściach moczowodów. Jako że cystoskop jest wyposażony w dodatkowy specjalny wewnętrzny kanał, lekarz może również dokonywać biopsji i pobierać materiał do badania histopatologicznego. Możliwe jest także wykonywanie dodatkowych zabiegów, np. elektrokoagulacji zmian.   Cystoskopia – wskazania do badania Cystoskopię wykonuje się po wcześniejszej konsultacji z lekarzem urologiem i na jego wskazanie. Najczęstszymi objawami, w związku z którymi może zostać zalecone wykonanie cystoskopii, są:

• występowanie w moczu krwi (tzw. krwiomocz)
• infekcje dróg moczowych
• występowanie przetoki moczowej
• wady wrodzone cewki moczowej
• podejrzenie nowotworu lub gruźlicy pęcherza moczowego.

  Cystoskopia – przygotowanie do badania Przed badaniem należy dokładnie zadbać o higienę intymną, a także opróżnić pęcherz (oddać mocz). Osobom z infekcją dróg moczowych urolog może zalecić przyjmowanie na kilka dni przed badaniem leków przeciwbakteryjnych.   Cystoskopia – przebieg badania Pacjent siada na fotelu z stopami opartymi na podpórkach i nogami odwiedzonymi, zgiętymi w biodrach i kolanach. Po odkażeniu ujścia cewki moczowej lekarz wprowadza do cewki moczowej cystoskop, a solą fizjologiczną wypełnia cewkę i pęcherz moczowy w celu obserwacji. Wprowadza cystoskop do kanału cewki a następnie do pęcherza moczowego i rozpoczyna ocenę narządu. Badanie trwa od kilku do kilkunastu minut. Jest bezpieczne a ze względu na stosowanie znieczulenia miejscowego w cystoskopii sztywnej jest akceptowalne pod względem odczuć bólowych, przy cystoskopii giętkiej pacjent nie odczuwa dolegliwości bólowych. Przez 2-3 dni po cystoskopii pacjent podczas oddawania moczu może odczuwać dyskomfort.   Cystoskopia – przeciwwskazania Cystoskopii nie należy wykonywać w przypadku:

• ostrego zapalenie pęcherza lub gruczołu krokowego
• istotnego powiększenia gruczołu krokowego
• uszkodzenia pęcherza moczowego wskutek urazu
• małego pęcherza moczowego
• zwężenia cewki moczowej
• niedawno przebytego zawału serca.

Pacjent z chorobą zastawek serca, sztucznymi zastawkami czy zaburzeniami krzepliwości przed badaniem musi skonsultować się z lekarzem. Wychodząc na przeciwko oczekiwaniom pacjentów w celu zapewnienia jak największego komfortu w czasie badania cystoskopowego oraz jak najlepszej wizualizacji w trakcie badania CM Skopia oddaje do dyspozycji pacjentów najnowszej generacji cystoskop OLYMPUS tzw. Flex cystoskop- giętki. W CM Skopia oferujemy pacjentom dwa rodzaje zabiegu cystoskopii: - cystoskopia z użyciem cienkiego HD NBI OLYMPUS flex cystoskopu tzw. giętkiego oraz -cystoskopia klasyczna z użyciem cystoskopu sztywnego   Metodą bardziej nowoczesną i bezbolesną jest cystoskopia giętka. Cystoskopia giętka jest nowoczesnym zabiegiem rzetelnie oceniającym stan cewki moczowej, pęcherza moczowego, przyczyny krwiomoczu, prostaty u mężczyzn i występujące nieprawidłowości w układzie moczowym. Zabieg jest bezbolesny, szybki i przeprowadzany w nowoczesnym gabinecie. Cystoskop giętki to ultracienki instrument endoskopowy, który lekarz wprowadza do cewki moczowej a następnie pęcherza . Cystoskop giętki pozwala wykonać pełne obrazowanie cewki oraz pęcherza moczowego poprzez szeroki zakres ruchomości co wyraźnie poprawia komfort pacjenta oraz przyczynia się, ze zabieg cystoskopii giętkiej jest bezbolesny. Cystoskopia giętka to bezpieczny i bezbolesny zabieg.   Cystoskopia – najczęstsze pytania: Czy aby wykonać cystoskopię, potrzebne jest skierowanie? Nie, w CM Skopia zabieg cystoskopii wykonujemy jedynie odpłatnie dlatego skierowanie nie jest wymagane. Kto przeprowadza cystoskopię? W CM Skopia zabieg cystoskopii wykonuje urolog dr n.med. W.Klima Czy cystoskopię należy powtarzać? Jeśli tak, to jak często? W zależności od rozpoznania medycznego. W przypadku chorób o charakterze nowotworowym cystoskopia jest badaniem cyklicznym przeprowadzanym zgodnie z określonymi w wytycznych okresach czasowych Jak długo czeka się na wynik badania histopatologicznego? Wynik badania histopatologicznego (jeśli został pobrany wycinek) jest dostępny po ok. 2 tygodniach (rejestracja CM Skopia informuje telefonicznie pacjentów o otrzymaniu wyniku). Czy cystoskopia jest bolesna? Zabieg cystoskopii jest najczęściej oceniany jako mniej nieprzyjemny niż pacjent się spodziewał. Zabieg wykonywany w znieczuleniu miejscowym jest odczuwalny dla pacjenta (najczęściej mówią, że czują parcie na pęcherz i lekkie pieczenia). Wykonanie cystoskopii giętkiej za pomocną nowoczesnego i ultracienkiego instrumentu flex cystoskopu jest bezbolesne.   Cystoskopia prywatnie w CM Skopia – umów się na badanie Wypełnij formularz lub zadzwoń: 12 446 46 10.    

Znieczulenie ogólne - analgosedacja - metoda znieczulenia (jedna z metod znieczulenia potocznie określanych mianem znieczulenia ogólnego) polegająca na podaniu pacjentowi leków o działaniu uspokajającym i nasennym oraz jednoczesnym podaniu leków o działaniu przeciwbólowym.

USG jamy brzusznej - służy do szybkiej oceny całej jamy brzusznej, a w szczególności narządów takich jak: trzustka, wątroba, pęcherzyk i drogi żółciowe, śledziona, nerki, nadnercza. Badanie zalecane jest przy objawach typu: ból podbrzusza, zgaga, wymioty, kolka, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha, ból pleców, bezmocz, trudność w oddawaniu moczu. Podczas badania można zdiagnozować m.in. guzy nerek, guzy pęcherza moczowego, guz jelit, skręt jelit, kamicę nerek, "piasek" w nerkach, raka wątroby, itp.

Badanie wykonywane najczęściej w celu: diagnostyki opornego nadciśnienia tętniczego spowodowanego zwężeniem tętnic nerkowych, badania przesiewowego w kierunku malformacji naczyniowych (tętniaki, anomalie anatomiczne), oceny zmian miażdżycowych i ich zaawansowania, kwalifikacji do zabiegów na aorcie i tętnicach biodrowych

USG piersi - to badanie ultrasonograficzne gruczołów sutkowych. Jest jednym z podstawowych badań profilaktycznych raka piersi. Najlepiej wykonać go między 1 a 10 dniem cyklu. Po 30 roku życia zaleca się wykonywanie badania raz w roku. Wskazaniem do badania są: bóle piersi, guzki, wyciek wydzieliny z brodawki sutkowej, stosowanie hormonalnej terapii, badanie kontrolne przed zabiegiem operacyjnym wycięcia guza sutka, przed powiększeniem piersi (implanty), przed redukcją oraz podniesieniem piersi, a także jako badanie kontrolne po zabiegach operacyjnych.

Specjalistyczne USG Dopplera pozwalające na ocenę przepływu krwi przez naczynia. Umożliwia określenie przekroju i wydolności tętnic i żył

Specjalistyczne badanie pozwalające na ocenę kompleksu błony wewnętrznej środkowej (tzw. ITM) - w tym pomiar jego grubości, oraz na pomiar prędkości przepływu krwi przez tętnice. Doskonałe badanie pod kątem profilaktyki zawału serca oraz udaru niedokrwiennego mózgu.

USG ortopedyczne – to badanie diagnostyczne narządu ruchu wykonywane w celu oceny układu mięśniowo-szkieletowego. Badaniu mogą zostać poddane: stawy, mięśnie, ścięgna, nerwy. W Centrum Medycznym Skopia wykonujemy m.in. USG kolana, stawu ramiennego, łokciowego, barkowego, stopy, ścięgna Achillesa, dłoni (nadgarstka), uda i podudzia. Nie pozwól, aby ból ograniczał Twoją aktywność. Jeśli zmagasz się z dyskomfortem w obrębie stawów lub doznałeś urazu, zapraszamy do skorzystania z naszej oferty diagnostycznej w Krakowie.  

Czym jest USG ortopedyczne?

USG ortopedyczne jest narzędziem diagnostycznym w ortopedii i traumatologii narządu ruchu. W Centrum Medycznym Skopia wykonujemy je przy użyciu nowoczesnego, wysokiej klasy ultrasonografu, który pozwala na precyzyjną ocenę struktur odpowiedzialnych za prawidłowe funkcjonowanie stawów, mięśni i ścięgien. Dolegliwości ze strony układu ruchu mogą pojawić się nagle, na przykład w następstwie urazu, upadku czy przeciążenia. Często jednak rozwijają się stopniowo w wyniku wielokrotnie powtarzanych mikrourazów, intensywnej aktywności fizycznej, pracy zawodowej lub naturalnych procesów zwyrodnieniowych. Wczesna i dokładna diagnostyka pozwala ustalić przyczynę bólu, ograniczenia ruchomości lub obrzęku oraz zaplanować odpowiednie leczenie lub rehabilitację. USG ortopedyczne jest badaniem bezpiecznym, bezbolesnym i nieinwazyjnym. Podczas badania lekarz może dokładnie ocenić stan mięśni, ścięgien, więzadeł, kaletek maziowych, tkanek okołostawowych oraz wybranych nerwów obwodowych.  

Kiedy warto wykonać USG ortopedyczne w Centrum Medycznym Skopia?

Odczuwasz ból mięśni, stawów lub kości, doświadczyłeś urazu albo zauważyłeś niepokojące zmiany w obrębie narządu ruchu? W Centrum Medycznym Skopia dzięki badaniu USG lekarz może wykonać diagnostykę zmian pourazowych i przeciążeniowych, np. w obrębie kolana, barku, łokcia, nadgarstka, stopy czy ścięgna Achillesa. Badanie ultrasonograficzne pomaga też w ocenie stanów zapalnych, wysięku w stawie, obrzęków tkanek miękkich oraz zmian związanych z chorobami reumatycznymi. Dzięki konsultacji z USG pacjent szybko otrzyma informacje, co może być źródłem bólu i jakie kroki warto podjąć dalej. Główne wskazania do wykonania USG ortopedycznego:

• ból stawu, mięśnia, ścięgna lub okolicy urazu,
• obrzęk, zgrubienie, guzki lub tkliwość tkanek miękkich,
• ograniczenie ruchomości,
• podejrzenie skręcenia, naderwania, przeciążenia lub stanu zapalnego,
• ból po treningu, upadku, przeciążeniu albo pracy fizycznej,
• kontrola po leczeniu ortopedycznym lub rehabilitacji,
• diagnostyka zmian pourazowych i przeciążeniowych.

 

Jakie USG ortopedyczne wykonujemy w CM Skopia?

W Centrum Medycznym Skopia wykonujemy USG narządu ruchu pozwalające na szybką i precyzyjną ocenę struktur odpowiedzialnych za prawidłowe funkcjonowanie układu mięśniowo-szkieletowego. Badanie pomaga zdiagnozować przyczynę bólu, obrzęku, ograniczenia ruchomości oraz innych dolegliwości związanych ze stawami, mięśniami, ścięgnami i więzadłami.  Zakres diagnostyki obejmuje m.in.:

• USG stawu kolanowego: ocena łąkotek, więzadeł, więzadła rzepki, błony maziowej, ilości płynu w stawie, chrząstki stawowej, powierzchni stawowych, torbieli Bakera oraz zmian pourazowych i przeciążeniowych.
• USG stawu barkowego: ocena ścięgien stożka rotatorów, kaletek, mięśni, więzadeł, obecności płynu, zmian zapalnych, przeciążeniowych i pourazowych oraz przyczyn bólu przy unoszeniu ręki.
• USG stawu łokciowego: ocena ścięgien, więzadeł, kaletek, błony maziowej, tkanek miękkich, zmian przeciążeniowych oraz dolegliwości typowych dla łokcia tenisisty lub łokcia golfisty.
• USG nadgarstka i dłoni: ocena ścięgien, pochewek ścięgnistych, więzadeł, nerwów obwodowych, ganglionów, zmian zapalnych, pourazowych i przeciążeniowych.
• USG stawu skokowego: ocena więzadeł, ścięgien, pochewek ścięgnistych, kaletek, tkanek miękkich, wysięku, obrzęków oraz zmian po skręceniach i innych urazach.
• USG ścięgna Achillesa: ocena struktury i ciągłości ścięgna, zgrubień, przeciążeń, zmian zapalnych, naderwań, obrzęku tkanek oraz bólu w okolicy pięty.
• USG stawu biodrowego: ocena tkanek miękkich w okolicy stawu, obecności płynu, zmian zapalnych, kaletek, ścięgien, mięśni oraz przyczyn bólu biodra lub pachwiny.

 

Jak przebiega USG ortopedyczne stawów i więzadeł?

Badanie USG ortopedyczne rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu medycznego. Ortopeda pyta o występujące dolegliwości, lokalizację bólu, czas trwania objawów, przebyte urazy oraz okoliczności, w których pojawiają się lub nasilają dolegliwości. Zebrane informacje pomagają precyzyjnie zaplanować dalszą diagnostykę. Następnie pacjent odsłania badaną okolicę ciała, a lekarz nakłada na skórę specjalny żel ułatwiający przewodzenie fal ultradźwiękowych. Podczas badania specjalista przesuwa głowicę USG po badanym obszarze, oceniając w czasie rzeczywistym stan mięśni, ścięgien, więzadeł, stawów oraz innych struktur narządu ruchu. W wielu przypadkach ortopeda może poprosić pacjenta o wykonanie określonych ruchów, ponieważ ultrasonografia umożliwia ocenę struktur w ruchu. Dzięki temu możliwe jest wykrycie nieprawidłowości, które nie zawsze są widoczne podczas badania w spoczynku.  

Dlaczego warto wykonać USG ortopedyczne w CM Skopia w Krakowie?

Ból kolana, barku, nadgarstka czy stopy potrafi utrudnić codzienne funkcjonowanie, a po urazie lub przeciążeniu trudno jednoznacznie określić przyczynę problemu bez odpowiedniej diagnostyki. USG ortopedyczne w CM Skopia w Krakowie pomaga szybko sprawdzić stan stawów, mięśni, ścięgien, więzadeł oraz tkanek miękkich. Badanie wykonywane jest przy użyciu nowoczesnego sprzętu ultrasonograficznego, który umożliwia precyzyjną ocenę zmian pourazowych, przeciążeniowych i zwyrodnieniowych. Po zakończeniu USG pacjent otrzymuje opis badania, a specjalista omawia uzyskane wyniki oraz wyjaśnia ich znaczenie.  

USG narządu ruchu Kraków - jak umówić badanie?

Aby umówić USG narządu ruchu w Krakowie, skontaktuj się z rejestracją Centrum Medycznego Skopia i wybierz dogodny termin badania. Podczas zapisu poinformuj, której okolicy ciała dotyczy problem oraz jakie objawy Ci towarzyszą. Dzięki temu łatwiej będzie dobrać odpowiedni zakres diagnostyki.  

USG ortopedyczne - najczęstsze pytania

 

Ile kosztuje USG ortopedyczne?

Koszt USG ortopedycznego może się różnić w zależności od zakresu diagnostyki, ocenianego obszaru narządu ruchu oraz stopnia skomplikowania wymaganej diagnostyki. W Centrum Medycznym Skopia kontrolę USG narządu ruchu można wykonać już od 190 zł. Stawiamy na najwyższą jakość obrazowania i doświadczenie naszych specjalistów. Aktualne ceny konsultacji wraz z badaniem USG ortopedycznym w Centrum Medycznym Skopia znajdują się w cenniku na stronie internetowej.  

USG ortopedyczne - jakie są przeciwwskazania

USG ortopedyczne to badanie całkowicie bezbolesne i bezpieczne, dlatego praktycznie nie ma przeciwwskazań medycznych do jego wykonania. Jednak w niektórych sytuacjach przeprowadzenie diagnostyki może być czasowo utrudnione. Ograniczeniami są obecność otwartych ran, owrzodzeń, świeżych oparzeń lub rozległych infekcji skórnych w obszarze, który ma zostać poddany badaniu. Kontakt głowicy aparatu USG z takimi miejscami mógłby pogorszyć stan rany lub zwiększyć ryzyko zakażenia.  

Ile trwa badanie USG narządu ruchu?

USG ortopedyczne trwa zazwyczaj od 15 do 30 minut. Długość procedury zależy przede wszystkim od liczby ocenianych struktur oraz charakteru zgłaszanych dolegliwości. W niektórych przypadkach lekarz wykonuje również ocenę dynamiczną, obserwując pracę stawu podczas ruchu, co może nieznacznie wydłużyć czas wizyty. Wynik badania wraz z opisem jest dostępny bezpośrednio po jego zakończeniu i zostaje omówiony z pacjentem.  

Czy do USG ortopedycznego trzeba się przygotować?

Badanie zazwyczaj nie wymaga specjalnego przygotowania. Pacjent powinien zabrać wcześniejsze wyniki badań obrazowych, np. USG, RTG, rezonans magnetyczny, tomografię, oraz dokumentację po urazie lub zabiegu. Dobrze też założyć ubranie, które łatwo odsłoni badaną okolicę.

Cel wykonywania badania: badanie przesiewowe w kierunku rozwoju miażdżycy naczyń, w diagnostyce zasłabnięć, zawrotów głowy, omdleń i innych objawów niedotlenienia centralnego układu nerwowego spowodowanych zmianami w tętnicach dogłowowych (zmiany zwyrodnieniowe, anomalie anatomiczne), kontroli po udarach mózgu, oceny  miejscowych, naczyniowych zmian po radioterapii nowotworów szyi i okolicy, kwalifikacji do zabiegu na tętnicach szyjnych oraz oceny pozabiegowej

Badanie wykonywane w celu: zbadania  prędkości przepływu krwi w naczyniach mózgowych, kontroli po udarach mózgu, oceny śródmózgowego krążenia obocznego

Badanie wykonywane w celu: diagnostyki przy ostrym i przewlekłym  niedokrwieniu (chromanie przestankowe), oceny zmian miażdżycowych i ich zaawansowania, oceny miejscowych, naczyniowych zmian po radioterapii nowotworów

USG tarczycy - badanie pozwalające na dokładną ocenę wielkości, kształtu, położenia i ewentualnych zmian gruczołu tarczycy. Podczas badania można stwierdzić czy są obecne guzki, torbiele czy inne zmiany. Jest badaniem zupełnie bezbolesnym. Wskazania do badania usg tarczycy to: powiększone wole, guzki i torbiele, które można nakłuć podczas badania usg w celu pobrania materiału do badania histopatologicznego (biopsja tarczycy).

USG przezciemiączkowe jest badaniem obrazowym wykonywanym najczęściej u każdego wcześniaka, a obecnie wykonuje się je jako badanie profilaktyczne. Wskazaniem do jego wykonania u noworodków donoszonych jest mała masa urodzeniowa, niska punktacja w skali Apgar, nadmierny przyrost obwodu głowy, upośledzony rozwój dziecka, nieprawidłowości w badaniu neurologicznym, a także podejrzenie krwawienia czy wady mózgowia. Badanie to pozwala rozpoznać wady rozwojowe, wodogłowie, krwawienie, niedotlenienie, torbiele czy guzy. Warto wspomnieć, że badanie USG u noworodków pozwala na ocenę całego ośrodkowego układu nerwowego, czyli mózgu i rdzenia kręgowego. W przypadku rdzenia kręgowego najczęstsze patologie to przepukliny oponowe, rozszczepy kręgosłupa oraz zespół zakotwiczenia rdzenia. Najczęściej badanie USG wykonujemy w Centrum Medycznym Skopia przez ciemię przednie, które zarasta między 10. a 18. miesiącem życia dziecka. Po zarośnięciu ciemiączka badanie struktury mózgu może odbywać się jedynie przy pomocy tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego.  

Czym jest USG przezciemiączkowe u niemowląt?

USG przezciemiączkowe służy do oceny struktur mózgu przez niezarośnięte jeszcze ciemiączko u niemowląt. Wykorzystuje fale ultradźwiękowe, które umożliwiają ocenę struktur ośrodkowego układu nerwowego bez konieczności narażania dziecka na promieniowanie rentgenowskie. Badanie przeprowadza lekarz specjalista radiologii i diagnostyki obrazowej. Nieinwazyjna metoda diagnostyczna pozwala na wczesne wykrycie wad i schorzeń w obrębie ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Badanie w Centrum Medycznym Skopia w Krakowie można wykonywać do momentu zarośnięcia ciemiączka przedniego, co najczęściej następuje między 9. a 18. miesiącem życia dziecka. Ciemiączko to miękkie miejsce na głowie niemowlęcia, gdzie kości czaszki nie są jeszcze w pełni zrośnięte. Dzięki temu dziecko może łatwiej przejść przez kanał rodny, a jego mózg ma przestrzeń do intensywnego wzrostu po narodzinach. Ciemiączko stopniowo zarasta w kolejnych miesiącach życia.  

Wskazania do wykonania USG przezciemiączkowego u małych dzieci

Lekarz badanie ultrasonograficzne przezciemiączkowe wykonuje najczęściej u wcześniaków z niską masą urodzeniową. W tej grupie pacjentów stanowi ono standardowy element diagnostyki, ponieważ wcześniactwo wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia krwawień dokomorowych, uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego oraz innych powikłań wewnątrzczaszkowych. Na badanie kierowane są również noworodki i niemowlęta, jeśli występują okoliczności mogące wskazywać na nieprawidłowości w rozwoju lub funkcjonowaniu mózgu. Do najczęstszych wskazań należą:

• nieprawidłowości neurologiczne - objawami sugerującymi problemy układu nerwowego są: drgawki, obniżone lub wzmożone napięcie mięśniowe, opóźniony rozwój psychoruchowy;
• urazy i powikłania okołoporodowe - niska punktacja w skali Apgar, urazy głowy, niedotlenienie okołoporodowe oraz ciężki lub przedłużający się poród;
• nieprawidłowości w rozwoju fizycznym - zbyt szybki lub nieprawidłowy przyrost obwodu głowy (podejrzenie wodogłowia);
• infekcje wewnątrzmaciczne lub zakażenia po urodzeniu - podejrzenie zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zakażenia ośrodkowego układu nerwowego lub infekcji z grupy TORCH;
• choroby występujące u matki w czasie ciąży - źle kontrolowana cukrzyca, choroby tarczycy oraz inne schorzenia mogące wpływać na rozwój układu nerwowego dziecka.

 

Jak przebiega badanie USG przezciemiączkowe u niemowląt w CM Skopia?

Ultrasonografia przezciemiączkowa to bezbolesne i nieinwazyjne badanie obrazowe, które pozwala ocenić struktury mózgu u noworodka i niemowlęcia. Wykonuje się je przez ciemiączko, czyli miękkie miejsce na główce dziecka, które umożliwia przechodzenie fal ultradźwiękowych. Podczas badania dziecko leży na plecach na leżance lub znajduje się na kolanach rodzica. Lekarz nakłada na okolicę ciemiączka niewielką ilość specjalnego żelu ułatwiającego przewodzenie fal ultradźwiękowych, a następnie przykłada głowicę aparatu USG i wykonuje ocenę mózgowia w różnych płaszczyznach. Badanie jest całkowicie bezpieczne dla niemowlęcia i nie wiąże się z narażeniem na promieniowanie. USG przezciemiączkowe nie wymaga specjalnego przygotowania ani znieczulenia. Dla komfortu dziecka warto jednak zadbać o to, aby przed wizytą było nakarmione, przewinięte i spokojne. Pomocne mogą okazać się również smoczek, ulubiona przytulanka lub zabawka, które pozwolą maluchowi czuć się bezpiecznie podczas USG główki. Cała procedura trwa zazwyczaj od kilku do kilkunastu minut. Po jej zakończeniu lekarz omawia wynik z rodzicami, wyjaśnia obraz uzyskany podczas badania oraz informuje, czy rozwój struktur mózgowia przebiega prawidłowo, czy też wskazana jest dalsza kontrola lub konsultacja z neurologiem.  

Co wykrywa USG główki dziecka?

Wykonywanie u noworodków i niemowląt USG przezciemiączkowego pozwala dokładnie ocenić struktury mózgu dziecka, w tym układ komorowy, zdolność tkanek do odbijania wysokiej częstotliwości fal dźwiękowych, sploty naczyniowe w układzie komór bocznych i przestrzenie płynowe przymózgowe. Badanie jest całkowicie nieinwazyjne, dlatego warto się na nie zdecydować, by mieć pewność, że maluch rozwija się prawidłowo USG przezciemiączkowe może pomóc w diagnostyce takich nieprawidłowości jak:

• krwawienia wewnątrzczaszkowe,
• wodogłowie,
• poszerzenie układu komorowego,
• torbiele mózgu,
• zmiany po niedotlenieniu okołoporodowym,
• wybrane wady rozwojowe mózgu,
• zmiany pourazowe,
• następstwa wcześniactwa.

 

USG przezciemiączkowe w Krakowie - cena badania

Cena USG przezciemiączkowego u niemowląt w Centrum Medycznym Skopia wynosi 200 zł. W ramach wizyty lekarz wykonuje badanie ultrasonograficzne przez niezarośnięte ciemiączko, dokonuje oceny struktury mózgu u noworodka i omawia wynik badania z rodzicami. Aby poznać najbliższy dostępny termin, skontaktuj się z rejestracją i umów wizytę w dogodnym dla siebie czasie.  

Dlaczego warto wykonać USG przezciemiączkowe w Centrum Medycznym Skopia?

USG przezciemiączkowe w Centrum Medycznym Skopia wykonujemy z myślą o najmłodszych pacjentach oraz rodzicach, którzy chcą upewnić się, że rozwój mózgu dziecka przebiega prawidłowo. Badanie przeprowadza doświadczony lekarz, wykorzystując nowoczesny aparat ultrasonograficzny, który umożliwia dokładną ocenę struktur mózgowia przez niezarośnięte ciemiączko. Wizyta odbywa się w spokojnej, przyjaznej atmosferze, sprzyjającej komfortowi zarówno dziecka, jak i rodziców. Po zakończeniu badania rodzic otrzymuje wynik wraz ze szczegółowym omówieniem obrazu USG. Dzięki temu może uzyskać odpowiedzi na nurtujące pytania oraz dowiedzieć się, czy rozwój dziecka przebiega prawidłowo, czy też wskazana jest dalsza obserwacja, konsultacja neurologiczna lub poszerzenie diagnostyki.  

USG przezciemiączkowe w Krakowie w CM Skopia – umów się na badanie

Zadbaj o zdrowie i prawidłowy rozwój swojego dziecka. Skontaktuj się z CM Skopia, aby umówić termin badania USG przezciemiączkowego. Wypełnij formularz kontaktowy lub zadzwoń pod numer 12 446 46 10.  

USG przezciemiączkowe u niemowląt - najczęstsze pytania

 

USG ciemiączka - jak przygotować dziecko do badania?

USG przezciemiączkowe nie wymaga specjalnego przygotowania. Warto jedynie zadbać o komfort dziecka przed wizytą – nakarmić je i zabrać ze sobą książeczkę zdrowia oraz wcześniejsze wyniki badań, jeśli były wykonywane.  

Do jakiego wieku można wykonać USG przezciemiączkowe?

Tempo zarastania ciemiączka (zasklepiania się szwów czaszkowych) jest kwestią indywidualną. Proces ten zazwyczaj kończy się między 9. a 18. miesiącem życia. Z praktycznego punktu widzenia USG przezciemiączkowe można bez przeszkód można wykonać u większości dzieci do około 18 miesiąca życia.  

Czy USG przezciemiączkowe jest bezpieczne?

USG przezciemiączkowe jest badaniem bezpiecznym, bezbolesnym i nieinwazyjnym. W przeciwieństwie do badań rentgenowskich nie wykorzystuje promieniowania jonizującego, dlatego może być wykonywane także u nowonarodzonych dzieci i wcześniaków. W razie potrzeby badanie można wielokrotnie powtarzać, co ma duże znaczenie podczas kontroli rozwoju dziecka lub monitorowania wcześniej wykrytych zmian.